Rómulo Betancourt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rómulo Betancourt
Rómulo Betancourt, 1946.JPG
Data urodzenia 22 lutego 1908
Data śmierci 28 września 1981
Prezydent Wenezueli
Okres urzędowania od 1945
do 1948
Poprzednik Isaías Medina Angarita
Następca Rómulo Gallegos
Prezydent Wenezueli
Okres urzędowania od 1959
do 1964
Poprzednik Edgar Sanabria
Następca Raúl Leoni
Odznaczenia
Wielka Kollana Orderu Wyzwoliciela (Wenezuela)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Rómulo Betancourt znany jako "ojciec demokracji wenezuelskiej" (ur. 22 lutego 1908, zm. 28 września 1981) – polityk i prawnik, przywódca lewicowego ruchu studenckiego przeciwko Juanowi Vicente Gómezowi, założyciel partii Akcja Demokratyczna (1941), po obaleniu w 1945 dyktatury wojskowej prezydent, następnie na emigracji wskutek przewrotu Carlosa Delgado Chalbauda, ponownie prezydent w latach 1959-1964.

24 czerwca 1960 przetrwał próbę zamachu na swoje życie, zorganizowaną przez dominikańskiego dyktatora Rafaela Trujillo, który ściągnął na siebie z tego powodu gwałtwowne pogorszenie stosunków z innymi państwami[1]. Rządy Betancoirta były okresem zmagania się z ruchem partyzanckim i podziałami gospodarczo-politycznymi. Rozszerzył programy opieki społecznej, zwiększył wydatki na edukację, opowiadał się za zagranicznymi inwestycjami i podejmował starania w celu zwiększenia zróżnicowania gospodarki, by ograniczyć jej zależność od eksportu ropy naftowej.

Przypisy

  1. Xavier de Marchis, Trujillo, Cezar tropików w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 67

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wielka Encyklopedia Polonica. Suplement, Poznań, 2001, s. 141