Ragtime

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Drugie wydanie "Maple Leaf Rag". To jeden z najbardziej znanych utworów tej formy muzycznej

Ragtime - forma muzyczna wywodząca się z formy tanecznej. Metrum parzyste 2/4 (z wyjątkami), tempo umiarkowane, rytm złożony i kunsztowny, silnie synkopowany (stąd nazwa pochodząca od angielskich słów ragged time - poszarpane metrum[1]), z jednostajnym, zazwyczaj ósemkowym akompaniamentem w partii basowej (faktura homofoniczna).

Ragtime do poziomu sztuki wyniósł afroamerykański pianista Scott Joplin. Ragtime standardowo był grany na solowym instrumencie klawiszowym (pianino, fortepian, pianola) i z tymi instrumentami najczęściej jest utożsamiany, jednak Big Bandy w takich ośrodkach jak Nowy Orlean i Nowy Jork, powstały właśnie na tej formie muzycznej.

Wybrane ragtime'y[edytuj | edytuj kod]

  • Scott Joplin - The Ragtime Dance na fortepian, Ragtime Waltz na fortepian, School of Ragtime, Maple Leaf Rag, The Entertainer i wiele innych.
  • Igor Strawinski - Ragtime na 11 instrumentów 1918
(audio)

Frog Legs Rag

Pierwszy hit Jamesa Scott, "Frog Legs Rag" (1906)
(audio)

Grace and Beauty

James Scott, "Grace and Beauty" (1909)
(audio)

Maple Leaf Rag

Scott Joplin, "Maple Leaf Rag" (1899)

Przypisy

  1. Joachim Ernst Berendt: Wszystko o jazzie. Od Nowego Orleanu do jazz-rocka.. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1991, s. 20. ISBN 83-224-0411-5.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło ragtime w Wikisłowniku