Qui Pro Quo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tablica upamiętniająca teatrzyk Qui Pro Quo i jego artystów przy ul. Senatorskiej 29/31 w Warszawie

Qui Pro Quo (1919-1931) – teatrzyk działający w Warszawie. Jego siedzibą były podziemia Galerii Luxenburga przy ul. Senatorskiej 29.

Teatrzyk skrystalizował styl warszawskiego kabaretu literackiego, był inspiracją nie tylko dla innych scen tego gatunku działających przed wojną, ale i tych zakładanych po 1945 (Szpak, Wagabunda oraz Dudek).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Założycielami Qui Pro Quo byli: ziemianin, a później aktor Bolesław-Leszek Przyłuski, architekt Tadeusz Sobocki i kupiec Izydor Weisblat, kierownikiem artystycznym, a później także współwłaścicielem (od 1922) kompozytor i dziennikarz Jerzy Boczkowski.

Od początku istnienia teatrzyku aż do ostatniego programu głównym dostarczycielem tekstów był Julian Tuwim, od 1926 roku wspomagany przez Mariana Hemara. Wśród wykonawców byli: Eugeniusz Bodo, Hanka Ordonówna, Mieczysław Fogg, Mira Zimińska, Zula Pogorzelska, Adolf Dymsza, Tadeusz Olsza, Gustaw Cybulski. Konferansjerem kabaretu był od 1925 artysta Fryderyk Jarosy, reżyserujący tu od 1924. Oprawę taneczną przygotowywali słynni polscy tancerze i choreografowie, wśród nich Feliks Parnell i Tacjanna Wysocka. Dekoratorem teatru był słynny scenograf Józef Galewski.

W 1937 w warszawskiej kawiarni „Ziemiańska” powstał kabaret pod nazwą Małe Qui Pro Quo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mościcki T.: Kochana stara buda. Teatr "Qui Pro Quo", Łomianki 2008.