Quiet Riot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Quiet Riot
Quietriot.jpg
Rok założenia 1973
Pochodzenie  Stany Zjednoczone (Los Angeles w Kalifornii)
Gatunek rock stadionowy[1], heavy metal[1][2], glam rock[1][2], hard rock[1][2], AOR[2], contemporary pop[2], contemporary rock[2]
Aktywność 1975-1980, 1982-1989, 1992-2003, 2005-2008,
od 2010
Wytwórnia płytowa Pasha, Sony Music
Obecni członkowie
Frankie Banali
Chuck Wright
Alex Grossi
Mark Huff
Byli członkowie
Kevin DuBrow (zmarły)
Randy Rhoads (zmarły)
Kelly Garni
Drew Forsythe
Rudy Sarzo
Greg Leon
Gary Van Dyke
Carlos Cavazo
Sean McNabb
Paul Shortino
Bobby Rondinelli
Kenny Hillery (zmarły)
Neil Citron
Tony Franklin
Strona internetowa

Quiet Riot – amerykański zespół grający hard rock/heavy metal założony w 1973 r. z inicjatywy Randy'ego Rhoadsa - późniejszego gitarzystę grupy Ozzy'ego Osbourne'a oraz basistę Kelliego Garniego. Wkrótce do składu dołączył bębniarz Drew Forsythe i wokalista Kevin DuBrow. Zespół szybko zdobył popularność na lokalnej scenie w Hollywood, głównie za sprawą doskonałych umiejętności gitarzysty Randy'ego Rhoadsa, który wysuwał się na frontmana grupy i rozkwitowi sceny glamrockowej. Quiet Riot grając hard rock wylansowała wiele przebojów, jak np: "Cum on Feel the Noize" czy "Metal Health". Po tragicznej śmierci gitarzysty w 1982 r. grupa zawiesiła działalność. Kilka lat później nastąpiła reaktywacja, lecz bez Rhoadsa Quiet Riot nigdy już nie grało, tak jak wcześniej. Grupa wielokrotnie została "definitywnie" rozwiązana, jednak za każdym razem wracała na scenę. Po śmierci Kevina w listopadzie 2007 zespół został rozwiązany. W 2010 Quiet Riot ponownie uderza, z nowym członkiem zespołu, a zarazem wokalistą, którym jest Mark Huff.

Quiet Riot tak jak wiele innych zespołów z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych ma swoją maskotkę (tak jak np. "Eddie the Head" w Iron Maiden, "Vic Rattlehead" Megadethu czy "Snaggletooth" w Motörhead). Jest nią mężczyzna w metalowej masce i "kaftanie bezpieczeństwa", jest ona wzorowana na Hannibalu Lecterze[potrzebne źródło]

Historia zespołu[edytuj | edytuj kod]

Lata 70.[edytuj | edytuj kod]

Od założenia zespołu przez Randy'ego Rhoadsa w roku 1973 do roku 1975 uważanego za oficjalny początek kariery zespołu Quiet Riot zdążyło zdobyć dużą grupę fanów w ich "ojczystym" Los Angeles, jednak do wydania pierwszego albumu zatytułowanego po prostu "Quiet Riot" (często nazywanego również przez fanów zespołu "QR I") miały minąć jeszcze dwa lata.

W roku 1977, w Japonii wydany został pierwszy album "Quiet Riot", nagrany przez oryginalny skład zespołu czyli Kevina DuBrow, Randy'ego Rhoadsa, Kelly'ego Garni i Drewa Forsyntha. Kilka miesięcy później Kelly Garni jako pierwszy opuścił zespół. Na jego miejsce przyszedł nowy basista - Rudy Sarzo. W roku 1978 na rynku Japońskim pojawia się drugi album - "Quiet Riot II" (lub "QR II") nagrany w legendarnej wytwórni "The Record Plant".
W roku 1979 po nieudanej próbie wydania albumu na rynku amerykańskim, po radzie swojego przyjaciela Randy Rhoads jako drugi opuszcza zespół i przenosi się do "Ozzy Osbourne Band". DuBrow i Forsythe natomiast starają się utrzymać "Quiet Riot" na powierzchni i uratować przez rozpadem.

Lata 80.[edytuj | edytuj kod]

W latach 1980-1982 nazwę "Quiet Riot" zmieniono na "DuBrow" Po śmierci Randy'ego Rhoadsa w katastrofie lotniczej 19 marca 1982, Kevin DuBrow podejmuje próby ponownego połączenia sił jednakże żaden z oryginalnych członków zespołu nie jest tym zainteresowany, dlatego Kevin DuBrow zaczyna szukać nowych muzyków. Bardzo szybko pojawił się nowy skład: Kevin DuBrow jako wokalista, Carlos Cavazo na gitarze, na bas wrócił Rudy Sarzo a skład dopełnił jako perkusista Frankie Banali.

We wrześniu 1982 roku, z małą pomocą producenta Spencera Proffer (Człowieka który później wyprodukował drugi album zespołu W.A.S.P - The last Command), Quiet Riot podpisało kontrakt z CBS Records a 11 marca 1983 roku ich fani mogli usłyszeć ich debiutancki na amerykańskim rynku album - "Metal Health" (Dwa poprzednie albumy nadal nie istniały w USA). 27 sierpnia 1983 roku zostaje wydany drugi singel "Cum on feel the noize / Run for cover" "Cum on feel the noize", cover angielskiej glamrockowej grupy Slade przez 2 tygodnie okupywała piąte miejsce listy przebojów "Billboard Top 100". Był to pierwszy heavymetalowy utwór który dotarł do "top 5" tej listy. Sukces tego singla bardzo pomógł wypromować album Metal Health - był to pierwszy heavymetalowy album który dotarł do szczytu najbardziej poważanej listy przebojów i stał się numerem 1 w USA. Quiet Riot w dużej mierze sukces ten zawdzięcza Teledyskowi do tego utworu i oczywiście MTV która nadawała go dosłownie bez przerwy. Jako dwie ciekawostki można dodać, że:

  1. Quiet Riot było pierwszym zespołem o takim zabarwieniu muzycznym który w ciągu jednego tygodnia zdobył piąte i pierwsze miejsce na listach przebojów.
  2. Sam cover "Cum on Feel the Noize" został nagrany dosłownie pod naciskiem producenta który stwierdził że potrzebuje czegoś "chwytliwego" na singel. Całość została nagrana bez uprzedniego przećwiczenia, jak twierdzą członkowie zespołu, wcale nie chcieli grać tego utworu, nikt z nich za nim nie przepadał.

Na początku lat 80 Quiet riot było pierwszym zespołem tak ciepło potraktowanym przez fanów i krytyków muzycznych.[potrzebne źródło] Utorowało drogę zespołom takim jak Mötley Crüe.[potrzebne źródło] Quiet Riot zdeklasowało nawet The Police.

Grupa poszła za ciosem i w 7 lipca 1984 wydała kolejny album "Condition Critical", został on uznany za dużo gorszy przez krytyków oraz dosyć kiepski w sprzedaży - sprzedano około jednego miliona kopii. Wydawnictwo to zawierało kolejny cover Slade a mianowicie "Mama weer all crazee now". Nie wiadomo czy była to decyzja zespołu czy producenta. Zainteresowanym tym tematem można polecić dokument VH1 "Behind The Music". W tym czasie frustracja Kevina DuBrow zaczęła narastać do tak wysokich poziomów, że zaczął okazywać młodszym zespołom "komu zawdzięczają swój sukces".
To podejście spowodowało odejście Rudy'ego Sarzo w roku 1985. Na jego miejsce przyjęty został Chuck Wright. W roku 1986 na półki sklepowe trafia album "QR III" który okazuje się kolejnym komercyjnym niewypałem. Zdenerwowani członkowie zespołu wyrzucają Kevina z jakby nie patrzeć jego własnego zespołu a jego miejsce zajmuje wokalista Rough Cutt Paul Shortino. Zwolniony również został Chuck Wright a na jego miejsce przyszedł Sean McNabb. W 1988 zespół wreszcie wydaje "Quiet Riot", który technicznie jest albumem nagranym jeszcze z Randym Rhoadsem. W 1989 zespół poróżnił się po zakończeniu trasy koncertowej na Hawajach, Kevin DuBrow walczył o prawa do nazwy "Quiet Riot".

Lata 90.[edytuj | edytuj kod]

W roku 1991 sytuacja zaczęła się powoli stabilizować, relacje między byłymi członkami powoli przestawały być tak napięte, DuBrow i Cavazzo utworzyli zespół "Heat" szybko jednak zmienili nazwę z powrotem na "Quiet Riot" i wydali album "Terrified" razem z dawnymi członkami - Banallim i Kennym Hillery. Wrócili też na sceny. Razem z Wisconsin's Slam I Am jako supportem ruszyli w trasę. W tym samym roku wydano płytę "Randy Rhoads Years" będącą kompilacją zawierająca utwory z płyt nagranych w wytwórni Columbia jeszcze z Randym Rhoadsem, z na nowo nagranymi partiami wokalnymi oraz wcześniej nie wydanych utworów.

W 1995 roku Kelly Hillery opuścił zespół i piątego czerwca 1996 roku popełnił samobójstwo. Do zespołu ponownie zawitał Chuck Wright, co zaowocowało albumem "Down to the bone". W tym samym roku Quiet Riot wydało także "Greatest Hits" zawierające utwory z lat 80. W 1997 Do zespołu wraca Rudy Sarzo i Quiet Riot Ponownie wyrusza w trasę. Trasy tej nie można uznać za udaną, zespół kilkukrotnie został aresztowany, a jeden wściekły fan wytacza Kevinowi proces sądowy za odniesione podczas koncertu obrażenia. Grupa jednak się nie poddaje i w roku 1999 wydaje kolejny album "Alive and well".

2000 i później[edytuj | edytuj kod]

W 2001 roku grupa ponownie wraca z nowym albumem - "Guilty Pleasures". Dwa lata później oficjalnie zostaje rozwiązana. Jednak po kolejnych dwóch latach ponownie łączą swoje siły w składzie:

W styczniu 2006 z zespołu odchodzą Wright i Grossi, w grupie powstały duże rotacje wśród muzyków, zanim jednak sytuacja się wyklarowała w zespole znów byli Wright i Grossi. 3 października 2006 premierę ma nowa płyta "Rehab" nagrana w składzie:

Gościnnie pojawia się także Glenn Hughes.

13 lipca 2007 roku grupa zagrała na glamrockowym festiwalu "Rocklahoma" a 19 września 2007 zagrała darmowy koncert w Biloxi w stanie Missouri.

Dnia 25 listopada 2007 roku w wieku 52 lat na skutek przypadkowego przedawkowania kokainy zmarł frontman grupy Kevin DuBrow.

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Kompletna chronologiczna lista wszystkich składów Quiet Riot od roku 1975 do 2007.

Obecny skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

Byli członkowie zespołu[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Single[edytuj | edytuj kod]

Wideografia[edytuj | edytuj kod]

Teledyski[edytuj | edytuj kod]

  • "Metal Health"
  • "Cum on Feel the Noize"
  • "Mama Weer All Crazee Now"
  • "Party All Night"
  • "The Wild and the Young"
  • "Twilight Hotel"
  • "Stay with Me Tonight"
  • "Picking Up the Pieces"

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Encyclopaedia Metallum - Quiet Riot (ang.). www.metal-archives.com. [dostęp 2011-06-17].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Eduardo Rivadavia: Quiet Riot Biography (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2011-06-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]