Rada Państwa Imperium Rosyjskiego

Rada Państwa Imperium Rosyjskiego - posiedzenie z dnia 7 maja 1901 r. – obraz pędzla Ilji Riepina z 1903 r. Muzeum Rosyjskie w Sankt Petersburgu

Rada Państwa (ros. Государственный Совет) - najwyższy organ ustawodawczy w Imperium Rosyjskim oraz najwyższy organ doradczy carów rosyjskich w latach 1810-1906. W latach 1906-1917 Rada Państwa stanowiła izbę wyższą parlamentu Imperium Rosyjskiego.

Geneza

Początkowe rady te były mało liczne i skupiały się na zagadnieniach spraw zagranicznych.

Piotr I założył Najwyższą Tajną Radę, której rola zmieniała się w czasie.

Piotr III Romanow założył Radę Imperatorską ("Императорский Совет"), oficjalnie zwaną "Radą Najwyższego Dworu" ("Совет при высочайшем дворе"). Została ona rozwiązana wkrótce po przejęciu władzy przez Katarzynę II.

1810-1917

Oficjalne stroje członków Rady Państwa z 1856 roku.

Posiedzenie Rady Państwa z 27 kwietnia 1906 roku.

Rada Państwa została ponownie założona przez Aleksandra I w roku 1810 w ramach reform Sperańskiego. Zamyślona pierwotnie jako izba wyższa parlamentu, stała się ciałem doradczym, składającym się z zaufanych osób imperatora. Po założeniu Rada składała się z 35 członków; W roku 1890 było ich 60. Głównym zadaniem Rady była analiza, ogłaszanie i uchylanie aktów prawnych.

Rada Państwa była izbą wyższą parlamentu, podczas gdy Duma Państwowa Imperium Rosyjskiego była izbą niższą. W przeciwieństwie do nich, do współczesnych sobie brytyjskiej Izby Lordów oraz pruskiej Izby Panów, była wybierana bardziej demokratycznie, bowiem połowa członków była wybierana.

Niektórzy polscy członkowie

• Adam Jerzy Czartoryski
• Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki
• Stefan Grabowski
• Wincenty Krasiński
• Aleksander Meysztowicz
• Hipolit Milewski
• Karol Niezabytowski
• Seweryn Potocki
• Aleksander Rożniecki
• Ludwik Tęgoborski
• Józef Tymowski
• Aleksander Colonna-Walewski
• Stanisław Kostka Zamoyski