Rajzla Żychlińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rajzla Żychlińska (jid. רייזל זשיכלינסקא; ur. 27 lipca 1910 w Gąbinie, zm. 13 czerwca 2001 w Concord) – polska poetka żydowskiego pochodzenia, tworząca w języku jidysz.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Gąbinie w rodzinie żydowskiej. Naukę pobierała w polskiej szkole państwowej i u prywatnych nauczycieli. W 1935 została kierowniczką Domu Sierot we Włocławku. W latach 1936–1939 przebywała w Warszawie. Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu przez Niemców Warszawy uciekła do Związku Radzieckiego. W 1947 jako repatriantka wróciła do Polski i zamieszkała na Dolnym Śląsku. W 1948 wyemigrowała do Francji i osiadła w Paryżu, gdzie mieszkała do 1951. W tym samym roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie mieszkała do końca życia. W 1975 otrzymała w Izraelu nagrodę literacką im. Icyka Mangera.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Rajzla Żychlińska debiutowała w 1928. Pierwszy tomik poezji pt. Lider z okładką Jakuba Adlera i ze wstępem Icyka Mangera został wydany przez żydowską sekcję PEN Clubu w 1938. W 1939 w Warszawie wydała drugi tomik pt. Der regn zingt (z jid. Śpiewa deszcz). Po wojnie, w 1948 w Łodzi wydała tomik Cu łojtere bregn (z jid. Ku jasnym brzegom).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]