Querelle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Querelle
Gatunek dramat
Rok produkcji 1982
Data premiery Ziemia 31 sierpnia 1982 r.
Polska 30 lipca 2005 r.
Kraj produkcji  Niemcy
 Francja
Język angielski
Czas trwania 108 min.
Reżyseria Rainer Werner Fassbinder
Scenariusz Rainer Werner Fassbinder,
Burkhard Driest
na podstawie noweli
Jeana Geneta
Główne role Brad Davis,
Franco Nero,
Hanno Pöschl,
Günther Kaufmann,
Jeanne Moreau
Muzyka Peer Raben
Zdjęcia Xaver Schwarzenberger,
Josef Vavra
Scenografia Rolf Zehetbauer,
Walter E. Richarz
Kostiumy Barbara Baum,
Monika Jacobs
Montaż Rainer Werner Fassbinder,
Juliane Lorenz
Produkcja Dieter Schidor,
Sam Waynberg
Wytwórnia Gaumont S.A.,
Planet-Film,
Albatros Filmproduktion

Querelle (niem. Querelle – Ein Pakt mit dem Teufel) – niemiecko-francuski dramat filmowy w reżyserii Rainera Wernera Fassbindera z 1982 roku, zrealizowany na podstawie książki Jeana Geneta Querelle z Brestu (1953). Projekt miał swoją premierę podczas 39. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji w sierpniu 1982.

Film był przedmiotem wielu kontrowersji ze względu na nieskrępowany i prowokacyjny obraz homoseksualizmu, seksu i przestępczości. Projekt był ostatnim filmem reżyserowanym przez Fassbindera; twórca zadedykował go zmarłemu byłemu partnerowi, aktorowi El Hediemu ben Salemowi.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Młody, przystojny marynarz Querelle po przybyciu do portowego Brestu morduje handlarza narkotyków. Równolegle morderstwa w porcie dopuszcza się także Gil − turecki murarz. Wkrótce bohaterów połączy zbrodnia, przyjaźń i miłość. Istotny jest także wątek tawerny znajdującej się przy porcie. W barze tym Querelle poznaje Nono, który wkrótce staje się jego specyficznym kochankiem. Mimo to, Querelle wypiera z siebie deklarację homoseksualnych skłonności. Poczynaniom bohatera przygląda się jego kapitan, porucznik Seblon − bez reszty zakochany w marynarzu.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia do filmu kręcono w CCC-Atelier w Spandau, dzielnicy Berlina. Budżet Querelle wynosił cztery miliony czterysta marek niemieckich.

Rainer Werner Fassbinder nadał filmowi cechy groteskowej niepowtarzalności, podkreślając sztuczność wykonanych na wzór teatralnej scenografii plenerów oraz każąc aktorom grać w sposób monotonny i nienaturalny.[1] Całość nakręcił w konwencji melodramatycznej.

Wydanie filmu[edytuj | edytuj kod]

31 sierpnia 1982 w trakcie 39. z kolei Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, kilka miesięcy po śmierci reżysera, nastąpiła ogólnoświatowa premiera filmu. Prezentacja odbyła się w atmosferze skandalu i niezrozumienia dzieła. Wkrótce potem film zaprezentowano widzom Festiwalu Filmowego w Montrealu. Następnie przypadły premiery Querelle w krajach rodzimych − wrześniem film trafił do kin w Niemczech i we Francji, a miesiąc później film stał się częścią Chicago International Film Festival, będąc po raz pierwszy zaprezentowanym w Stanach Zjednoczonych. W drugiej połowie lutego 1983 wyświetlono dramat podczas prestiżowego Berlinale, a w kwietniu tego roku miała miejsce ekskluzywna premiera filmu w Nowym Jorku. W ciągu kolejnych paru lat film spotkał się ze światową dystrybucją.[2][1]

Polska premiera kultowego już obrazu miała miejsce podczas festiwalu Era Nowe Horyzonty w Cieszynie w 2005. 30 lipca film wyświetlono w ramach cyklu "Retrospektywa: Raine Werner Fassbinder", który stanowił przegląd projektów tego właśnie reżysera.[2][1][3] 18 października 2009 obraz był prezentowany w Polsce po raz drugi, podczas przeglądu filmowego "O miłości między innymi", organizowanego przez Instytut Goethego i Kino Pod Baranami w Krakowie.[4][5]

Opinie[edytuj | edytuj kod]

Querelle został pozytywnie oceniony przez krytyków filmowych.

Dziennikarz współpracujący z serwisem eyeforfilm.co.uk uznał, że Querelle "to znacznie więcej niż tylko film kultowy wśród gejowskich odbiorców". Recenzent zwrócił uwagę na reżyserię Fassbindera, który stylistykę dzieła przedkładał nad zawartość fabularną, a także na podjęte tematy: feminizm oraz eksplorowanie seksualności postaci, a nie tylko ich orientacji. Chwaląc stronę techniczną oraz dialogi, opiniodawca napisał: "W ciągu kilku minut od rozpoczęcia Querelle, jesteśmy wciągnięci w świat niebanalnego wizualnego i fonetycznego bogactwa."[6]

Z aprobatą nie spotkała się muzyka filmowa Peera Rabena. To za sciężkę dźwiękową obraz zebrał trzy nominacje do antynagród Złotych Malin w kategoriach najgorsza muzyka oraz najgorsza piosenka (za "Each Man Kills the Thing He Loves" i "Young and Joyful Bandit" wykonywanych w filmie przez Jeanne Moreau).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 ""5. Festiwal Filmowy ERA NOWE HORYZONTY. Querelle". cieszyn2005.eranowehoryzonty.pl. [dostęp 2012-01-26]
  2. 2,0 2,1 "Release dates for Querelle (1982)". Internet Movie Database (IMDb). (ang.) [dostęp 2012-01-26]
  3. "5. Festiwal Filmowy ERA NOWE HORYZONTY. Program filmowy. Szczegółowa lista cykli i filmów". cieszyn2005.eranowehoryzonty.pl. [dostęp 2012-01-26]
  4. "Kino Pod Baranami: 2. Festiwal O MIŁOŚCI MIĘDZY INNYMI". kinopodbaranami.pl. [dostęp 2012-01-26]
  5. "Kino Pod Baranami: Querelle". kinopodbaranami.pl. [dostęp 2012-01-26]
  6. "Querelle Movie Review (1982) review by Eye for Film". eyeforfilm.co.uk. (ang.) [dostęp 2012-01-26]