Ramdysk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ramdysk – obszar komputerowej pamięci RAM, który jest wykorzystywany w roli pamięci dyskowej. Dzięki temu dalece polepszają się czasy dostępu, ponieważ ramdyski są mniej więcej tysiąc razy szybsze od napędów dysków twardych (HDD). Jednakże dane przechowywane w ramdyskach w przypadku odłączenia lub awarii zasilania są bezpowrotnie tracone, ponieważ umieszczone są w zwyczajnej, ulotnej pamięci RAM. W wyniku tego wyłączenie komputera oznacza utratę danych z ramdysku. Jednak są one doskonałym miejscem do przechowywania tymczasowych danych lub zdekompresowanych programów w krótkim czasie.

Ramdyski w latach 80. XX wieku były popularne jako dyski startowe, kiedy to dyski twarde były drogie, a napędy dysków elastycznych (FDD) powolne; kilka modeli systemów komputerowych, takich jak Amiga lub Apple IIgs, obsługiwało ładowanie systemu operacyjnego z ramdysku. Kosztem pewnej części pamięci głównej, komputer mógł być miękko zrestartowany i załadować system operacyjny w sekundy zamiast minut. Niektóre systemy posiadały ramdyski zasilane bateryjnie tak, że ich zawartość nie była tracona, gdy system był wyłączany.

Wydajna pamięć podręczna dysków zapewniana przez system operacyjny najczęściej niweluje korzyści z posiadania ramdysku; pamięć podręczna dysku spełnia podobną rolę (szybki dostęp do danych normalnie przechowywanych na dysku) bez pewnych wad ramdysków (utrata danych przy awarii zasilania, statyczny rozmiar, itp.). Ramdyski są jednak niezastąpione w sytuacjach gdy dysk fizyczny nie jest dostępny lub gdy czytanie lub zapisywanie na dysku jest niepożądane (tak jak w przypadku dysków "LiveCD"). Mogą być także używane w kioskach elektronicznych, gdzie żadne zmiany w systemie nie są zachowywane i przy każdym uruchomieniu urządzenia ładowana jest pierwotna konfiguracja.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]