Raffaele Marciello

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raffaele Marciello
Raffaele Marciello (po środku) na podium Grand Prix Pau w 2012 roku
Raffaele Marciello (po środku) na podium Grand Prix Pau w 2012 roku
Pełne imię i nazwisko Raffaele Marciello
Kraj  Włochy
Data i miejsce urodzenia 17 grudnia 1994
Zurych
Sukcesy

2012: Europejska Formuła 3 (wicemistrz)
2012: Masters of Formula 3 (drugie miejsce)
2013: Europejska Formuła 3 (mistrz)

Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Raffaele Marciello (ur. 17 grudnia 1994 w Zurychu, Szwajcaria) – włoski kierowca wyścigowy. Protegowany zespołu Scuderia Ferrari.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Raffaele karierę rozpoczął w roku 2005 od startów w kartingu. Dzięki licznym sukcesom, został przyjęty do Akademii Młodych Kierowców Ferrari.

Pod ich okiem rozpoczął karierę kierowcy wyścigowego w pojazdach o otwartym nadwoziu. W 2010 roku brał udział w Formule Abarth. Już w pierwszym wyścigu sięgnął po zwycięstwo i przez pewien czas był liderem klasyfikacji generalnej mistrzostw. Ostatecznie jednak zmagania zakończył na 3. miejscu. W trakcie sezonu czterokrotnie stanął na podium, z czego dwukrotnie na najwyższym stopniu (w Misano Adriatico oraz Varano).

W sezonie 2011 zadebiutował we Włoskiej Formule 3. W zespole Prema Powerteam Marciello sześciokrotnie meldował się w czołowej trójce, a podczas zmagań na Misano Adriatico oraz w Adria stanął na najwyższym stopniu podium. Na torze w Vallelunga Raffaele sięgnął po pierwsze w karierze pole position. Zdobyte punkty ponownie sklasyfikowały go na 3. pozycji.

W 2012 roku Włoch pojawił się na liście startowej wznowionej Europejskiej Formuły 3. Z dorobkiem 228,5 zdobył w pierwszym sezonie występów tytuł wicemistrzowski. W Formule 3 Euro Series Marciello spisał się nieco gorzej, ale i tak stanął na podium – był trzeci w klasyfikacji generalnej.

Na sezon 2013 Raffaele podpisał kontrakt z włoską ekipą mistrzowską Prema Powerteam. W ciągu 30 wyścigów, w których wystartował, trzynastokrotnie zwyciężał, a dziewiętnastokrotnie stawał na podium. Uzbierane 489,5 punktu pozwoliło mu zdobyć tytuł mistrza serii.

Na sezon 2014 Włoch podpisał kontrakt z hiszpańską ekipą Racing Engineering. Wystartował łącznie w 22 wyścigach, spośród których w czterech stawał na podium. W Wielkiej Brytanii wywalczył pierwsze pole position, a w głównym wyścigu w Belgii odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w GP2. Uzbierał łącznie 75 punkty, które zapewniły mu ósme miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2010 Formuła Abarth JD Motorsport 13 2 0 2 4 91 3
2011 Włoska Formuła 3 Prema Powerteam 14 2 1 2 6 123 3
Międzynarodowe Trofeum Formuły 3 2 0 0 0 0 N/A NS†
2012 Toyota Racing Series M2 Competition 15 1 0 1 2 535 9
Formuła 3 Euro Series Prema Powerteam 24 6 2 6 10 219,5 3
Europejska Formuła 3 20 7 4 6 9 228,5 2
Masters of Formula 3 1 0 0 0 1 N/A 2
Grand Prix Makau 1 0 0 0 0 N/A 8
2013 Europejska Formuła 3 Prema Powerteam 30 13 12 7 19 489,5 1
Grand Prix Makau 1 0 1 0 0 N/A NS
2014 Florida Winter Series 12 0 0 0 2 0 NS†
Seria GP2 Racing Engineering 22 1 1 1 4 74 8

† – Marciello nie był zaliczany do klasyfikacji.

Wyniki w Serii GP2[edytuj | edytuj kod]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2014 Racing Engineering Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
74 8
18 24 NU 16 12 19 3 3 NU NU 17 NU 19 8 1 14 NU 18 3 NU 11 7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]