Rękaw (wskaźnik wiatru)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rękaw

Rękaw (wskaźnik wiatru) - pot. skarpeta, to rodzaj wiatrowskazu z lekkiej, płóciennej rury długości od kilkudziesięciu centymetrów do kilku metrów, przywiązana jednym końcem do wysokiego masztu. Taki rodzaj anemometru zwany jest anemoskopem.

Rękaw pokazuje przybliżony kierunek i prędkość wiatru. Zazwyczaj umieszczany jest na lotniskach, drogach szybkiego ruchu (przed mostami, wiaduktami i przy wyjazdach na odsłonięte przestrzenie), przy obiektach przemysłowych, w czasie zawodów sportowych lub imprez lotniarskich lub modelarskich.

Dla lepszej widoczności rękaw bywa malowany w pasy kontrastowych kolorów, np. biało-czerwone, jak na zdjęciu. Rękaw usztywnia się poprzecznymi wzmocnieniami z drutu, by zapewnić przepływ powietrza przez środek (bez tego mógłby się sklejać i wpadać w łopot).

Rękaw pokazuje kierunek, w którym wieje wiatr – więc np. instrument wskazujący na północ oznacza wiatr południowy - oraz siłę wiatru ocenianą na podstawie wypełnienia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg