Rajgras wyniosły

Z Wikipedii

Rajgras wyniosły
Systematyka wg Reveala
Domena	jądrowce
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	naczyniowe
Nadgromada	nasienne
Gromada	okrytonasienne
Klasa	jednoliścienne
Rząd	wiechlinowce
Rodzina	wiechlinowate
Rodzaj	rajgras
Gatunek	rajgras wyniosły
Nazwa systematyczna
Arrhenatherum elatius (L.) P. Beauv. ex J. & C. Presl 1819, Fl. Cech.: 17
Synonimy
Avena elatior L., Arrhenatherum asperum Opiz, Arrhenatherum avenaceum P. Beauv., Arrhenatherum biaristatum Peterm., Arrhenatherum cechicum Opiz, Arrhenatherum rupestre Dumort.
Galeria zdjęć i grafik

Rajgras wyniosły, rajgras francuski, owsik wyniosły (Arrhenatherum elatius) – gatunek rośliny z rodziny wiechlinowatych (traw). Występuje w Europie, północnej Afryce i zachodniej Azji. Sprowadzona także przez człowieka do Ameryki Północnej i Australii. Wprowadzona do upraw łąkarskich we Francji (stąd nazwa) w XVIII wieku, na współczesnych ziemiach polskich uprawiana od końca tego samego wieku^[1]. Obecnie jest to trawa pospolita w całej Polsce, choć przed rozpowszechnieniem w uprawie, była przynajmniej lokalnie gatunkiem rzadkim^[2].

Spis treści 1 Charakterystyka 2 Zmienność 3 Zastosowanie 4 Przypisy 5 Bibliografia

[edytuj] Charakterystyka

Pokrój

Trawa luźnokępowa o charakterystycznym wysokim i szybkim wzroście i sinawozielonym zabarwieniu. Tworzy liczne pędy generatywne i obficie ulistnione pędy wegetatywne.

Łodyga

Źdźbła do 100-160 cm wysokości, wzniesione, rzadko u dołu kolankowato zgięte, gładkie i lśniące.

Liście

Liczne - na pędach generatywnych 4-5 liści, na wegetatywnych 8-10. Liście jasnozielone, w pączku zwinięte. Pochwa liściowa otwarta, naga lub u młodych roślin delikatnie owłosiona. Języczek liściowy 2-4 mm długości, kołnierzykowaty, lekko ząbkowany na szczycie, białawy. Blaszki liściowe płaskie z wyraźnym nerwem głównym od spodu. Wzdłuż brzegów i od góry delikatnie orzęsione, długości do 30(40) cm i szerokości 3-7(10) mm.

Kwiaty

Zebrane w wiechowatym kwiatostanie o długości 10-25 cm, w czasie kwitnienia rozpierzchłym, poza tym skupionym. Podczas kwitnienia kwiatostan zielonkawobiały ze srebrzystym odcieniem. Na każdym piętrze kilka różnej długości gałązek. Kłoski 2-kwiatowe o długości 6-10 mm. Rzadko wykształca się więcej kwiatów, wówczas zredukowanych.

[edytuj] Zmienność

Gatunek z dużą liczbą odmian taksonomicznych. W Europie środkowej i zachodniej wyróżnia się trzy podgatunki^[3]:

• subsp. bulbosum (Willd.) Schübler & Martens (1834, Fl. Würtemb.: 70), znany też jako var. tuberosum Asch., var. bulbosum Willd. Spenner i var. nodosum (Reichenb.) C.E. Hubbard. Ma pędy w dolnej części bulwkowato zgrubiałe. Występuje jako chwast na polach.
• subsp. sardoum (E. Schmid) Gamisans (31.V.1974, Candollea, 29 (1): 46
• subsp. elatius - podgatunek typowy (podział na odmiany wg Falkowskiego 1982^[4]):

• var. atheromane Schröter et Elofson - dolna plewka z 2-4 ośćmi,
• var. biaristatum Peterm. - górny kwiat ościsty, ości równej długości, podobne,
• var. piliferum Beck - górny kwiat bez ości, plewki dolne słabo owłosione,
• var. subhirtum Asch. - brak ości w górnym kwiecie, pędy krótko, rzadko owłosione,
• var. pauciflorum - w kwiatostanie mało (4-5) kłosków.

[edytuj] Zastosowanie

• Ceniona trawa pastewna. W stanie zielonym odznacza się gorzkawym smakiem, dlatego zaleca się spasanie go w mieszankach z innymi roślinami^[5].

Przypisy

[edytuj] Bibliografia