Raduga Ch-55

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ch-55

Raduga Ch-55 (kod NATO AS-15 Kent) - radziecki pocisk manewrujący, odpowiednik amerykańskich BGM-109 Tomahawk i AGM-86 ALCM. Pierwsze testy Ch-55 odbyły się w 1978 roku, w uzbrojeniu od 1984. Przenoszony przez samoloty Tu-95MS oraz Tu-160.

Ch-55 jest wyposażony w bezwładnościowo-dopplerowski system nawigacyjny z korektą położenia w zadanych regionach. Pocisk napędzany jest silnikiem odrzutowym wysuwanym po starcie pod ogonową cześć pocisku. Ładunek bojowy stanowi ładunek jądrowy o równoważniku trotylowym 200 kT.

Powstało kilka wersji tej rakiety:

  • Ch-55 (izdielije 122, RKW-500A, kod NATO AS-15a) - wersja lotnicza.
  • Ch-55-OK (izdielije 124) - wersja lotnicza.
  • Ch-55SM (izdielije 125, RKW-500B, kod NATO AS-15b) - wersja lotnicza.
  • RK-55 (kod NATO SSC-X-4) - wersja odpalana z wyrzutni naziemnych, wycofana z uzbrojenia w wyniku porozumień rozbrojeniowych.
  • SS-N-21 Sampson - wersja morska.

Dane taktyczno-techniczne Ch-55[edytuj | edytuj kod]

  • Masa: 1700 kg
  • Masa głowicy bojowej: ?? kg
  • Długość: 8,09 m
  • Średnica kadłuba:
    • Ch-55: 0,514 m
    • Ch-55SM: 0,77 m
  • Rozpiętość: 3,10 m
  • Prędkość: 0,48-0,77 Ma
  • Zasięg:
    • Ch-55: 2500 km
    • Ch-55SM: 3000 km

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Butowski. Przegląd rosyjskich pocisków kierowanych klasy powietrze-ziemia i powietrze-woda. „Nowa Technika Wojskowa”. 1995. Nr. 3. s. s. 15-19. ISSN 1230-1655.