Ramón Novarro
| Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę, usunąć próżne zwroty. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Ramón Novarro | |||||||||
Novarro w 1934 roku. Fot. autorstwa Carla Van Vechtena. |
|||||||||
| Imię i nazwisko | José Ramón Gil Samaniego | ||||||||
| Data i miejsce urodzenia | 6 lutego 1899 r. Durango, Meksyk |
||||||||
| Data i miejsce śmierci | 30 października 1968 r. North Hollywood, Los Angeles |
||||||||
| Zawód | aktor | ||||||||
| Lata aktywności | 1917–1968 | ||||||||
|
|||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
Ramón Novarro, właśc. José Ramón Gil Samaniego (ur. 6 lutego 1899 w Durango, zm. 30 października 1968 w Los Angeles) – meksykański aktor filmowy występujący w hollywoodzkich produkcjach.
Spis treści |
Życiorys[edytuj]
Przyszedł na świat 6 lutego 1899 roku w Durango w Meksyku jako syn Elenor Gavilan i M. N. Samaniegosa. Jego rodzina miała dobry status społeczny, ojciec Ramona był dentystą. Ramon był najstarszym z trzynaściorga rodzeństwa państwa Samaniego. Będąc dzieckiej śpiewał w kościelnym chórze i uczył się gry na pianinie. W 1910 roku wybuchła rewolucja meksykańska i rodzina została zmuszona do emigracji. Kolejną dekadę spędzili w ubóstwie.
W 1914 roku Ramon i jego młodszy brat Mariano przeprowadzili się do Los Angeles, gdzie Ramonowi szybko udało się znaleźć powiązane z filmem zajęcia. Jego początki w filmie nie są do końca znane, gdyż, niestety, wiele filmów niemych, których Ramon stał się z czasem gwiazdorem, nie przetrwało do dzisiaj. Co więcej, trudno jest w nich wypatrzyć Ramona jako statystę wśród tłumu innych, jakich masowo wówczas zatrudniano. Dlatego za jego oficjalny debiut uznaje się rolę w filmie The Little American (1917), wyreżyserowanym przez samego Cecila B. DeMille'a, w którym główne role zagrali Mary Pickford i Wallace Beery. Po tym występie, jeszcze pod swoim prawdziwym nazwiskiem, kontynuował karierę, statystując w filmach Paramountu.
Jego wielki moment nadszedł wraz z zagraniem głównej roli w filmie Scaramouche (1923). Niespełna dwudziestoczteroletni Ramón wystąpił w nim u boku Lewisa Stone'a i pięknej Alice Terry, prywatnie żony reżysera Reksa Ingrama. Ramon zaprzyjaźnił się z państwem Ingram, a Rex doradził mu, by zmienił swój pseudonim artystyczny na łatwiejszy do zapamiętania dla Amerykanów. Tak narodził się Ramón Novarro. Ingram promował go jako konkurencję dla Rudolpha Valentino – Ramón był prawdziwym latynosem. Mimo rywalizacji o tytuł najbardziej uwielbianego kochanka ekranu, prywatnie Novarro i Valentino byli przyjaciółmi.
W 1925 roku Novarro zagrał swoją najsławniejszą, tytułową rolę w Ben-Hur. Jego niewiele zakrywające stroje ukazały bosko wyrzeźbione ciało, co tylko przysporzyło mu wielbicieli i wielbicielek. Novarro dołączył do hollywoodzkiej elity. Jego pozycja latynoskiego gwiazdora numer jeden w Hollywood została zagwarantowana wraz z niespodziewaną przedwczesną śmiercią Valentino. Wówczas o miano najbardziej uwielbianego aktora walczył z gwiazdą Metro-Goldwyn-Mayer, Johnem Gilbertem. Od tej pory Ramón pojawiał się u boku największych gwiazd. W 1927 roku partnerował Normie Shearer w filmie The Student Prince in Old Heidelberg, a rok później Joan Crawford w Across to Singapore.
Podczas, gdy wiele gwiazd filmu niemego, jak wyżej wspomniany John Gilbert, pożegnało się z karierą filmową wraz z nadejściem ery dźwięku, Novarro nie miał tego problemu, a jego głos tylko uatrakcyjniał projekty, w których brał udział. W 1932 roku wystąpił u boku Grety Garbo w filmie Mata Hari, a w 1933 r. wraz z Myrną Loy w The Barbarian. Ale mimo sukcesów tych filmów, popularność Ramona spadała. Kiedy kontrakt z wytwórnią Metro-Goldwyn-Mayer wygasł w 1935 roku, Louis B. Mayer nie był zainteresowany jego przedłużeniem. Ramon od tej pory grywał sporadycznie, w różnych wytwórniach różnych krajów, ale raczej bez powodzenia. Próbował też swoich sił na Broadwayu, lecz również tam nie odnosił sukcesów. Nie cierpiał jednak niedostatku. W latach swoich największych sukcesów zarabiał astronomiczną jak na tamte czasy sumę ponad stu tysięcy dolarów za film. Rozsądnie zainwestował pieniądze, co zapewniło mu komfort.
Ramón Novarro był zdeklarowanym homoseksualistą[1]. Kłóciło się to jednocześnie z jego głębokim przywiązaniem do religii katolickiej, w której został wychowany. Aby ukryć orientację aktora, której odkrycie przez media spowodowałyby upadek mitu męskiego kochanka, Louis B. Mayer chciał zaaranżować małżeństwo aktora z kobietą. Ten jednak nie wyraził na to zgody.
Novarro zakończył życie śmiercią tragiczną. Pod koniec października 1968 roku, sześćdziesięciodziewięcioletni aktor zapłacił dwóm młodym braciom, Paulowi i Tomowi Ferguson, aby przyszli do jego domu i uprawiali z nim seks. Jednak bracia Ferguson mieli inne intencje. Wierzyli, że majętny aktor musiał ukryć w swoim domu pokaźną sumę. Zamordowali aktora, nie wierząc mu, ze w rzeczywistości nie przechowywał on w domu majątku. Uciekli z zaledwie dwudziestoma dolarami, jakie znaleźli w jego portfelu. Przyczyną śmierci Novarro było gwałtowne zakrztuszenie się własną krwią, której upływ spowodowało ciężkie pobicie. Ciało aktora pochowano w Los Angeles na katolickim cmentarzu Calvary. Bracia Ferguson, szybko złapani i wzajemnie się obwiniający, zostali skazani na długoletnie więzienie, ale wyszli na wolność, po skutecznej apelacji. Jednak za popełnione potem zbrodnie, w przypadku Paula Fergusona m.in za gwałt, z czasem powrócili za więzienne kraty.
Pod koniec 2005 roku nowojorski Wings Theatre wystawił sztukę pt. Through a Naked Lens. Oparta jest ona na faktach z życia Novarro, pomieszanymi z literacką fikcją. Sztuka traktuje o drodze do sławy Novarro oraz jego romansie z hollywoodzkim dziennikarzem Herbertem Howe. Związek Novarro i Howe'a został również opisany przez dwóch biografów: Allana R. Ellenbergera w książce zatytułowanej pseudonimem artystycznym Navarro oraz André Soaresa w biografii Poza rajem: Życie Ramona Novarro (ang. Beyond Paradise: The Life of Ramon Novarro). Ramónowi przypisuje się również związek z amerykańskim autorem i podróżnikiem Richardem Halliburtonem, swoim wieloletnim przyjacielem.
Ciekawostki[edytuj]
- Łącznie wystąpił w ponad sześćdziesięciu filmach kinowych i serialach telewizyjnych.
- Ma swoją gwiazdę na Hollywood Walk of Fame przy 6350 Hollywood Boulevard.
- Zdobył nagrodę specjalną podczas rozdania Złotych Globów w 1960 roku: For a famous silent film star (Dla znakomitej, cichej gwiazdy filmu).
- Miał 168 cwzrostu.
- W filmach pojawiał się też jako Ramón Samaniego lub Ramon Samaniegos.
- Novarro był kuzynem aktorki Dolores del Rio.
- Pomimo, iż urodził się w Meksyku, nie jest pełnokrwistym Meksykaninem. Jego rodzice pochodzili z Hiszpanii.
Przypisy
- ↑ Artykuł Kevina Hagopiana (Penn State University) na stronie internetowej albany.edu, dostęp 2009-09-19 (ang.)
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Ramón Novarro w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Ramón Novarro w bazie filmweb.pl