Rame (Izrael)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rame
ראמה
Widok na Rame
Widok na Rame
Dewiza: brak
Państwo  Izrael
Dystrykt Północny
Poddystrykt Poddystrykt Akka
Powierzchnia 6,118 km²
Wysokość 420 m n.p.m.
Populacja (2011)
• liczba ludności
• gęstość

7250
1185 os./km²
Nr kierunkowy +972 4
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Rame
Rame
Ziemia 32°56′15″N 35°22′07″E/32,937500 35,368611
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Izrael

Rame (hebr. ראמה; arab. الرامة; ang. Rame, lub także Rameh) – samorząd lokalny położony w Dystrykcie Północnym, w Izraelu.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość Rame jest położona na wysokości 420 metrów n.p.m. na zachodnim skraju Doliny Chananja, która jest przedłużeniem Doliny Beit HaKerem w kierunku wschodnim. Dolina Beit HaKerem z Doliną Chananja stanowią granicę między Dolną Galileą i Górną Galileą. Na północy wznosi się góra Har HaAri (1048 m n.p.m.), za którą rozciąga się Wyżyna Peki'in (886 m n.p.m.). Po stronie południowej wznoszą się góry Kamon (598 m n.p.m.) i Har Chazon (560 m n.p.m.). Na zachód od miejscowości przepływają strumienie Rama i Szezor należące do zlewni Morza Śródziemnego. Natomiast na wschodzie przepływa strumień HaAri, który wpada do przepływającego na południu strumienia Calmon - należą one do zlewni rzeki Jordan. Okoliczny teren opada w kierunku południowo wschodnim. W otoczeniu Rame znajdują się miejscowości Beit Dżan, Sadżur i Peki'in, kibuce Parod i Moran, moszawy Chazon i Szezor, wioski komunalne Kefar Chananja i Kamon, wioska arabska Ras al-Ajn, oraz wioska druzyjska En al-Asad.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Rame jest położona w Poddystrykcie Akki, w Dystrykcie Północnym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych w 2011 roku w Rame żyło prawie 7,3 tys. mieszkańców, z czego 50,8% Arabowie chrześcijanie, 31,4% Druzowie i 17,8% Arabowie muzułmanie. Wskaźnik wzrostu populacji w 2011 roku wynosił -1,4%. Zgodnie z danymi Izraelskiego Centrum Danych Statystycznych średnie wynagrodzenie pracowników w Rame w 2009 roku wynosiło 4995 ILS (średnia krajowa 7070 ILS)[1][2].

Populacja pod względem wieku (2010)
Wiek (w latach) Procent populacji w %
0 – 4 7,8
5 – 9 9,1
10 – 14 9,8
15 – 19 10,2
20 – 29 15,5
30 – 44 20,2
45 – 59 15,2
60 – 64 3,6
65 – 8,6


Źródło danych: Central Bureau of Statistics.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Protestancki teolog i biblista Edward Robinson identyfikuje Rame ze starożytnym miastem żydowskim Rama, które jest wymieniane w Biblii[a]. Istniało ono aż do czasów bizantyjskich. Badania archeologiczne odkryły pozostałości kościoła z VI wieku[3]. Według lokalnej tradycji, współczesne miasteczko Rame zostało założone w XVII wieku. W okresie ottomańskim była to jedna z największych wiosek w Galilei[4]. W wyniku I wojny światowej w 1918 roku cała Palestyna przeszła pod panowanie Brytyjczyków. W 1923 roku władze Brytyjskiego Mandatu Palestyny przyznały Rame prawo do posiadania własnej rady lokalnego samorządu. Była to pierwsza palestyńska wieś, która otrzymała taki przywilej[4]. W owym czasie Rame była czołowym producentem oleju oliwkowego w Palestynie[3]. Przyjęta 29 listopada 1947 roku Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 w sprawie podziału Palestyny przyznawała rejon wioski Rame państwu arabskiemu[5]. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny na początku 1948 roku do wioski wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację „Hiram”, i 30 października zajęli Rame. W izraelskiej armii służyła już wówczas druzyjska jednostka wojskowa, dlatego oszczędzono Rame, nie wysiedlając jej mieszkańców. Dzięki temu wioska zachowała swój pierwotny charakter[6]. W 1954 roku Rame otrzymała status samorządu lokalnego[4].

Symbole[edytuj | edytuj kod]

Herb Rame przedstawia drzewo oliwkowe z dwoma kłosami pszenicy po bokach. Symbole te wskazują na tradycyjne źródła utrzymania lokalnej ludności. Powyżej umieszczono nazwę miejscowości w języku hebrajskim, a poniżej w języku arabskim. Oficjalna flaga jest w kolorze białym z zielonym herbem po środku[4].

Polityka[edytuj | edytuj kod]

Siedziba władz samorządowych znajduje się w samym centrum miejscowości.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego.

Kultura[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości jest ośrodek kultury i biblioteka publiczna.

Edukacja i nauka[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się 5 szkół, w tym 4 szkoły podstawowe. W 2010 roku uczyło się w nich ogółem ponad 2,3 tys. uczniów, w tym 1,1 tys. w szkołach podstawowych. Średnia liczba uczniów w klasie wynosiła 28.

Sport i rekreacja[edytuj | edytuj kod]

We wschodniej części miejscowości znajduje się boisko do piłki nożnej. Mniejsze boiska oraz sale sportowe są zlokalizowane przy szkołach.

Religia[edytuj | edytuj kod]

W miasteczku znajdują się trzy kościoły chrześcijańskie, klasztor, meczet i sanktuarium Druzów.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest dogodnym punktem wyjściowym do wycieczek po górach Górnej Galilei.

Widok z góry Har HaAri. Miasteczko widoczne pośrodku, to Rame

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Podstawą lokalnej gospodarki pozostaje rolnictwo (przede wszystkim uprawy drzew oliwnych), chociaż coraz większą rolę odgrywają usługi i handel. Wielu mieszkańców pracuje w izraelskiej policji i armii. Podejmowane są wysiłki na rzecz pobudzenia turystyki. Wielu mieszkańców pracuje w okolicznych strefach przemysłowych.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż południowej granicy miasteczka przebiega droga nr 85, którą jadąc na zachód dojeżdża się do moszawu Szezor, lub jadąc na wschód dojeżdża się do kibucu Moran i skrzyżowania z drogą nr 866. Z miasteczka wychodzi w kierunku północnym droga nr 864, którą można dojechać do miasteczek Peki'in i Beit Dżan, oraz wioski komunalnej Haraszim. W kierunku południowym prowadzi droga nr 804, którą dojeżdża się do wioski Ras al-Ajn. W kierunku północno-wschodnim odchodzi droga nr 8566 prowadząca do miejscowości Sadżur.

Osoby związane z Rame[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zobacz: Księga Jozuego 19:29: „Potem granica zwracała się do Rama i aż do warownego miasta Tyr i wracała do Chosa, kończąc się nad morzem. Obejmowała Machaleb, Akzib”. Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.

Przypisy

  1. Dane statystyczne Rame (hebr.). W: Israel Central Bureau of Statistics [on-line]. [dostęp 2013-04-11].
  2. Welcome To al-Rama (ang.). W: Palestine Remembered [on-line]. [dostęp 2013-04-11].
  3. 3,0 3,1 Rame (hebr.). W: Bet Alon [on-line]. [dostęp 2013-04-11].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Dov Gutterman: Mo'atza Mekomit Rame (ang.). W: Flags of the World [on-line]. 2007-07-14. [dostęp 2013-04-11].
  5. Oficjalna mapa podziału Palestyny opracowana przez UNSCOP (ang.). W: United Nations [on-line]. 1948. [dostęp 2013-04-11].
  6. The Arab-Israeli Wars. New York: Vintage Books/Random House, 1984, s. 89-91. ISBN 0-394-71746-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]