Rameau Thierry Sokoudjou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
MMA pictogram.svg Rameau Thierry Sokoudjou
Rameau Thierry Sokoudjou
Pseudonim Afrykański Zabójca
Data urodzenia 18 kwietnia 1984
Obywatelstwo  Kamerun
Wzrost 178 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki judo
Klub Team Quest
Zwycięstwa 16
Przez nokauty 10
Przez poddania 1
Przez decyzje 4
Porażki 12
Remisy 0
Nieodbyte 0

Rameau Thierry Sokoudjou (ur. 18 kwietnia 1984) − kameruński judoka oraz zawodnik MMA. W czasie swojej kariery walczył we wszystkich największych organizacjach MMA na świecie - PRIDE FC, UFC, DREAM, Strikeforce i Bellator. Były międzynarodowy mistrz KSW w wadze półciężkiej.

Sportowa kariera[edytuj | edytuj kod]

Judo[edytuj | edytuj kod]

Treningi judo podjął w wieku około 5 lat. Jako junior zdobył trzykrotnie mistrzostwo kraju. Jego celem był udział w igrzyskach olimpijskich w 2004 roku, więc w wieku 17 lat wyjechał do USA, w poszukiwaniu lepszych warunków treningowych. W 2001 roku wygrał mistrzostwa Kalifornii oraz międzynarodowe mistrzostwa USA (US Open) w kategorii open. W 2003 roku ponownie zwyciężył w mistrzostwach stanowych, a w US Open zajął 3. miejsce. Powrót do ojczyzny i wzięcie udziału w kwalifikacjach olimpijskich uniemożliwiły mu jednak problemy wizowe[1].

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku otrzymał angaż w czołowym amerykańskim klubie MMA, Team Quest jako sparingpartner i instruktor judo. Pomagał tam Danowi Hendersonowi w przygotowaniach do walki z Kazuhiro Nakamurą oraz Rulonowi Gardnerowi przed jego starciem z Hidehiko Yoshidą. W 2006 roku Sokoudjou sam zadebiutował w profesjonalnych mieszanych sztukach walki. W swoich trzech pierwszych walkach zanotował dwie wygrane i jedną porażkę[1].

PRIDE FC[edytuj | edytuj kod]

Henderson, mistrz PRIDE FC w wadze półśredniej, polecił Sokoudjou właścicielom tej ówcześnie największej organizacji MMA na świecie. Dzięki temu w lutym 2007 roku Kameruńczyk zadebiutował na gali PRIDE 33 w Las Vegas przeciwko Antônio Rogério Nogueirze. Brazylijczyk, czołowy zawodnik MMA świata w wadze do 93 kg oraz mistrz swojego kraju w boksie amatorskim, był uważany za zdecydowanego faworyta (bukmacherzy przyjmowali na niego zakłady w stosunku 16-1). Sokoudjou znokautował go jednak w zaledwie 23 sekundy[2]. Niecałe dwa miesiące później stał się sprawcą kolejnej niespodzianki, gdy podczas PRIDE 34 w Saitamie znokautował w pierwszej rundzie utytułowanego grapplera i byłego pretendenta do mistrzostwa PRIDE w wadze średniej, Ricardo Aronę. Jak się wkrótce potem okazało była to ostatnia gala PRIDE FC w historii, bowiem organizacja ta została zakupiona przez właścicieli konkurencyjnego UFC[3].

UFC[edytuj | edytuj kod]

Kilka miesięcy później Sokoudjou sam stał się zawodnikiem UFC, podpisując kontrakt na trzy walki. W pierwszej, rozegranej w grudniu 2007 roku w Las Vegas (UFC 79) przegrał przez poddanie z przyszłym mistrzem w wadze półciężkiej, Lyoto Machidą. W drugiej wygrał z Kazuhiro Nakamurą (UFC 84), jednak w ostatniej (UFC 89) został znokautowany przez Brazylijczyka Luiza Cané, co spowodowało, że UFC nie przedłużyło z nim kontraktu[3].

DREAM[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu z UFC, w styczniu 2009 roku stoczył przegraną walkę z Renato Sobralem na gali Affliction: Day of Reckoning, po czym powrócił do Japonii, aby wystartować w DREAM Super Hulk GP − turnieju bez podziału na kategorie wagowe organizacji DREAM. W rozegranym w maju 2009 roku ćwierćfinale pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie byłego zawodnika K-1 Jana Nortje. W październikowym półfinale miał się początkowo zmierzyć z byłym mistrzem DREAM w wadze średniej, Gegardem Mousasim, jednak Holender wycofał się z turnieju. Zastąpił go Bob Sapp, którego Sokoudjou wyeliminował przez TKO w pierwszej rundzie. Finał turnieju odbył się 31 grudnia, podczas sylwestrowej gali Dynamite!! 2009 w Saitamie. Sokoudjou przegrał przez nokaut w trzeciej rundzie z Ikuhisą Minową[4]. Wcześniej, bo w październiku, doszło w końcu do walki Kameruńczyka z Mousasim, tym razem jednak pod egidą amerykańskiej organizacji Strikeforce. Mousasi wygrał przed czasem w drugiej rundzie na skutek ciosów pięściami w parterze.

Po 2009 roku[edytuj | edytuj kod]

Od 2010 roku Sokoudjou walczy ze zmiennym powodzeniem dla mniejszych organizacji, m.in. na terenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Australii i Izraela. 19 marca 2011 roku wystąpił po raz pierwszy w Polsce, gdy wygrał podczas KSW XV przez TKO z Janem Błachowiczem, zdobywając międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej. W walce rewanżowej 26 listopada 2011 podczas KSW XVII uległ Błachowiczowi decyzją sędziów po 3-rundowej walce. Po prawie roku przerwy stoczył wygrany pojedynek w Rosji nokautując już w 1. rundzie wysokim kopnięciem w głowę Rosjanina Denisa Komkina.

Od 2014 roku związany z Bellatorem gdzie zanotował już dwie wygrane przed czasem, w tym pierwszy raz w karierze przez poddanie rywala.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dave Doyle: Sokoudjou's secret journey to MMA stardom (ang.). Yahoo! Sports, 22 grudnia 2007. [dostęp 19 lutego 2011].
  2. Matt Calkins: Cameroonian Stars in MMA... But Don't Tell His Parents (ang.). pe.com, 26 stycznia 2008. [dostęp 19 lutego 2011].
  3. 3,0 3,1 Sam Caplan: Rameau Thierry Sokoudjou released by the UFC (ang.). fiveouncesofpain.com, 27 listopada 2008. [dostęp 19 lutego 2011].
  4. Stuart Tonkin: Masato Victorious at DYNAMITE!! (ang.). k-1.co.jp, 31 grudnia 2009. [dostęp 19 lutego 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]