Radosław Markowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Radosław Markowski (ur. 1957[1]) – polski socjolog i publicysta, wykładowca akademicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia socjolog, ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Doktoryzował się na tej samej uczelni w 1990 na podstawie pracy zatytułowanej Używanie i nadużywanie alkoholu – korelaty problemu społecznego. Następnie uzyskał stopień doktora habilitowanego. Specjalizuje się w porównawczych naukach politycznych i analizie zachowań wyborczych[3].

Zawodowo związany z Instytutem Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, gdzie został docentem. Pełnił funkcję prorektora Collegium Civitas[3]. Objął także stanowisko profesora w Instytucie Nauk Politycznych Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej[1], a także dyrektora Centrum Studiów nad Demokracją tej uczelni.

Związany również z Fundacją im. Stefana Batorego jako członek zarządu tej organizacji, a także z redakcjami czasopism politologicznych i socjologicznych (m.in. z „European Journal of Political Research”)[1]. Jako przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów zasiadł w Radzie Centrum Badania Opinii Społecznej (CBOS)[4].

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2011)[5].

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Populizm a demokracja (red. nauk.), Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2004
  • System partyjny i zachowania wyborcze: dekada polskich doświadczeń (red. nauk.), Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2002
  • Transformative paths in Central and Eastern Europe (współautor z Edmundem Wnuk-Lipińskim), Instytut Studiów Politycznych PAN, Warszawa 2001

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Noty o panelistach. batory.org.pl. [dostęp 2012-04-16].
  2. Wybory 2011. gazeta.pl, 20 września 2011. [dostęp 2012-04-16].
  3. 3,0 3,1 Radosław Markowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2012-04-16].
  4. Rada CBOS. cbos.pl. [dostęp 2014-04-11].
  5. M.P. z 2011 r. Nr 111, poz. 1129