Rafał Wilk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polskiego sportowca. Zobacz też: Rafał Wilk – artysta malarz, fotografik.
Rafał Wilk
Wilk Rafał Cracovia Maraton 2013.jpg
Rafał Wilk na mecie Cracovia Maratonu 2013
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1974
Łańcut
Trener Jakub Pieniążek (handbike)
Tomasz Bartosik (handbike)
Klub Start Szczecin (handbike)
Pseudonim Rafa
Dyscypliny żużel (1991–2006)
mono ski (od 2010)
handbike (od 2010)
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Rafał Wilk podczas meczu żużlowego

Rafał Wilk (ur. 9 grudnia 1974 w Łańcucie) – były polski żużlowiec, trener żużlowy, sportowiec niepełnosprawny; dwukrotny mistrz paraolimpijski z Londynu (2012) w handbike'u; dwukrotny mistrz świata z Kanady 2013; kawaler Orderu Odrodzenia Polski.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Karierę rozpoczął w 1991, licencję uzyskał w barwach drużyny Stali Rzeszów. Klub z tego miasta reprezentował przez sześć lat i właśnie w nim odnosił swoje największe sukcesy. Następnie zmieniał dwukrotnie kluby, w 1997 startował w J.A.G. Speedway Club Łódź, a w kolejnym sezonie przywdziewał plastron gnieźnieńskiego Startu. Po okresie dwóch lat startów poza Rzeszowem, w sezonie 1999 powrócił do macierzystego klubu, który reprezentował przez kolejne dwa sezony. Sezon 2001 to pierwszy sezon Rafała Wilka z "Wilkiem" na plastronie, czyli starty w krośnieńskim klubie. Po roku startów w Krośnie zawodnik postanowił po raz kolejny powrócić do Rzeszowa, gdzie startował przez kolejne trzy lata. W sezonie 2004 po słabszym sezonie w barwach Stali Rzeszów zawodnik postanowił się ponownie przenieść do Krosna, aby z walczyć o utrzymanie beniaminka I ligi.

3 maja 2006 podczas meczu ligowego miał wypadek, po którym stracił władzę w nogach i w konsekwencji zakończył karierę żużlową. W latach 2009-2011 pełnił funkcję trenera klubu KMŻ Lublin jednak po nieudanym początku sezonu 2011 rozwiązał umowę z klubem za porozumieniem stron.

Po wypadku nie zrezygnował z czynnej kariery sportowej i zaczął uprawiać narciarstwo zjazdowe na nartach jednośladowych mono ski. Ponadto trenuje kolarstwo na rowerze z napędem ręcznym, tzw. handbike. W tej dyscyplinie odnosi sukcesy (1. miejsce w Mistrzostwach Polski, VI w MŚ w jeździe na czas, cztery zwycięstwa w zawodach Pucharu Europy, 2. miejsce w maratonie nowojorskim; 1. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2012, 2013).

W 2012 roku podczas XIV letnich igrzysk paraolimpijskich zdobył dwa złote medale w kolarstwie szosowym w kategorii H3 (tzw. handbike): w jeździe na czas na dystansie 16 kilometrów z czasem 25.24,17 (5 września), oraz w wyścigu ze staru wspólnego na dystansie 64 kilometrów z czasem 1:50:05 (7 września).

Podczas kolarskich Mistrzostw Świata w konkurencjach paraolimpijskich 2013 rozgrywanych w kanadyjskiej miejscowości Baie-Comeau zdobył dwa tytuły Mistrza Świata w jeździe indywidualnej na czas, oraz ze startu wspólnego.

Rafał Wilk z drużyną KSŻ Krosno

Kluby żużlowe[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Results - PARA - Cycling 2013; Men Elite Road World Championships (CAN/CM) H3 - Time Trial (ang.). uci.infostradasports.com, 2013-08-29. [dostęp 2013-11-03].
  2. Results - PARA - Cycling 2013; Men Elite Road World Championships (CAN/CM) H3 - Road Race (ang.). uci.infostradasports.com, 2013-08-31. [dostęp 2013-11-03].
  3. Odznaczenia za zasługi dla rozwoju sportu osób niepełnosprawnych. prezydent.pl, 7 lutego 2013. [dostęp 10 lutego 2013].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Dobruszek, "Żużlowe ABC" tom III, Leszno 2004, str. 143

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]