Radclyffe Hall

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Radclyffe Hall
Imiona i nazwisko Marguerite Radclyffe-Hall
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1880
Data i miejsce śmierci 7 października 1943
Narodowość Brytyjka
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła Studnia samotności

Radclyffe Hall urodzona jako Marguerite Radclyffe-Hall 12 sierpnia 1880; zmarła 7 października 1943, była brytyjską poetką i pisarką. Jej najbardziej znanym dziełem jest Studnia samotności (The Well of Loneliness).

Życie[edytuj | edytuj kod]

Marguerite Radclyffe Hall urodziła się w Bournemouth, Hampshire (obecnie Dorset) w 1880. Jej rodzice rozwiedli się kiedy była niemowlakiem. Uczęszczała do King's Collage w Londynie, a później kształciła się w Niemczech.

Hall była lesbijką [1]. Po osiągnięciu dorosłości bez powołania, spędziła wiele czasu mając dwadzieścia lat na realizowaniu się z kobietami. Ostatecznie została mężatką. W 1907 r. w uzdrowisku Homburg (w Niemczech), Hall spotkała się z Mabele Batten, znaną śpiewaczką-amatorką. Batten (pseudonim "Ladye") miała 51 lat, podczas gdy Hall 27. Mabele była zamężna i miała dorosłą córkę oraz wnuki. Były w sobie tak zakochane, że po śmierci męża Batten zamieszkały razem. To ona nadała Hall przydomek John, który później wykorzystywała do końca życia [2]. W 1915 roku Hall zakochała się w kuzynce Mabele Batten - Unie Troubridge (1887-1963), rzeźbiarce, która była żoną admirała i matką dla jego dzieci. Gdy Mabele zmarła, w 1917 Hall i Troubridge zaczęły mieszkać razem. [3] Związek ten trwał aż do śmierci Hall. W 1934 roku Hall zakochał się w rosyjskiej emigrantce Evguenii Souline i z nią długotrwały romans, który Troubridge boleśnie tolerowała [4]. Hall angażowała się w romanse z innymi kobietami przez lata, prawdopodobnie również z piosenkarką bluesa Ethel Waters [5]. Hall z Troubridge mieszkały w Londynie, a w latach 30. XX wieku w małej miejscowości Rye (w East Sussex), znanej z mieszkających tam pisarzy, w tym jej współczesnych, jak na przykład (prawdopodobnie gej[potrzebne źródło]) pisarz E.F. Benson. Zmarła w wieku 63 lat na raka i jest pochowany na cmentarzu Highgate w północnym Londynie. Grobowiec zawierający jej szczątki pozostaje w Circle of Lebanon, w połowie drogi od strony wejścia Egyptian Avenue.

W 1930 Radclyffe Hall otrzymała Złoty Medal Eichelbergher Humane Award. Była członkiem PEN Clubu, Rady Towarzystwa Badań Psychicznych i Stowarzyszenia Zoological Society [6].

Radclyffe Hall został wymieniona jako numer 16 w zestawieniu 500 najważniejszych lesbijek i gejów bohaterów w Pink Paper [7].

Powieści[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą powieścią Hall była The Unlit Lamp, historia Joan Ogden, młodej dziewczyny, która marzy o zamieszkaniu w Londynie ze swoją przyjaciółką Elizabeth (tzw. Bostońskie małżeństwo). Kształci się na lekarkę, ale czuje się uwięziona przez manipulacje jej matki, wręcz emocjonalne uzależnienie od niej. Długość noweli i jej groza sprawiła, że była to książka trudna do sprzedania, więc świadomie wybrała lżejsze tematy na jej następnej powieści: społecznej komedii pt Forge [8]. We wczesnych utworach wykorzystywała pełne imię i nazwisko. Z czasem skróciła je do M. Radclyffe Hall (jak właśnie w Forge). Książka przyniosła średnie rezultaty, pojawiając się na liście bestsellerów O'London John's Weekly [9]. The Unlit Lamp, która jako druga poszła do druku, była pierwszym utworem, gdzie podpisała się jako Radclyffe Hall [10]. Następna była śmieszna powieść, A Saturday Life (1925), a później Adam's Breed (1926). Jest to opowieść o włoskim kelnerze, który zaczyna mieć wstręt do pracy, a nawet do jedzenia, rozdaje swoje rzeczy i żyje jako pustelnik w lasie. Mistyczne elementy zostały porównane z książką Hermanna Hesse'sa Siddhartha [11]. Jej dzieła sprzedawały się bardzo dobrze, była chwalona przez krytyków i zdobyła oba: Prix Femina i James Tait Black Prize, wcześniej jednocześnie zdobyte jedynie przez E. M. Forstera za Podróż do Indii [12].

Studnia samotności[edytuj | edytuj kod]

Hall znana jest przede wszystkim z powieści Studnia samotności - jedynej z jej ośmiu powieści, która ma jawny wątek lesbijski. Opublikowana w 1928 roku, Studnia samotności opisuje życie Stephen Gordon, męskiej lesbijki, która, jak sama Hall, określa jako congenital invert. Choć postawa Gordon wobec własnej seksualności jest bolesna, powieść przedstawia lesbijstwo jako naturalne i sprawia, że jest sugestią o większą tolerancję. Chociaż Studnia samotności nie jest pornograficzna, to jednak była przedmiotem badania pod względem nieprzyzwoitości w Wielkiej Brytanii, w wyniku którego wszystkie egzemplarze powieści były sukcesywnie niszczone. Stany Zjednoczone pozwoliły na jej publikację dopiero po długiej walce sądowej. Jest obecnie publikowana w Wielkiej Brytanii przez Virago i Anchor Press w Stanach Zjednoczonych. Studnia samotności miała 7 numer na liście 100 najlepszych powieści Gejów i Lesbijek na sporządzonej przez Publishing Triangle liście w 1999 r. [13].

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Baker, M. (1985). Our Three Selves. The Life of Radclyffe Hall (New York: William Morrow)
  • Cline, Sally. (1999) Radclyffe Hall: A Woman Called John (Overlook Press)
  • Souhami, Diana (1998). The Trials of Radclyffe Hall (London: Weidenfeld & Nicolson)
  • Troubridge, Una (1961): The Life and Death of Radclyffe Hall (London: Hammond)

Przypisy

  1. GLBTQ.com Hall
  2. Cline, 58-67
  3. Apurnell.com
  4. Listy Hall do Suline zostały opublikowane w Glasgow; Your John: The Love Letters of Radclyffe Hall. Joanne (ed.) (1997) New York: New York University Press. ISBN 0-8147-3125-2
  5. GLBTQ.com Waters
  6. Notatka biograficzna wydawnictwa Virago Press w Studni samotności
  7. 26 września 1997 wydanie 500
  8. Baker, 152-156
  9. Baker, 164
  10. Baker, 168
  11. Baker, 183-186
  12. Baker, 196-197
  13. publishingtriangle.org