Rachel Maddow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rachel Maddow
Rachel Maddow w Seattle
Rachel Maddow w Seattle
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1973
Castro Valley w Kalifornii, USA
Zawód dziennikarka radiowa i telewizyjna
Tytuł doktor nauk politycznych
Partner Susan Mikula
Strona internetowa

Rachel Anne Maddow (ur. 1 kwietnia 1973) jest amerykańską dziennikarką radiową i telewizyjną. Prowadziła na antenie radia Air America The Rachel Maddow Show. Obecnie tworzy wieczorny program telewizyjny pod tym samym tytułem[1] w MSNBC. Maddow jest pierwszą otwarcie homoseksualną prezenterką prowadzącą program TV w primetimie[2].

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Rachel Maddow jest absolwentką szkoły średniej w Castro Valley (Kalifornia). Kontynuowała edukację na Uniwersytecie Stanforda, gdzie w 1994 uzyskała dyplom z zakresu polityki publicznej[3] W 1995 r. dostała stypendium Rhodesa, a następnie zdobyła tytuł doktora nauk politycznych w Lincoln College (część Oxford University). Jej praca doktorska nosi tytuł: „HIV/AIDS i reforma służby zdrowia w brytyjskich i amerykańskich więzieniach”. Maddow jest pierwszą otwartą homoseksualistką, która uzyskała stypendium Rhodesa.

Kariera radiowa[edytuj | edytuj kod]

Maddow dostała pierwszą pracę w radiu WRNX (100.9 FM, Holyoke, Massachusetts) – wygrywała konkurs ogłoszony przez tę stację[4]. Została zatrudniona do współprowadzenia porannego programu The Dave in the Morning Show. Później prowadziła przez dwa lata Big Breakfast w WRSI (Northampton, Massachusetts). W marcu 2004 przeniosła się do Air America[5]. Pracowała przy Unfiltered z Chuckiem D i Lizz Winstead do czasu jego zdjęcia 31 marca 2005[6]. Dwa tygodnie później (14 kwietnia) zaczęła prowadzić własny, dwugodzinny program The Rachel Maddow Show. 10 marca 2008 został on wydłużony do 3 godzin. Program był nadawany na żywo z Noego Jorku między godz. 18:00 a 21:00 ET – od poniedziałku do piątku. Trzecią godzinę (telefony słuchaczy), kiedy Maddow pojawiała się w telewizji, prowadził David Bender. 8 września 2008 TRMS wrócił do 2-godzinnego formatu – stało się to w czasie, gdy Rachel Maddow zaczęła prowadzić wieczorny program w MSNBC. 2 lutego 2009 audycja została skrócona do godziny i przeniesiona do porannego pasma[7].

Kariera telewizyjna[edytuj | edytuj kod]

W czerwcu 2005 Maddow została stałą komentatorką w programie Tucker (MSNBC)[8]. W listopadzie 2006 (i później) była także częstym gościem Paula Zahn Now (CNN). W styczniu 2008 Maddow została politycznym analitykiem MSNBC i stałą komentatorką w programie MSNBC Race for the White House with David Gregory, a także Countdown Keitha Olbermanna[5].

4 kwietnia 2008 poprowadziła po raz pierwszy program w MSNBC, zastępując chwilowo Olbermanna. Sama Maddow określiła się na antenie jako „nerwową”, jednak Olbermann pochwalił jej występ. Poproszono ją o poprowadzenie kolejnego programu 16 maja. Tego dnia Countdown miało największą oglądalność wśród programów informacyjnych w kluczowej grupie widzów (25-54 lat)[9]. Olbermann docenił jej sukces dając trzecią pozycję w swoim segmencie „World’s Best Persons”, określając jako „World’s Best Pinch-Hitter”. Maddow poprowadziła jeszcze kolejnych osiem i pół programów w czasie urlopu Olbermanna w lipcu 2008 (licząc połowę odcinka z 21 lipca)[10]. Maddow zastępowała także Davida Gregory’ego w Race for the White House[5].

19 sierpnia 2008 MSNBC ogłosiło, że Rachel Maddow będzie prowadziła własny program w czasie, który do tej pory zajmował Dan Abrams (21:00 ET), począwszy od 8 września 2008[11][12]

Od swojego debiutu program notował wysokie wyniki oglądalności, okazjonalnie wygrywając nawet z Countdown, jako program MSNBC o najwyższej oglądalności[13][14]. Po miesiącu podwoił poprzednie wyniki oglądalności MSNBC we wskazanym paśmie[15].

Poglądy polityczne[edytuj | edytuj kod]

Artykuł w The Nation opisuje Maddow jako „liberała w kopalnym sensie tego słowa”[16]. David Bauder z Associated Press nazywa ją „polityczną bratnią duszą [Keitha] Olbermanna” i odnosi się do programów Olbermanna i Maddow jako „dwugodzinnego bloku liberalnego”[17].

Wyróżnienia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Rachel Maddow znalazła się w czołówce listy Out 100 magazynu Out jako jedna z homoseksualnych osobowości, które „poruszyły kulturę” w 2008 r.[18]

Uzyskała tytuł Lesbian/Bi Woman of the Year (American) w plebiscycie AfterEllen.com 2008 Visibility Awards[19].

W sierpniu 2010 Maddow otrzymała Walter Cronkite Faith & Freedom Award[20].

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Maddow jest córką Boba Maddowa – adwokata, i Elaine Maddow – metodyk szkolnej. Ma brata Davida.

Dzieli czas między domem na wsi (Zachodnie Massachusetts), gdzie mieszka ze swoją partnerką, artystką Susan Mikulą, a Manhattanem.[21][22] Para poznała się w 1999, kiedy Mikula zatrudniła Maddow, która była wtedy w trakcie pisania pracy doktorskiej, do prac w ogrodzie[21].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rachel Maddow Show.
  2. Rachel Maddow Becomes First Out Lesbian to Host Prime-Time News Show | AfterEllen.com.
  3. STANFORD Magazine: May/June 2008 > Planet Cardinal > Broadcaster Rachel Maddow.
  4. Article: Left and centered: Air America radio’s Rachel Maddow is out, brilliant,... | AccessMyLibrary – Promoting library advocacy.
  5. 5,0 5,1 5,2 http://www.kansascity.com/entertainment/columnists/aaron_barnhart/story/661526.html.
  6. http://www.sovo.com/2005/1-28/arts/feature/lwords.cfm.
  7. Maddow rechannels energy at Air America.
  8. News and Information from Northampton, MA by the Daily Hampshire Gazette | GazetteNet.com.
  9. The Scoreboard: Friday, May 16 – mediabistro.com: TVNewser.
  10. MSNBC Has Its Eye on Rachel Maddow – NYTimes.com.
  11. Political commentator Maddow gets own show – Television- msnbc.com.
  12. Rachel Maddow to Replace Dan Abrams on MSNBC – Media Decoder Blog – NYTimes.com.
  13. Rachel Maddow Ratings: Beats Olbermann’s „Countdown” To Be MSNBC’s Top Show.
  14. The TV Watch – MSNBC’s Rachel Maddow, a Fresh Female Face Among Cable Schoolboys – NYTimes.com.
  15. A Fresh Face on Cable, Rachel Maddow Produces a Sharp Rise in MSNBC Ratings – NYTimes.com.
  16. Rachel Maddow’s Life and Career.
  17. [1][martwy link]
  18. Out Magazine | Out 100 2009.
  19. The AfterEllen.com 2008 Visibility Awards | AfterEllen.com.
  20. Rachel Maddow Wins Walter Cronkite Faith & Freedom Award.
  21. 21,0 21,1 Rachel Maddow.
  22. Rachel Maddow: MSNBC’s Smart Hire – The Inside Job (usnews.com).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]