RQ-5 Hunter
| RQ-5 Hunter | |
 Start RQ-5 z wykorzystaniem przyspieszacza startowego |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Izrael Stany Zjednoczone |
| Producent | Israel Aerospace Industries TRW Incorporated |
| Typ | UAV |
| Załoga | 0 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x silnik dwusuwowy Moto Guzzi |
| Moc | 100 kW (136 KM) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 8,89 m |
| Długość | 6,89 m |
| Wysokość | 1,69 m |
| Masa | |
| Własna | 545 kg |
| Użyteczna | 90 kg |
| Startowa | 725 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 204 km/h |
| Prędkość patrolowa | 130 km/h |
| Pułap | 4 800 m |
| Zasięg | 1800-2000 km |
| Promień działania | 125-200 km |
| Długotrwałość lotu | 14 h |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
| Izrael USA Belgia Francja | |
| Rzuty | |
.png) |
|
RQ-5 Hunter – bezzałogowy aparat latający (UAV - Unmanned Aerial Vehicle) opracowany w drugiej połowie lat 80 w Izraelu przez firmę Israel Aerospace Industries. W 1988 roku zwyciężył w konkursie na taktyczny bezzałogowy aparat latający dla US Army.
Spis treści |
Produkcja [edytuj]
Aparat produkowany był przez Israel Aerospace Industries a jego końcowy montaż odbywał się na terenie Stanów Zjednoczonych w firmie TRW Incorporated. Pierwszy lot Huntera przeznaczonego dla amerykańskiej armii odbył się w marcu 1991 roku. Początkowo aparat nosił oznaczenie BQM-5 a następnie zmieniono jego oznaczenia na używane obecnie RQ-5.
Konstrukcja [edytuj]
Hunter to aparat bezzałogowy w układzie wielokadłubowym. W środkowej gondoli znajdują się dwa silniki motocyklowe Moto Guzzi o pojemności 750 cm³. Jeden z nich, umieszczony z przodu jest silnikiem ciągnącym, drugi, z tyłu, pchającym. Oba silniki zaopatrzone są w drewniane, dwułopatowe śmigła. W gondoli mieszczą się również układ sterowania, system nawigacyjny, system rozpoznawczy oraz układ transmisji danych z anteną umieszczoną w okrągłej owiewce nad kadłubem. Do gondoli przymocowane jest również stałe, trójkołowe podwozie. Skrzydło proste składa się z centropłata bez wzniosu i demontowanych podczas transportu aparatu końcówek o obrysie trapezowym i niewielkim wzniosie dodatnim. Skrzydło zaopatrzone jest w wychylane elektrycznie klapy i lotki. Do centropłata przymocowane są dwie belki ogonowe połączone ze sobą statecznikiem poziomym. Usterzenie pionowe jest zdwojone i nachylone do wewnątrz. Hunter może startować jak typowy samolot jak również ze specjalnych wyrzutni z użyciem rakietowych przyspieszaczy startowych. Aparat może wykonywać swoje misje po wcześniej zaprogramowanej trasie jak również być sterowany przez operatora znajdującego się w naziemnym stanowisku kontroli lotu.
Wyposażenie [edytuj]
Hunter standardowo przenosi kamerę telewizyjną oraz termowizyjną, laserowy dalmierz i urządzenie podświetlające cele, współpracujące z rakietami Hellfire. Hunter może przenosić również aparaturę meteorologiczną, sprzęt do wykrywania i zakłócania stacji radiolokacyjnych i środków łączności oraz sprzęt do retranslacji, czyli do automatycznego przekazywania sygnału (np. radiowego).
Służba [edytuj]
Huntery zostały wykorzystane bojowo w 1999 roku podczas operacji Allied Force w Kosowie. W 1996 roku produkcja aparatów została zakończona, jego następcą został RQ-7 Shadow.
Bibliografia [edytuj]
Jerzy Gruszczyński. Bezpilotowce państw zachodnich Stany Zjednoczone. „Nowa Technika Wojskowa”. 10, s. 24-26/43-48, 2002. ISSN 1230-1655.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||
