Raúl Castro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Raúl Modesto Castro Ruz
Raúl Castro, July 2012.jpeg
Data i miejsce urodzenia 3 czerwca 1931
Birán
Kuba Przewodniczący Rady Państwa Republiki Kuby
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kuby
Okres urzędowania od 24 lutego 2008
Poprzednik Fidel Castro
Kuba Przewodniczący Rady Ministrów Kuby
Przynależność polityczna Komunistyczna Partia Kuby
Okres urzędowania od 24 lutego 2008
Poprzednik Fidel Castro
Kuba Pierwszy Sekretarz Komunistycznej Partii Kuby
Okres urzędowania od 19 kwietnia 2011
Poprzednik Fidel Castro
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Narodowego (Mali) Wielka Kollana Orderu Wyzwoliciela (Wenezuela) Order Lenina (ZSRR) Order Krzyża Grunwaldu I klasy
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach
Raúl Castro i Dmitrij Miedwiediew. (2009)
Raúl Castro i Dilma Rousseff. (2012)

Raúl Modesto Castro Ruz (ur. 3 czerwca 1931 w Biránie) – kubański polityk i rewolucjonista, młodszy brat Fidela Castro. Od 1959 pierwszy wiceprezydent i wicepremier, minister rewolucyjnych sił zbrojnych, od 1965 II Sekretarz Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Kuby, od 31 lipca 2006 p.o. Przewodniczącego Rady Państwa w zastępstwie ciężko chorego Fidela Castro, od 24 lutego 2008 Przewodniczący Rady Państwa Republiki Kuby wybrany przez parlament po ustąpieniu Fidela Castro.

Życie i działalność[edytuj | edytuj kod]

Aktywnie uczestniczył w protestach studenckich przeciwko rządom Fulgencio Batisty od momentu objęcia przez niego rządów dyktatorskich w 1952. Razem z bratem Fidelem brał udział w ataku ok. 160-osobowego oddziału na koszary Moncada 26 lipca 1953. Atak nie powiódł się, około połowy rebeliantów zginęło, zaś Raúl i Fidel Castro zostali schwytani. Raúl spędził w więzieniu 22 miesiące. Podczas późniejszej emigracji do Meksyku stał się jednym z członków-założycieli Ruchu 26 Lipca (wraz z bratem Fidelem Castro i Ernesto Guevarą). Przygotowywał misję jachtu Granma, z którym wylądował 2 grudnia 1956 na północnym wybrzeżu prowincji Oriente, jednak 82-osobowy oddział został pokonany, a ocaleni rewolucjoniści schronili się w górach Sierra Maestra. Tutaj siły partyzantów, z początkowych 12 ocalałych, rozrosły się do ponad 800 osób. Raul dowodził rebeliantami na wschodnim froncie w prowincji Oriente. Za datę ostatecznego zwycięstwa rewolucji uznaje się 8 stycznia 1959, gdy rebelianci opanowali Hawanę. Od tego czasu rozpoczęła się władza dyktatorska Fidela, zaś Raúl uznawany jest za jednego z jego najwierniejszych współpracowników. W 1959 poślubił Vilme Espíne, rewolucjonistkę i wieloletnią przewodniczącą Kubańskiej Federacji Kobiet (Federación de Mujeres Cubanas). Mieli czworo dzieci.

W latach 1959-2008 druga osoba w państwie i minister obrony narodowej Kuby. W tym czasie organizacje broniące praw człowieka odnotowywały liczne przypadki naruszeń tych praw. Podległe mu wojsko kubańskie zatapiało łodzie i rozstrzeliwało obywateli próbujących uciec z kraju. W 1996 jako minister obrony wydał rozkaz zestrzelenia w międzynarodowej przestrzeni powietrznej dwóch cywilnych samolotów z pomocą humanitarną[1].

W dniach 19-23 marca 1965 przebywał w Polsce z oficjalną wizytą na zaproszenie Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. 20 marca 1965 I sekretarz KC PZPR, Władysław Gomułka odznaczył go Orderem Krzyża Grunwaldu I klasy[2].

24 lutego 2008 Raúl Castro Ruz wybrany został Przewodniczącym Rady Państwa Republiki Kuby. Zastąpił na tym stanowisku brata Fidela, który rządził Kubą 49 lat. 19 kwietnia 2011 roku został wybrany także I sekretarzem partii komunistycznej[3].

28 marca 2012 spotkał się z Benedyktem XVI, który przyleciał na wyspę z pielgrzymką. W jego trakcie papież dostał posąg Matki Bożej, a Castro kopię atlasu Ptolemeusza[4][5].

Pod jego rządami na Kubie doszło do znacznej liberalizacji życia politycznego[6][7][8][9][10][11].

Odznaczenia (lista niepełna)[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy