Rabel II Soter
| Rabel II Soter |
|
| król Nabatejczyków | |
| Okres panowania | od 70 do 106 |
| Dane biograficzne | |
| Ojciec | Malichus II |
| Matka | Szukailat |
Rabel II Soter – ostatni król Nabatejczyków w latach 70-106. Syn Malichusa II, króla Nabatejczyków i królowej Szukailat.
Z powodu małoletności Rabela II regencję sprawowała jego matka królowa Szukailat przez kilka lat (może 5 lub 6 lat), aż do osiągnięcia przez niego pełnoletności. Informacje o jego panowaniu dostarczają jedynie monety oraz inskrypcje. Odkryta inskrypcja w Obodzie pochodząca z 88 r. podaje jego przydomek: „Król Rabel, król Nabatejczyków, który przyniósł życie i oswobodzenie swojemu ludowi”.
Rabel II był ostatnim królem nabatejskim. Doceniając walory strategiczne miasta Bostra, przeniósł do niej stolicę z Petry. Po jego śmierci w 106 r. Trajan, cesarz rzymski, postanowił anektować Nabateę. Korneliusz Palma, gubernator Syrii, najechał, praktycznie bez oporu, ziemie Nabatejczyków i zajął je. 22 marca 106 r. Nabatea została oficjalnie włączona do imperium rzymskiego, tworząc prowincję Arabia ze stolicą w Bostrze. Po śmierci Rabela II pretensje do tronu zgłaszał Malichus III.
Bibliografia [edytuj]
- Machowski W., Petra, Ossolineum, Wrocław 2007, s. 42, 144, ISBN 978-83-04-04822-5.
