RD-253

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RD-253
Kraj pochodzenia ZSRR/Rosja
Projektant Walentin Głuszko (projekt)
NPO Energomasz (produkcja)
Wykorzystanie 1. stopień rakiet Proton
Materiały napędowe UDMH i N2O4
Pierwszy lot 1965
Osiągi
Siła ciągu na poziomie morza 1470-1670 kN
Siła ciągu w próżni 1630-1830 kN
Impuls właściwy na poz. morza 285 Ns/kg
Impuls właściwy w próżni 316 Ns/kg
Parametry
Komory spalania 1
Ciśnienie w komorze 150-169 bar
Wymiary
Długość 3 m
Średnica 1,5 m
Masa 1260 kg

RD-253 (ros.РД-253, Раке́тный Дви́гатель 253) – silnik rakietowy produkcji radziecko-rosyjskiej, zaprojektowany przez zespół kierowany przez W. Głuszkę. Wykorzystywany w rakietach Proton[1].

Wersje[2][edytuj | edytuj kod]

  • RD-253 (numer w indeksie GRAU: 14D13) - wariant bazowy, wykorzystywany w rakietach UR-500 i Proton K,
  • RD-254 (numer w indeksie GRAU: nieznany) - wariant eksperymetalny, nigdy nie użyty,
  • RD-256 (numer w indeksie GRAU: nieznany) - wariant eksperymentalny, nigdy nie użyty,
  • RD-275 (numer w indeksie GRAU: 14D14) - zmodyfikowana wersja, ciąg o 7,7% wyższy niż w RD-253, używany w rakiecie Proton M,
  • RD-275M (numer w indeksie GRAU: 14D14M) - modyfikacja RD-275, w fazie testów od 2001.

Przypisy

  1. RD-253 (ang.). W: Engines [on-line]. NPO Energomasz. [dostęp 2012-08-10].
  2. ЖРД РД-253 (11Д43) и РД-275 (14Д14) (ros.). lpre.de. [dostęp 2012-08-10].