Radiolokacja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Radiolokacja – technika umiejscawiania, śledzenia i określania położenia obiektów powietrznych, naziemnych, kosmicznych w przestrzeni za pomocą fal elektromagnetycznych. Jest działem radiokomunikacji.

Radiolokacja wykorzystuje prostoliniowość rozchodzenia się fal elektromagnetycznych oraz zjawisko ich odbicia od przeszkód. W radiolokacji stosuje się fale radiowe o długościach od kilku metrów do kilku milimetrów. Przykładem urządzenia radiolokacyjnego jest radar.

Radiolokacja dzieli się na:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]