Rama (bóg)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rama (Bóg))
Rama z Hanumanem
Rama (dewanagari राम, tamilski இராமர்), Ramaćandra – w hinduizmie jedno z wcieleń boga Wisznu.
Spis treści |
Rodzina i postacie powiązane [edytuj]
- Rama pojawił się w miesiącu ćajtra, dziewiątego dnia przybywającego księżyca w tretajudze. Przyjął synostwo swojego czystego bhakty Maharadży Daśarathy, króla Ajodhji.
Inkarnował razem ze swoimi współemanacjami, i wszyscy z nich pojawili się jako jego młodsi bracia[potrzebne źródło].
Ikonografia [edytuj]
Przedstawiany jako młody mężczyzna o niebieskiej karnacji, w książęcym stroju. Najważniejszym atrybutem jest ogromny łuk Śiwy. Często występuje w towarzystwie swego brata Lakszmana lub pomagającego mu wodza małp Hanumana.
Recepcja w literaturze religijnej [edytuj]
Eposy [edytuj]
Ramaćandra to książę, cnotliwy członek rodziny, wzór postępowania. Jego dzieje opisane są w eposie Ramajana. Narodził się specjalnie po to by zabić demona Rawanę, walczył z demonami przez 14 lat.
Kult [edytuj]
Praktyki poświęcone Ramie [edytuj]
- Uznawana za najważniejszą z mantr ramaickich jest fraza : rām' rāmāya namaḥ [1].
- Imię Rama występuje też w mahamantrze krysznaizmu.
Przypisy
- ↑ Danuta Stasik, Opowieść o prawym królu. Tradycja Ramajany w literaturze hindi, Wydawnictwo Akademickie DIALOG, Warszawa 2000, s.134
|
|||||||