Ramat HaKovesh

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ramat HaKovesh
רמת הכובש
Wjazd do kibucu Ramat HaKovesh
Wjazd do kibucu Ramat HaKovesh
Państwo  Izrael
Dystrykt Dystrykt Centralny
Wysokość 60 m n.p.m.
Populacja (2007)
• liczba ludności

616
Nr kierunkowy +972 9
Kod pocztowy 44930
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Ramat HaKovesh
Ramat HaKovesh
Ziemia 32°13′04″N 34°56′15″E/32,217778 34,937500Na mapach: 32°13′04″N 34°56′15″E/32,217778 34,937500
Portal Portal Izrael

Ramat HaKovesh (hebr. רמת הכובש; pol. Wzgórza Zdobywców) – kibuc położony w samorządzie regionu Drom HaSharon, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.

Leży na równinie Szaron, w otoczeniu miast Kfar Saba i Tira, moszawów Sede Warburg i Mishmeret, kibuców Eyal i Nir Elijahu, oraz wioski Beit Berl. Na południowy wschód od kibucu przebiega granica terytoriów Autonomii Palestyńskiej, która jest strzeżona przez mur bezpieczeństwa. Po stronie palestyńskiej znajduje się miasto Kalkilja.

Członek Ruchu Kibuców (HaTenoa'a HaKibbutzit).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Kibuc został założony w 1932 przez członków młodzieżowych ruchów syjonistycznych Ha-Szomer Ha-Cair i HeHalutz. Większość założycieli kibucu było żydowskimi imigrantami z Polski, którzy przybyli do Mandatu Palestyny w 1926[1]. W latach 1939-1948 kibuc był wielokrotnie atakowany i ostrzeliwany przez Arabów[2].

16 listopada 1943 brytyjscy żołnierze przeszukali kibuc w poszukiwaniu nielegalnej broni i ukrywających się członków żydowskich organizacji militarnych. Doszło wówczas do wymiany ognia pomiędzy Brytyjczykami a członkami Hagany.

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W kibucu znajduje się szkoła podstawowa.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W kibucu jest ośrodek kultury, korty tenisowe oraz boisko do piłki nożnej.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Gospodarka kibucu opiera się na intensywnym rolnictwie i sadownictwie.

Znajduje się tutaj zakład Duram Rubber Products Company, który produkuje różnorodne uszczelki gumowe, zaciski, pierścienie i inne części gumowe dla potrzeb przemysłu zbrojeniowego, motoryzacyjnego, rolnictwa i budownictwa[3].

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Na wschód od kibucu przebiega autostrada nr 6 ISR-HW6.png (Beit Kama-Eliakim), brak jednak możliwości bezpośredniego wjazdu na nią. Z kibucu wyjeżdża się na zachód na drogę nr 554 ISR-HW554.png, którą jadąc na północny wschód dojeżdża się do miasta Tira, lub jadąc na południowy zachód dojeżdża się do wioski Beit Berl i moszawu Sede Warburg.

Przypisy

  1. Back to Vishnive 1929 (ang.). W: "The Shtetl And I" by Dvora Rogovin Helberg [on-line]. [dostęp 6 kwietnia 2009].
  2. Chicken Pluckers In The Promised Land (ang.). W: Business Week [on-line]. [dostęp 6 kwietnia 2009].
  3. Duram Rubber Products (ang.). W: Duram Rubber Products Co. [on-line]. [dostęp 6 kwietnia 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]