Rambler Classic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rambler Classic
1965 Rambler Classic 770 kabriolet
1965 Rambler Classic 770 kabriolet
Producent American Motors Corporation
Okres produkcji 1961–1966
Miejsce produkcji  Stany Zjednoczone, Kenosha
 Kanada, Brampton
 Argentyna, Córdoba (IKA)
 Australia, Port Melbourne (AMI)
 Belgia, Haren (Renault)
 Meksyk, Meksyk
Poprzednik Rambler Six and V8
Następca AMC Rebel
Dane techniczne
Segment autosegment D (mid-size)
Silniki Benzynowe:
R6 i V8
Skrzynia biegów 3-biegowa manualna
3-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu tylny
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Rambler Classicsamochód osobowy klasy średniej produkowany pod marką American Motors Corporation w latach 1961–1966. Classic zastąpił modele Rambler Six i Rambler Rebel V-8 których produkcji zaprzestano wraz z rocznikiem 1960.

Początkowo pojazd dostępny był wyłącznie jako 6-miejscowy sedan oraz kombi, w późniejszym czasie oferowano także warianty hardtop oraz kabriolet.

W roku 1967 Rambler Rebel zastąpił model Classic w ofercie AMC, rok później nazwę zmieniono na AMC Rebel, wówczas też AMC rozpoczęło proces wycofywania marki Rambler z rynku.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Marka Rambler była głównym celem strategii zarządzania AMC pod przywództwem George'a W. Romneya. American Motors zaprojektowało i produkowało jedne z najbardziej oszczędnych, zaprojektowanych i wykonanych samochodów lat 50. i 60. XX wieku[1]. W roku 1961 marka Rambler zajęła 3. miejsce w rankingu sprzedaży na rodzimym rynku[2].

Rambler oferował dwie serie pojazdów oparte na różnych płytach podłogowych. Większe pojazdy opierały się na konstrukcji z 1956 roku, od 1961 nosiły one nazwę Classic, co miało podkreślić różnicę od mniejszego modelu American. Edmund E. Anderson zaprojektował nową serię ramblerów o rozstawie osi 2743 mm, która „wyglądała na nową i świeżą, a faktycznie była nieco odświeżoną niedrogą konstrukcją”[3].

I generacja[edytuj | edytuj kod]

1961 Rambler Classic sedan

Pierwsza generacja modelu Classic dostępna była na rynku od roku 1961. Oferowano trzy warianty wyposażenia: Deluxe, Super, and oraz Custom. Sugerowana cena detaliczna dla wersji Deluxe sedan wynosiła 2098 dol. amer. (według kursu z 1961) i 339 dol. amer. więcej za kombi[1]. Pojazd dostępny był z silnikami R6 195,5 CID (3,2 l) oraz V8 250 CID (4,1 l). Dostępna była także odmiana silnika R6 3.2 z blokiem silnika wykonanym ze stopu aluminium – określana czasem jako 196 (oferowana w wersjach Deluxe i Super)[4].

1962 Rambler Classic 4-door sedan

Od rocznika 1962 zamiast wersji Super oferowano wariant 400. Zaprzestano montażu silników V8 do modelu Classic. Był to także jedyny rok kiedy pojazd dostępny był jako 2-drzwiowy sedan[5].

II generacja[edytuj | edytuj kod]

1963 Rambler Classic 770 sedan

W 1963 roku całkowicie zmieniono stylizację nadwozia Classica. Pojazd zdobył tytuł 1963 Car of the Year magazynu Motor Trend[6]. Oznaczenia wersji modelu zmieniono na: 550, 660 i 770 (zastępując odpowiednio: Deluxe, Custom i 400). Od połowy 1963 samochód dostępny był z silnikiem V8 287 (4,7 l) o mocy maksymalnej 201 KM (148 kW), motor w połączeniu z automatyczną skrzynią biegów Flash-O-Matic gwarantował przyspieszenie od 0 do 100 km/h w nieco ponad 10 s i średnie zużycie paliwa na 100 km w graniach 12-15 l[7].

W kwietniu 1964 zaprezentowano model Classic Typhoon. Była to usportowiona odmiana wersji Classic 770 z nadwoziem typu hardtop. Pojazd wyposażono w nowoczesny silnik R6 232 (3,8 l) o mocy 147 KM (108 kW). Produkcję ograniczono do 2520 egzemplarzy, cena detaliczna wynosiła 2509 dol. amer. (według kursu z 1964)[7].

III generacja[edytuj | edytuj kod]

1966 Rambler Classic 770 sedan

W 1965 wprowadzono kolejną generację modelu Classic. Ponownie zmieniono wygląd nadwozia, konstrukcję oparto na zmodernizowanej płycie podłogowej znanej z 2. generacji Classica. W tym samym roku AMC wprowadziło swój pojazd typu "halo" – Marlin, fastback oparty na Classicu trzeciej generacji. W roku 1966 przeprowadzono niewielki facelifting, zaprzestano sprzedaży wersji 660 zostawiając w ofercie tylko 550 i 770. Następcą dla wersji 770-H został w 1966 roku ponownie wprowadzony na rynek model Rebel.

Pozostałe rynki[edytuj | edytuj kod]

IKA Rambler Classic in Argentina

Classic montowany był przez Renault w Belgii, sprzedawano go następne przez sieć dilerską w: Algierii, Austrii, Belgii, Francji, Holandii i Luksemburgu[8].

Pozostali producenci którzy montowali model Classic w wersji CKD to: Industrias Kaiser Argentina (IKA), Australian Motor Industries (AMI), Campbell Industries oraz Vehiculos Automotores Mexicanos (VAM).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 George Mattar. 1961-1962 American Motors Rambler Classic Custom Six. „Hemmings Classic Car”, 1 sierpnia 2005 (ang.). [dostęp 22 czerwca 2010]. 
  2. Andrew Montgomery: The Illustrated Directory of American Cars. MBI Publishing, 2003, s. 218. ISBN 978-0-7603-1554-5. (ang.)
  3. Charles K. Hyde: Storied Independent Automakers: Nash, Hudson, and American Motors. Wayne State University Press, 2009, s. 190. ISBN 978-0-8143-3446-1. (ang.)
  4. Jim Whipple. Automobiles of 1961. „Popular Mechanics”. 115 (1), January 1961 (ang.). [dostęp 9 grudnia 2010]. 
  5. Rambler. „Automobile Quarterly”. 33 (2), November 1994 (ang.). 
  6. Auto Editors of Consumer Guide: How Rambler Cars Work: 1963, 1964 Rambler Cars (ang.). howstuffworks.com, 15 czerwca 2007. [dostęp 22 czerwca 2010].
  7. 7,0 7,1 Auto Editors of Consumer Guide: 1965-1966 Rambler Classic Hardtops & Convertibles (ang.). howstuffworks.com, 24 czerwca 2007. [dostęp 22 czerwca 2010].
  8. Tommy Lind: International agreements... (ang.). Tommy Lind's History of Renault 1898-1975. [dostęp 22 czerwca 2010].