Rhythm and blues

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z R&B)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy stylu muzycznego. Zobacz też: Rythm and Blues – polski zespół rockowy.
Rhythm and blues (RnB; R'n'B)
Pochodzenie jazz
blues
gospel
Czas i miejsce powstania Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Instrumenty gitara
gitara basowa
harmonijka
saksofon
perkusja
pianino
organy
keyboard, instrumenty dęte, wokal, chórki
Największa popularność lata 40.-60. XX wieku
Gatunki pokrewne hip-hop
rap
rock and roll
soul
dancehall
funk
ska
reggae
Podgatunki
Doo wop, Contemporary R&B, Smooth R&B

Rhythm and blues, w skrócie R&B (również R'n'B) – styl wywodzący się z jazzu, bluesa i pieśni religijnych[1]. Tworzony głównie przez czarnoskórych muzyków, był jednym z najważniejszych protoplastów rock and rolla, a później nowoczesnego soulu[2].

Gatunek został ukształtowany z elementów jazzu, bluesa i pieśni religijnych[1]. Stosowane instrumentarium była ubogie[1]. Uległ komercjalizacji w latach 30. XX wieku[1], kiedy to artyści big bandowi zaczęli tworzyć bardziej wyrazistą muzykę taneczną (z użyciem m.in. gitary basowej i riffów), określaną jako jump blues[2]. Po zakończeniu II wojny światowej styl był na tyle charakterystyczny, że 17 czerwca 1949 w Stanach Zjednoczonych oficjalnie powstała lista przebojów w kategorii rhythm and blues[3] (wcześniej stosowano nazwę race music)[2]. Wg LeRoi Jonesa do lat 50. XX wieku była to muzyka tworzona przez i dla amerykańskich czarnoskórych[4]. Rhythm and bluesa rzadko grały stacje radiowe białych[2]. Niektóre utwory były odrzucane ze względu na silne konotacje seksualne (np. Work With Me Annie Hanka Ballarda, Baby Let Me Bang Your Box The Penguins)[2]. Później elementy rhythm and bluesa zaczęły przenikać się wzajemnie z powstającym rock and rollem[2][4]. W 1958 aż 90% utworów na liście przebojów rhythm and bluesa znajdowało się również na listach przebojów muzyki popularnej[4].

W latach 60. i 70. XX wieku rhythm and blues inspirował właśnie powstający rock[2]. Artyści rockowi czerpali z oryginalnego materiału bluesowego lub wykorzystywali jego stylistykę, przy użyciu nowoczesnych środków technicznych (gitary elektryczne, wzmacniacze)[1]. Przykładami mogą być The Kinks, The Rolling Stones, The Animals, The Pretty Things, Them[1][2], Jimi Hendrix[5].

R&B jest m.in. samodzielną kategorią nagród Grammy, a stylistyka jest obecna w licznych gatunkach muzycznych (disco, funk, rap i soul)[2]. Współczesne R&B jest kombinacją elementów występujących w soulu, popie oraz hip hopie. Dla odróżnienia stosowane bywa określenie contemporary R&B.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Andrzej Chodkowski (red.): Encyklopedia muzyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 753. ISBN 83-01-11390-1.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 Roy Shuker: Popular Music. The Key Concepts. Wyd. 2. Oxon: Routledge, 2005, s. 230-231. ISBN 0-415-34769-6. (ang.)
  3. Brian Ward: Just my soul responding. UCL Press, 1998, s. 28. ISBN 0-203-21445-5. (ang.)
  4. 4,0 4,1 4,2 Brian Ward: Just my soul responding. UCL Press, 1998, s. 19. ISBN 0-203-21445-5. (ang.)
  5. Jimi Hendrix (ang.). www.foxytunes.com. [dostęp 2009-11-16]. [zarchiwizowane z adresu].