Quinton Jackson
| Quinton Jackson | |
| Pseudonim | Rampage |
| Wzrost | 185 cm |
| Waga | 93 kg |
| Państwo | |
| Data urodzenia | 20 czerwca 1978 |
| Miejsce urodzenia | Memphis |
| Klub | Wolfslair Academy |
| Styl bazowy | zapasy |
| Bilans walk MMA | |
| Zwycięstwa | 32 |
| przez nokaut | 14 |
| przez poddanie | 7 |
| przez decyzję | 11 |
| Porażki | 10 |
| Remisy | 0 |
| No contest | 0 |
Quinton Ramone "Rampage" Jackson (ur. 20 czerwca 1978 w Memphis) – amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki i aktor[1].
Spis treści |
[edytuj] Kariera sportowa
[edytuj] Początki
Sporty walki Jackson rozpoczął trenować w szkole średniej. Startował w zawodach zapaśniczych.
[edytuj] Mieszane sztuki walki
Karierę w MMA rozpoczął w wieku 21 lat od udziału w małych, lokalnych galach.
[edytuj] PRIDE FC
Siła i umiejętności zapaśnicze umożliwiają mu stosowanie efektownych rzutów przeciwnikami, które stały się jego znakiem rozpoznawczym. Dzięki odniesionym wcześniej zwycięstwom został zaproszony do PRIDE FC. W tej prestiżowej organizacji w latach 2001-2006 rywalizował z czołowymi zawodnikami świata, m.in. z Kazushim Sakurabą, Kevinem Randlemanem, Chuckiem Liddellem, Ricardo Aroną, Mauricio Ruą, a także dwukrotnie z Wanderleiem Silvą (w tym o mistrzostwo PRIDE w wadze średniej w 2004 roku).
[edytuj] UFC
W lutym 2007 roku przeniósł się do UFC. Już w drugiej walce w tej organizacji, w maju 2007 roku, zmierzył się z mistrzem wagi półciężkiej Chuckiem Liddellem. Znokautował go, odbierając mu tytuł. Trzy miesiące później stanął do walki z Danem Hendersonem, posiadaczem pasa mistrzowskiego wagi średniej PRIDE. Jackson, po pięciu zaciętych rundach, zwyciężył przez jednogłośną decyzje sędziów, stając się tym samym pierwszym posiadaczem zunifikowanego pasa mistrzowskiego PRIDE i UFC.
5 lipca 2008 roku na gali UFC 86 Jackson uległ Forrestowi Griffinowi przez decyzję sędziowską i stracił na jego rzecz mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej.
25 lutego 2010 roku ogłosił, że po wygaśnięciu kontraktu zakończy karierę w UFC. Oświadczył, że popadł w konflikt z władzami organizacji i chce odejść od czynnego uprawiania sportu. Zamierza całkowicie oddać się swojej pasji - aktorstwu[2]. Powrócił jednak do octagonu w maju, gdy na gali UFC 114 stoczył przegrany pojedynek z Rashadem Evansem. Po zwycięstwach nad Lyoto Machidą i Mattem Hamillem oraz w obliczu kontuzji Evansa, został wyznaczony do walki o mistrzostwo UFC. We wrześniu, na gali UFC 135, przegrał przez duszenie zza pleców w 4. rundzie z broniącym tytułu Jonem Jonsem[3]. 25 lutego 2012 roku na gali UFC 144 w Saitamie przegrał na punkty z Ryanem Baderem.
[edytuj] Lista walk
| Wynik | Przeciwnik | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Przegrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 144 | 25.02.2012 | |||
| Przegrana | Poddanie (duszenie zza pleców) | 4 | 1:14 | UFC 135 | 25.09.2011 | walka o mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej | ||
| Wygrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 130 | 28.05.2011 | |||
| Wygrana | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 123 | 20.11.2010 | |||
| Przegrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 114 | 29.05.2010 | |||
| Wygrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | UFC 96 | 07.03.2009 | |||
| Wygrana | KO (cios pięścią) | 1 | 3:21 | UFC 92 | 27.12.2008 | |||
| Przegrana | Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | UFC 86 | 05.07.2008 | stracił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej | ||
| Wygrana | Decyzja (jednogłośna) | 5 | 5:00 | UFC 75 | 08.09.2007 | obronił mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej | ||
| Wygrana | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:53 | UFC 71 | 26.05.2007 | zdobył mistrzostwo UFC w wadze półciężkiej | ||
| Wygrana | KO (ciosy pięściami) | 2 | 3:49 | UFC 67 | 03.02.2007 | |||
| Wygrana | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | WFA: King of the Streets | 22.07.2006 | |||
| Wygrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | PRIDE 31 | 26.02.2006 | |||
| Wygrana | TKO (kopnięcia) | 1 | 4:05 | PRIDE 30 | 23.10.2005 | |||
| Przegrana | TKO (kopnięcia) | 1 | 4:47 | PRIDE Total Elimination 2005 | 23.04.2005 | I runda PRIDE 2005 Middleweight GP | ||
| Wygrana | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | PRIDE 29 | 20.02.2005 | |||
| Przegrana | KO (ciosy kolanami) | 2 | 3:26 | PRIDE 28 | 31.10.2004 | walka o mistrzostwo PRIDE FC w wadze średniej | ||
| Wygrana | KO (suples) | 1 | 7:32 | PRIDE Shockwave 2003 | 20.06.2004 | |||
| Wygrana | TKO (ciosy pięściami) | 2 | 1:05 | PRIDE Shockwave 2003 | 31.12.2003 | |||
| Przegrana | TKO (ciosy kolanami) | 1 | 6:28 | PRIDE Final Conflict 2003 | 09.11.2003 | finał PRIDE 2003 Middleweight GP | ||
| Wygrana | TKO (poddanie przez narożnik) | 2 | 3:10 | PRIDE Final Conflict 2003 | 09.11.2003 | półfinał PRIDE 2003 Middleweight GP | ||
| Wygrana | Decyzja (niejednogłośna) | 3 | 5:00 | PRIDE Total Elimination 2003 | 10.08.2003 | ćwierćfinał PRIDE 2003 Middleweight GP | ||
| Wygrana | Poddanie (cios kolanem w korpus) | 1 | 6:26 | PRIDE 26 | 08.06.2003 | |||
| Wygrana | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 6:58 | PRIDE 25 | 16.03.2003 | |||
| Wygrana | Poddanie werbalne (złamane żebro) | 1 | 7:17 | PRIDE 22 | 29.09.2002 | |||
| Wygrana | TKO (ciosy pięściami) | 3 | 0:37 | King of the Cage 13: Revolution | 17.05.2002 | |||
| Wygrana | TKO (suples) | 1 | 7:07 | PRIDE 20 | 28.04.2002 | |||
| Przegrana | Dyskwalifikacja (cios w krocze) | 1 | 0:14 | PRIDE 18 | 23.12.2001 | |||
| Wygrana | KO (ciosy pięściami) | 1 | 1:52 | PRIDE 17 | 03.11.2001 | |||
| Wygrana | TKO (walka zatrzymana przez lekarza) | 2 | 05:00 | BattlArts vs. the World | 14.10.2001 | |||
| Przegrana | Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 5:41 | PRIDE 15 | 29.07.2001 | |||
| Wygrana | Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 4:40 | Gladiator Challenge 4 | 17.06.2001 | |||
| Wygrana | Poddanie (ciosy pięściami) | 1 | 1:48 | KOTC 8: Bombs Away | 29.04.2001 | |||
| Wygrana | Poddanie (kimura) | 2 | 1:15 | Gladiator Challenge 3 | 07.04.2001 | |||
| Wygrana | TKO | 1 | 5:00 | Gladiator Challenge 2 | 18.02.2001 | |||
| Wygrana | Decyzja | 3 | 5:00 | Gladiator Challenge 1 | 09.12.2000 | |||
| Wygrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | KOTC 6: Road Warriors | 29.11.2000 | |||
| Wygrana | Poddanie (dźwignia na staw łokciowy) | 1 | 6:04 | Dangerzone - Night of the Beast | 28.10.2000 | |||
| Wygrana | TKO (ciosy pięściami) | 1 | 1:18 | Continental Freefighting Alliance 2 | 19.07.2000 | |||
| Przegrana | Decyzja (jednogłośna) | 2 | 5:00 | KOTC 4: Gladiators | 24 czerwca 2000 | |||
| Wygrana | Poddanie (duszenie zza pleców) | 2 | 7:17 | HB Underground Pancrase | 13.05.2000 | |||
| Wygrana | Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | ISCF: Memphis | 13.11.1999 |
[edytuj] Kariera telewizyjna
W 2009 r. Jackson zdecydował się zostać trenerem jednej z drużyn w reality-show "The Ultimate Fighter 7". Drugim trenerem został Forrest Griffin.
[edytuj] Kariera aktorska[1]
| Rok | Tytuł filmu | Tytuł polski | Rola |
|---|---|---|---|
| 2005 | Confessions of a Pit Fighter | ||
| 2008 | Bad Guys | Leroy Johnson | |
| 2008 | The Midnight Meat Train | Nocny pociąg z mięsem | |
| 2009 | Never Surrender | ||
| 2009 | Hell's Chain | Jackson | |
| 2009 | Death Warrior | Wolf | |
| 2010 | The A-Team | Drużyna A | B. A. Baracus |
| 2011 | Duel of Legends | Rampage Jackson |
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Quinton Jackson na sherdog.com
- Oficjalny profil Jacksona na stronie UFC (ang.)
- Oficjalny MySpace (ang.)
- Oficjalna strona (ang.)
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 profil Jacksona w bazie imdb (ang.). [dostęp 2010-06-07].
- ↑ GNIEWNI.com - Polski serwis MMA UFC K-1 BOKS - Rampage Jackson o UFC
- ↑ Brian Knapp: Stellar Jones Chokes Rampage (ang.). sherdog.com, 24 września 2011. [dostęp 24 września 2011].