Rafał Jackiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boxing pictogram.svg Rafał Jackiewicz
Pseudonim Wojownik
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1977
Mińsk Mazowiecki
Obywatelstwo Polska Polska
Styl walki leworęczny
Kategoria wagowa półśrednia
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 58
Zwycięstwa 45
Przez nokauty 21
Porażki 12 (3 KO)
Remisy 2
Nieodbyte 0
  1. Bilans walk aktualny na 13.04.2014.

Rafał Jackiewicz (ur. 17 lutego 1977 w Mińsku Mazowieckim) – polski bokser, zawodnik MMA, były pretendent do tytułu Mistrza Świata federacji IBF, w kategorii półśredniej.

W swojej dotychczasowej karierze zdobył (wszystkie osiągnięcia w wadze półśredniej): pas międzynarodowego mistrza Polski, pas federacji IBC, pas federacji Boxing Council International oraz – najważniejszy w karierze – pas federacji EBU.

W boksie zawodowym zadebiutował 17 lutego 2001, podczas gali boksu zawodowego w Kołobrzegu, gdzie pokonał na punkty Słowaka Milana Smetane.

10 czerwca 2006 w Kędzierzynie-Koźlu otrzymał szansę zdobycia pasów mistrza świata federacji Boxing Council International oraz IBC w wadze półśredniej z Joelem Sebastianem Mayo. Jackiewicz wygrał ten pojedynek na punkty.

14 września 2008 wygrał walkę na punkty o pas European Boxing Union z faworytem Jacksonem Osei Bonsu (28-1, 23 KO), który we wcześniejszych walkach czterokrotnie obronił tytuł. Walka odbyła się w Kielcach.[1]

29 listopada 2008 w Katowicach Jackiewicz obronił po raz pierwszy pas EBU, pokonując niejednogłośną decyzją sędziów na punkty Słoweńca Jana Zavecka. Była to pierwsza porażka Zavecka na zawodowym ringu.

28 lutego 2009 w Lublinie Jackiewicz obronił po raz drugi pas EBU, zwyciężając Włocha Luciana Albisa na punkty, jednogłośną decyzją sędziów. Tak jak przy poprzednim rywalu, była to pierwsza porażka włoskiego boksera na zawodowym ringu.

18 marca 2009 Rafał rezygnuje z pasa EBU i przygotowuje się do eliminatora pasa IBF.

27 listopada 2009 Jackiewicz wygrywa jednogłośnie na punkty walkę o eliminator pasa IBF z Delvinem Rodriguezem podczas gali Wojak Boxing Night w Ełku.[2]

4 września 2010 na gali w Lublanie stoczył rewanżowy pojedynek z Janem Zaveckiem, którego stawką było Mistrzostwo Świata federacji IBF bronione przez Słoweńca. Po 12-rundowym pojedynku, decyzją większości, wygrał Zaveck, stosunkiem 114-114 oraz dwukrotnie 117-111. Była to pierwsza porażka Rafała Jackiewicza od 2005 roku.[3][4]

20 listopada 2010 Jackiewicz stoczył swoją pierwszą walkę od porażki z Dejanem Zaveckiem. W 8-rundowym pojedynku, pokonał jednogłośnie na punkty Ronny'ego McFielda.[5].

5 marca 2011 roku zmierzył się z Tarik Sahibeddine nokautujac go już w drugiej rundzie[6].

8 października 2011 w pojedynku o status oficjalnego pretendenta do pasa WBA zmierzyła się z niepokonanym wcześniej angielskim pięściarzem Kell Brookiem przegrywając przez techniczny nokaut w szóstej rundzie[7].

12 listopada 2011 Rafał Jackiewicz stoczył swoją pięćdziesiątą walkę w zawodowej karierze. Po 6 rundach pokonał jednogłośnie na punkty Niemca Andre Deobalda[8].

26 maja 2012 Jackiewicz pokonał w rewanżowej walce Włocha Luciano Abisa. W siódmej rundzie, po dwóch nokdaunach, trener Abisa poddał swojego zawodnika. Stawką pojedynku był tytuł mistrza Unii Europejskiej federacji EBU[9].

10 listopada 2012 Rafał Jackiewicz wystąpił na gali w Hamburgu, przed główną walką pomiędzy Władimirem Kliczko, a Mariuszem Wachem. Po 10 rudnowym pojedynku, zremisował z Anglikiem Rickiem Goddingiem, stosunkiem punktowym 96-94 dla Anglika i dwukrotnie 95-95[10].

6 kwietnia 2013 Jackiewicz przegrał przez nokaut w 11 rundzie z Leonardem Bundu. Stawką pojedynku było Mistrzostwo Europy, federacji EBU[11].

19 października 2013 na gali Wojak Boxing Night w Wieliczce, wygrał na punkty z Michałem Żeromińskim[12].

30 listopada 2013 na gali boksu Fight Night 7 - "Obrona Częstochowy" w Częstochowie, Polak pokonał na punkty Węgra Lajosa Munkacsya (10-8-3, 4 KO)[13].

22 listopada 2014 we włoskiej Terracinie przegrał z Włochem Gianlucą Branco pojedynek o zawodowe mistrzostwo Europy. Jackiewicz nie wyszedł do siódmej rundy z powodu kontuzji.[14].

Lista walk MMA[edytuj | edytuj kod]

  • 0 zwycięstwo – 1 porażek – 0 remisów
Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 0-1-0 Polska Marcin Parcheta TKO (Emerytury) 3 3:53 KSW 28: Fighters Den 04.10.2014 Polska Szczecin Debiut w MMA

Przypisy

  1. Bonsu vs. Jackiewicz (ang.). boxrec.com, 14.09.2008. [dostęp 2010-09-04].
  2. Jackiewicz vs. Rodriguez (ang.). boxrec.com, 27.11.2009. [dostęp 2010-09-04].
  3. Zaveck niestety lepszy od Jackiewicza (pol.). bokser.org, 04.09.2010. [dostęp 2010-09-04].
  4. Zaveck vs. Jackiewicz (ang.). boxrec.com, 04.09.2010. [dostęp 2010-09-04].
  5. Ładny powrót Jackiewicza (pol.). bokser.org, 20.11.2010. [dostęp 2010-11-20].
  6. JACKIEWICZ NOKAUTUJE (pol.). bokser.org, 5.03.2011.
  7. Jackiewicz przegrywa przed czasem z Brookiem (pol.). ringpolska.pl.
  8. Jackiewicz wygrał w 50. walce (pol.). bokser.org, 12.11.2011. [dostęp 2011-11-12].
  9. Jackiewicz znów lepszy od Abisa (pol.). bokser.org, 26.05.2012. [dostęp 2012-05-27].
  10. Jackiewicz remisuje w Hamburgu (pol.). bokser.org. [dostęp 10 listopada 2012].
  11. Jackiewicz znokautowany (pol.). bokser.org. [dostęp 6 kwietnia 2013].
  12. Jackiewicz lepszy od Żeromińskiego (pol.). bokser.org. [dostęp 20 października 2013].
  13. Gala "Obrona Częstochowy": zwycięska walka Jackiewicza (pol.). sport.tvp. [dostęp 1 grudnia 2013].
  14. Rafał Jackiewicz przegrał przez kontuzję, pas nie dla Polaka (pol.). eurosport.onet. [dostęp 23 listopada 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]