Rachunek pomocniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rachunek pomocniczy - obok rachunku bieżącego i rachunku lokat terminowych jeden z podstawowych rachunków bankowych, jakie polskie prawo przewiduje w celu przechowywania środków pieniężnych i przeprowadzania rozliczeń związanych z działalnością gospodarczą.

Rachunek pomocniczy służy przeprowadzaniu rozliczeń w innych bankach niż bank prowadzący rachunek bieżący. Operacje te ograniczają się zazwyczaj do ściśle określonych celów, jak np.:

  • wypłata wynagrodzeń w placówkach terenowych,
  • wypłata w skupie produktów rolnych,
  • wypłata zaliczek na wydatki administracyjno-gospodarcze.

Otwarcie rachunku pomocniczego nie wymaga zgody banku prowadzącego rachunek bieżący (chyba że umowa o otwarciu rachunku bieżącego wyraźnie formułuje taki obowiązek).


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]