Równoleżnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
50. równoleżnik oznaczony obeliskiem - Wodzisław Śląski

Równoleżnik - okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi. Najdłuższym równoleżnikiem jest równik, który ma 40 075 km długości. Równik dzieli kulę ziemską na dwie półkule - północną i południową. Podstawowe równoleżniki to: równik, zwrotnik Raka i zwrotnik Koziorożca a także koło podbiegunowe północne i południowe. Równoleżniki mają różne długości, w zależności od szerokości geograficznej.

Każdemu punktowi na kuli ziemskiej można przypisać równoleżnik, który przebiega przez ten punkt; jego położenie (w pionie) wyznacza tzw. szerokość geograficzna tego punktu. Podawana jest najczęściej w mierze stopniowej (stopniach, minutach i sekundach), przy czym równik leży na szerokości geograficznej zerowej, biegun południowy - na 90° szerokości geograficznej południowej, biegun północny - na 90° szerokości geograficznej północnej, a centrum Warszawy - na 52°13' szerokości geograficznej północnej.

Cechy równoleżników[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]