Rafael Leonidas Trujillo

Rafael Leónidas Trujillo Molina
Data i miejsce urodzenia	24 października 1891 San Cristóbal
Data i miejsce śmierci	30 maja 1961 Ciudad Trujillo
48. Prezydent Dominikany
Przynależność polityczna	Partido Dominicano
Okres urzędowania	od 16 sierpnia 1930 do 30 maja 1938
Poprzednik	Rafael Estrella Ureña
Następca	Jacinto Bienvenido Peynado
51. Prezydent Dominikany
Przynależność polityczna	Partido Dominicano
Okres urzędowania	od 18 maja 1942 do 16 sierpnia 1952
Poprzednik	Manuel de Jesús Troncoso
Następca	Héctor Trujillo
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Plakat wyborczy Rafaela Trujillo

Rafael Leónidas Trujillo Molina (ur. 24 października 1891 w San Cristóbal, zm. 30 maja 1961 w Ciudad Trujillo) – generał, dyktator rządzący Republiką Dominikany od 1930 do 1961 (w tym jako prezydent w latach 1930-1938 i 1942-1952).

Droga do władzy

Trujillo urodził się w biednej rodzinie w San Cristóbal. W czasie okupacji amerykańskiej (1916-1924) wstąpił do Gwardii Narodowej. Został przeszkolony w obozie piechoty morskiej. Szybko awansował do rangi generała.

W 1930 obalił prezydenta Horacio Vásqueza. Po niszczycielskim huraganie, który przeszedł nad krajem, generał opracował plan przebudowy stolicy, która została zniszczona przez żywioł. Nazwę stolicy z Santo Domingo zmienił na Ciudad Trujillo (Miasto Trujillo). Na swoją cześć nazwał także najwyższą górę w kraju. Jego posągi były stawiane na całej wyspie. Władza była wykorzystywana przez niego do osobistego wzbogacenia się. Udało mu się także uzyskać wsparcie USA głównie dlatego, że był antykomunistą.

Charakter rządów

Trujillo uzyskał międzynarodowy rozgłos głównie dlatego, że popierał imigrację żydowską do jego kraju, w przeciwieństwie do innych państw, które w latach 30. XX wieku starały się raczej pozbyć osób tej narodowości. Niektórzy historycy oceniają to jako próbę dyktatora do "wybielenia" społeczeństwa Dominikany. Inni uważają że był to po prostu gest humanitaryzmu. Po hiszpańskiej wojnie domowej Trujillo zachęcał także do przyjazdu niedobitków z armii republikańskiej.

W czasie gdy zachęcał do imigracji Europejczyków, wydał także rozkaz zmasakrowania 20 tys. czarnych robotników haitańskich pracujących na plantacjach trzciny cukrowej, w odpowiedzi na pomoc udzieloną przez Haiti opozycjonistom dominikańskim.

Trujillo opowiedział się po stronie aliantów w czasie II wojny światowej, a jego działania przeciwko komunistom zyskały mu przychylność USA. Generał przedsięwziął wiele robót publicznych i otwarcie zachęcał inwestorów zagranicznych do przybywania do kraju. W czasie jego rządów miał miejsce w miarę wysoki wzrost gospodarczy, bogaciła się także klasa średnia. Pomimo swojej polityki represji politycznych udało mu się utrzymać popularność w pewnych regionach kraju. Najbardziej niekorzystnym zjawiskiem była wszechobecna korupcja. Pod koniec lat 50. większość dochodu narodowego Dominikany była bezpośrednio lub pośrednio zawłaszczana przez rodzinę Trujillo.

Ingerowanie Trujillo w wewnętrzne sprawy krajów basenu Morza Karaibskiego w rezultacie doprowadziło do jego izolacji przez sąsiadów. Dokonywane za granicą porwania i zabójstwa przeciwników politycznych, w tym także zamach na prezydenta Wenezueli, spowodowały nałożenie na Dominikanę sankcji gospodarczych przez USA i inne państwa Ameryki Łacińskiej.

Cieniem na jego osobie położyło się zwłaszcza – zlecone przez niego morderstwo – sióstr Mirabal. Były one działaczkami ruchu rewolucyjnego mającego na celu obalenie dyktatora.

Innym bulwersującym wydarzeniem było zniknięcie Jesúsa de Galíndeza. Był on Baskiem z pochodzenia, przebywającym się na wygnaniu, który początkowo służył reżimowi Trujillo, pracując w dyplomacji i na uniwersytecie. Rozgłos zyskał głównie dzięki ujawnieniu prawdziwego funkcjonowania rządów dyktatora. Na dzień przed publikacją swojej książki dotyczącej tej właśnie sprawy został porwany w Nowym Jorku i nigdy go nie odnaleziono. Istnieją podejrzenia, że został przewieziony na Dominikanę, a następnie poddany torturom i zabity.

Śmierć

30 maja 1961 Trujillo zginął w zamachu. Na przedmieściach stolicy kraju jego samochód wpadł w przygotowaną zasadzkę i został ostrzelany. Wg kierowcy limuzyny, Zacariasa de la Cruz, ranny Trujillo wydostał się z auta, by odpowiedzieć ogniem, lecz zmasowany ostrzał napastników błyskawicznie pozbawił go życia. Broń prawdopodobnie została dostarczona zamachowcom przez CIA. Stany Zjednoczone bowiem nie kryły obaw, iż reakcyjne rządy Trujillo mogą doprowadzić do podobnej sytuacji jak na Kubie.

Dyktator na prośbę rodziny został pochowany na paryskim cmentarzu Père Lachaise. W 1970 jego szczątki zostały przeniesione na Cementerio de El Pardo w Madrycie.

Po zamachu na generalissimusa Trujillo władzę w kraju przejął jego syn, Ramfis, który w okrutny sposób rozprawił się ze wszystkimi osobami podejrzanymi lub w jakikolwiek sposób związanymi z zabójstwem ojca. Sam został obalony w końcu 1961, a następnie wydalony z kraju wraz z rodziną.

Po oficjalnym ogłoszeniu zakończenia dyktatury Trujillo, miejscom nazwanym na jego cześć przywrócono pierwotne nazwy. Faktycznie jednak byli członkowie reżimu utrzymali władzę w Dominikanie aż do wczesnych lat 90.

Zobacz też

• Siostry Mirabal
• Święto kozła

Bibliografia

• ReachInformation - Rafael Leónidas Trujillo Molina