RQ-11 Raven

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
RQ-11 Raven
Sierżant US Army wypuszcza Ravena w powietrze
Sierżant US Army wypuszcza Ravena w powietrze
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent AeroVironment
Typ UAV
Załoga 0
Historia
Data oblotu 2001
Dane techniczne
Napęd silnik elektryczny Aveox 27/26/7-AV
Wymiary
Rozpiętość 1,29 m
Masa
Własna 1,9 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 32–81km/h
Pułap 300 m
Pułap praktyczny 30–150 m
Promień działania 10 km
Długotrwałość lotu 80 minut
Rozbieg wyrzucany ręcznie
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

AeroVironment RQ-11 Raven – lekki, rozpoznawczy bezzałogowy aparat latający produkcji amerykańskiej. Jest to mały pojazd startujący z ręki operatora, mający dostarczać oddziałom wojskowym informacji o polu walki wokół nich.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Raven powstał na przełomie XX i XXI wieku jako pomniejszone rozwinięcie FQM-151 Pointer, który okazał się zbyt duży i ciężki jak na system przenośny[1]. Po początkowych kłopotach wersji Block I ze stabilnością lotu i nadmiernie skomplikowaną procedurą startową AeroVironment opracowało wersję Block II, która trafiła na wyposażenie żołnierzy we wrześniu 2003 roku[1].

Iracki żołnierz ćwiczy przygotowywanie Ravena do lotu pod okiem amerykańskiego instruktora.

Głównym użytkownikiem RQ-11 są Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych: US Army, US Air Force, US Marine Corps i US Special Operations Command[2], które wykorzystywały go w działaniach bojowych w Afganistanie i Iraku. Oprócz tego mniejszą liczbę Ravenów nabyły państwa takie jak Australia, Włochy, Dania, Wielka Brytania, Holandia i Hiszpania[2]. Trafił również na wyposażenie sił zbrojnych Iraku[3].

Raveny produkowane są w dwóch wariantach: RQ-11A i zmodernizowanej RQ-11B. Koszt jednego bezpilotowca to około 35 000 dolarów[2]. Jest to obecnie najliczniej używany UAV na świecie[4], same Stany Zjednoczone posiadają 1700 systemów, a liczba ta ma się docelowo zwiększyć do 2300[5].

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Raven wykonuje zarówno loty sterowane, jak i loty po zaprogramowanej trasie[6] (dzięki wykorzystaniu GPS). Do wykonywania zadań rozpoznawczych może wykorzystywać kamery pracujące w zakresie światła widzialnego lub w podczerwieni[7], co pozwala mu działać także w nocy. Jego głównym przeznaczeniem jest przekazywanie oddziałom wojskowym informacji o polu walki w czasie rzeczywistym. Może jednak również służyć do podświetlania celów wiązką laserową[2]. Cały system jest obsługiwany przez dwóch operatorów[8].

RQ-11 działa z reguły na wysokości od 30 do 150 metrów nad ziemią[2]. Ląduje samoczynnie, siadając na kadłubie (bez podwozia). Napędza go silnik elektryczny Aveox 27/26/7-AV, który może rozpędzić maszynę do 81 km/h[2]. Akumulator litowo-jonowy Ravena[8] jest wymienny i może być ładowany bezpośrednio przez podłączenie do Hummera[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 RQ-11 Raven (ang.). globalsecurity.org. [dostęp 2012-06-05].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 RQ-11 Raven Unmanned Aerial Vehicle, United States of America (ang.). army-technology.com. [dostęp 2012-06-05].
  3. Sgt. Cody Harding: Iraqi Army's UAVs give troops the big picture (ang.). army.mil. [dostęp 2012-06-05].
  4. Gallery: The Complete UAV Field Guide (ang.). popsci.com. [dostęp 2012-06-05].
  5. AeroVironment Receives $15.8 Million Initial Order from United States Army for RQ-11B Raven Small Unmanned Aircraft Systems, New Payload (ang.). avinc.com. [dostęp 2012-06-05].
  6. UAS Advanced Development: Raven RQ-11A (ang.). avinc.com. [dostęp 2012-06-05].
  7. RQ-11 Raven Specifications (ang.). globalsecurity.org. [dostęp 2012-06-05].
  8. 8,0 8,1 RQ-11B RAVEN (ang.). af.mil. [dostęp 2012-06-05].