Rafał Górski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rafał Górski
Rafał Górski
Data i miejsce urodzenia 22 września 1973 r.
Kraków
Data i miejsce śmierci 4 lipca 2010 r.
Kraków
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rafał Górski (ur. 22 września 1973 r. w Krakowie, zm. 4 lipca 2010 r. tamże) − polski działacz społeczny i demokratyczny, pisarz, publicysta, animator ruchu anarchistycznego, działacz związkowy, aktywista ruchów obrony praw lokatorskich.

Autor wielu książek, broszur i artykułów popularyzujących idee samorządności i spółdzielczości, jedna z najważniejszych postaci współczesnego ruchu anarchistycznego w Polsce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1988-1990 w Federacji Młodzieży Walczącej[1] i Organizacji Młodzieżowej Konfederacji Polski Niepodległej. W drugiej połowie 1989 roku pełnił obowiązki szefa OM KPN w Krakowie. Aktywnie działał w KPN do 1991 roku. Mimo młodego wieku uczestniczył w walkach radykalnej młodzieży z ZOMO w maju 1989 roku w Krakowie (tzw. „krakowski maj 1989 roku”) oraz w kampanii wyborczej Leszka Moczulskiego, który w wyborach kontraktowych ubiegał się o mandat z listy Konfederacji Polski Niepodległej w Krakowie. Brał udział także w manifestacjach KPN w Warszawie przeciwko wyborowi Wojciecha Jaruzelskiego na Prezydenta Polski, a w Krakowie w protestach pod konsulatem sowieckim, w okupacji gmachów ZSMP (wrzesień 1989 roku) i PZPR (grudzień 1989 roku), w walkach ulicznych w Nowej Hucie pod pomnikiem Lenina (grudzień 1989 roku). Wspierał kampanię wyborczą KPN w wyborach do Rady Miasta Krakowa w 1990 roku oraz uczestniczył w proteście pod konsulatem sowieckim przeciwko agresji na Litwę (w styczniu 1991 roku). Brał również udział w Marszach Szlakiem I Kompanii Kadrowej z Krakowa do Kielc[2].

Po roku 1991 związany m.in. z Federacją Anarchistyczną (sekcją krakowską), Komitetem Wolny Kaukaz i Komitetem Pomocy i Obrony Represjonowanych Pracowników. Był współorganizatorem i uczestnikiem wielu protestów społecznych (np. blokada budowy zapory w Czorsztynie), kilkukrotnie z tego powodu był zatrzymywany przez policję, także w związku z innymi akcjami protestacyjnymi.

Fotografia z jednej z wielu pikiet na rzecz uwolnienia Górskiego z aresztu

W lutym 1995 roku zatrzymany i osadzony w Areszcie Śledczym w związku z zarzutem udziału w okupacji budynku Delegatury Ministerstwa Przekształceń Własnościowych w Krakowie oraz stawiania czynnego oporu policji podczas akcji „Tama Tamie” w Czorsztynie w lipcu 1992 roku. Akcje w obronie Górskiego prowadzili anarchiści i członkowie KPN (m.in. ówczesny poseł Leszek Moczulski, który złożył za niego poręczenie)[2]. Skazany na karę grzywny i wypuszczony na wolność po trzech tygodniach prowadzonej w areszcie głodówki.

8 lutego 2002 roku roku został aresztowany przez krakowskich policjantów pod zarzutem czynnej napaści na funkcjonariusza, do której miało dojść rok wcześniej, podczas akcji eksmisyjnej. Środowisko anarchistyczne uznało zatrzymanie za próbę uciszenia obywateli, gdyż na 9 lutego Górski planował demonstrację. W wielu miastach Polski anarchiści przeprowadzali akcje „Uwolnić Górskiego”, mające na celu zwrócenie uwagi na jego bezpodstawne − ich zdaniem − aresztowanie. W procesie Górski został skazany na karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata.

Od początku istnienia powstałego w 2001 roku anarchosyndykalistycznego związku zawodowego Inicjatywa Pracownicza aktywny w jego strukturach, wielokrotnie wybierany delegatem na konferencje krajowe i zagraniczne[3]. Był też głównym inicjatorem założonej w 2008 roku Komisji Środowiskowej IP w Krakowie.

Od tego samego roku aktywnie uczestniczył w działaniach krakowskich środowisk lokatorskich. Był pomysłodawcą i jednym z redaktorów biuletynu „Sprawa Lokatorska”, brał udział w blokadach eksmisji „na bruk”, w demonstracjach i happeningach prowadzonych w obronie praw lokatorskich[4].

Od 2006 roku zmagał się z chorobą nowotworową. We wrześniu 2009 roku stan jego zdrowia uległ pogorszeniu. Dwie operacje nie przyniosły trwałej poprawy jego zdrowia.

Rafał Górski zmarł 4 lipca 2010 roku w Krakowie. Miał 37 lat.

Publicystyka[edytuj | edytuj kod]

Okładka książki Bez państwa

Górski szeroko publikował na łamach prasy anarchistycznej i robotniczej m.in. w Innym Świecie, Mać Pariadce, Przeglądzie Anarchistycznym, Recyklingu Idei czy Trybunie Robotniczej. W latach 2000-2004 współredagował pismo anarchistyczne A-tak. W swoich tekstach zajmował się głównie teorią i praktyką demokracji uczestniczącej, historią anarchizmu i syndykalizmu na ziemiach polskich oraz popularyzowaniem idei spółdzielczości. W 2007 roku ukazała się jego najważniejsza publikacja książkowa Bez państwa. Demokracja uczestnicząca w działaniu. Jak pisze wydawca, Bez państwa ma ukazywać „odpowiedź na kryzys demokracji liberalnej”[5]. Podzielona na trzy części książka pokazuje jak postulaty demokracji uczestniczącej stosowane są w samorządach, zakładach pracy oraz sądownictwie[5]. Odwołując się do przykładów zarówno z zagranicy, jak i z Polski, autor przedstawia demokrację uczestniczącą w teorii i w praktyce. Książka obala też, co pisze autor przedmowy, „wiele mitów narosłych wokół demokracji uczestniczącej: że jest to system piękny, ale niemożliwy do zrealizowania”[6]. W roku 2008 wyszła drukiem ostatnia książka Górskiego, zbeletryzowana historia aktów przemocy dokonywanych w walce z uciskiem społecznym i narodowościowym, Polscy zamachowcy[7]. Rok później, w kwietniu 2009 roku, ukazał się jego artykuł A gdyby transport był bezpłatny?, ukazujący społeczne wartości bezpłatnej komunikacji miejskiej[8]. Tekst odbił się szerokim echem w środowiskach ekologicznych i lewicowych; chętnie wklejany na portalach internetowych[9] i listach dyskusyjnych, był też inspiracją dla akcji na rzecz bezpłatnej komunikacji miejskiej we Wrocławiu „Nie kasuj”[10].

Wybrane publikacje[11][edytuj | edytuj kod]

  • ABC anarchosyndykalizmu. Mielec: Wydaw. „Inny Świat”, 1999.[wspólnie z Michałem Przyborowskim]
  • Demokracja uczestnicząca w samorządzie lokalnym. Poznań: Wydaw. Poznańskiej Biblioteki Anarchistycznej [etc.], 2003. ISBN 8391951901.
  • Przewodnik po demokracji uczestniczącej (partycypacyjnej). Poznań: Kraków : Oficyna Wydawnicza Bractwa "Trojka", 2005. ISBN 83-922180-0-0.
  • Bez państwa: demokracja uczestnicząca w działaniu. Kraków: Korporacja Ha!art, 2007. ISBN 978-83-89911-76-6.
  • Historia i teraźniejszość samorządności pracowniczej w Polsce. [Poznań]: Oficyna Bractwa „Trojka”, [2007]. ISBN 9788373967649.
  • Polscy zamachowcy. Droga do wolności. Kraków: Egis Libron, 2008. ISBN 9788373967649.

Redakcja[edytuj | edytuj kod]

  • Anarchosyndykalizm: strajki, powstania, rewolucje 1892-1990 : wybór tekstów. Kraków: Poznań: Federacja Anarchistyczna. Sekcja, 2006. ISBN 839239772X.
  • Paweł Lew Marek: Na krawędzi życia : wspomnienia anarchisty : 1943-44. Kraków: Wydaw. „Dąb”, 2006. ISBN 9788392224426.[wspólnie z Michałem Przyborowskim]

Przypisy

  1. Zob. informacja o współpracy Rafała Górskiego z Federacją na Liście działaczy FMW. [dostęp 30 lipca 2010].
  2. 2,0 2,1 Relacja Rafała Górskiego dla Encyklopedii Solidarności. [dostęp 30 lipca 2010].
  3. Por. np. A. Kliś: Spółdzielcy i związkowcy. [dostęp 30 lipca 2010]. Chilavert w rękach pracowników - spotkanie w Berlinie. [dostęp 30 lipca 2010]. Warszawa: Konferencja spółdzielców. [dostęp 30 lipca 2010].
  4. Zob. Zmarł Rafał Górski - nekrolog z portalu lokatorzy.pl. [dostęp 30 lipca 2010].
  5. 5,0 5,1 Por. Rafał Górski: Bez państwa: demokracja uczestnicząca w działaniu. Kraków: Korporacja Ha!art, 2007, okł., s. 4. ISBN 978-83-89911-76-6.
  6. Jan Sowa: Bez państwa, czyli jak zdemokratyzować demokrację. W: Rafał Górski: Bez państwa: demokracja uczestnicząca w działaniu. Kraków: Korporacja Ha!art, 2007, s. 34. ISBN 978-83-89911-76-6.
  7. Rafał Górski: Polscy zamachowcy. Droga do wolności. Kraków: Egis Libron, 2008. ISBN 9788373967649.
  8. Tekst ukazał się równocześnie na stronie internetowej OZZ IP oraz w tygodniu „Trybuna Robotnicza”. Por. R. Górski: A gdyby transport był bezpłatny?. [dostęp 30 lipca 2010].
  9. Tekst ukazał się m.in. na portalu Lewica.pl, w Centrum Informacji Anarchistycznej, na polskich Indymediach czy też na portalu Internacjonalista.
  10. Por. Niekasuj.pl. [dostęp 30 lipca 2010].
  11. Wydawnictwa zwarte.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]