Rameau Thierry Sokoudjou

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MMA pictogram.svg Rameau Thierry Sokoudjou
{{{nazwa}}}
Pseudonim Afrykański Zabójca
Data urodzenia 18 kwietnia 1984
Obywatelstwo  Kamerun
Wzrost 178 cm
Masa ciała 93 kg
Styl walki judo
Klub Team Quest
Zwycięstwa 16
Przez nokauty 10
Przez poddania 1
Przez decyzje 4
Porażki 12
Remisy 0
Nieodbyte 0

Rameau Thierry Sokoudjou (ur. 18 kwietnia 1984) − kameruński judoka oraz zawodnik MMA. W czasie swojej kariery walczył we wszystkich największych organizacjach MMA na świecie - PRIDE FC, UFC, DREAM, Strikeforce i Bellator. Były międzynarodowy mistrz KSW w wadze półciężkiej.

Sportowa kariera[edytuj | edytuj kod]

Judo[edytuj | edytuj kod]

Treningi judo podjął w wieku około 5 lat. Jako junior zdobył trzykrotnie mistrzostwo kraju. Jego celem był udział w igrzyskach olimpijskich w 2004 roku, więc w wieku 17 lat wyjechał do USA, w poszukiwaniu lepszych warunków treningowych. W 2001 roku wygrał mistrzostwa Kalifornii oraz międzynarodowe mistrzostwa USA (US Open) w kategorii open. W 2003 roku ponownie zwyciężył w mistrzostwach stanowych, a w US Open zajął 3. miejsce. Powrót do ojczyzny i wzięcie udziału w kwalifikacjach olimpijskich uniemożliwiły mu jednak problemy wizowe[1].

Mieszane sztuki walki[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku otrzymał angaż w czołowym amerykańskim klubie MMA, Team Quest jako sparingpartner i instruktor judo. Pomagał tam Danowi Hendersonowi w przygotowaniach do walki z Kazuhiro Nakamurą oraz Rulonowi Gardnerowi przed jego starciem z Hidehiko Yoshidą. W 2006 roku Sokoudjou sam zadebiutował w profesjonalnych mieszanych sztukach walki. W swoich trzech pierwszych walkach zanotował dwie wygrane i jedną porażkę[1].

PRIDE FC[edytuj | edytuj kod]

Henderson, mistrz PRIDE FC w wadze półśredniej, polecił Sokoudjou właścicielom tej ówcześnie największej organizacji MMA na świecie. Dzięki temu w lutym 2007 roku Kameruńczyk zadebiutował na gali PRIDE 33 w Las Vegas przeciwko Antônio Rogério Nogueirze. Brazylijczyk, czołowy zawodnik MMA świata w wadze do 93 kg oraz mistrz swojego kraju w boksie amatorskim, był uważany za zdecydowanego faworyta (bukmacherzy przyjmowali na niego zakłady w stosunku 16-1). Sokoudjou znokautował go jednak w zaledwie 23 sekundy[2]. Niecałe dwa miesiące później stał się sprawcą kolejnej niespodzianki, gdy podczas PRIDE 34 w Saitamie znokautował w pierwszej rundzie utytułowanego grapplera i byłego pretendenta do mistrzostwa PRIDE w wadze średniej, Ricardo Aronę. Jak się wkrótce potem okazało była to ostatnia gala PRIDE FC w historii, bowiem organizacja ta została zakupiona przez właścicieli konkurencyjnego UFC[3].

UFC[edytuj | edytuj kod]

Kilka miesięcy później Sokoudjou sam stał się zawodnikiem UFC, podpisując kontrakt na trzy walki. W pierwszej, rozegranej w grudniu 2007 roku w Las Vegas (UFC 79) przegrał przez poddanie z przyszłym mistrzem w wadze półciężkiej, Lyoto Machidą. W drugiej wygrał z Kazuhiro Nakamurą (UFC 84), jednak w ostatniej (UFC 89) został znokautowany przez Brazylijczyka Luiza Cané, co spowodowało, że UFC nie przedłużyło z nim kontraktu[3].

DREAM[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu z UFC, w styczniu 2009 roku stoczył przegraną walkę z Renato Sobralem na gali Affliction: Day of Reckoning, po czym powrócił do Japonii, aby wystartować w DREAM Super Hulk GP − turnieju bez podziału na kategorie wagowe organizacji DREAM. W rozegranym w maju 2009 roku ćwierćfinale pokonał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie byłego zawodnika K-1 Jana Nortje. W październikowym półfinale miał się początkowo zmierzyć z byłym mistrzem DREAM w wadze średniej, Gegardem Mousasim, jednak Holender wycofał się z turnieju. Zastąpił go Bob Sapp, którego Sokoudjou wyeliminował przez TKO w pierwszej rundzie. Finał turnieju odbył się 31 grudnia, podczas sylwestrowej gali Dynamite!! 2009 w Saitamie. Sokoudjou przegrał przez nokaut w trzeciej rundzie z Ikuhisą Minową[4]. Wcześniej, bo w październiku, doszło w końcu do walki Kameruńczyka z Mousasim, tym razem jednak pod egidą amerykańskiej organizacji Strikeforce. Mousasi wygrał przed czasem w drugiej rundzie na skutek ciosów pięściami w parterze.

Po 2009 roku[edytuj | edytuj kod]

Od 2010 roku Sokoudjou walczy ze zmiennym powodzeniem dla mniejszych organizacji, m.in. na terenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Australii i Izraela. 19 marca 2011 roku wystąpił po raz pierwszy w Polsce, gdy wygrał podczas KSW XV przez TKO z Janem Błachowiczem, zdobywając międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze półciężkiej. W walce rewanżowej 26 listopada 2011 podczas KSW XVII uległ Błachowiczowi decyzją sędziów po 3-rundowej walce. Po prawie roku przerwy stoczył wygrany pojedynek w Rosji nokautując już w 1. rundzie wysokim kopnięciem w głowę Rosjanina Denisa Komkina.

Od 2014 roku związany z Bellatorem gdzie zanotował już dwie wygrane przed czasem, w tym pierwszy raz w karierze przez poddanie rywala.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dave Doyle: Sokoudjou's secret journey to MMA stardom (ang.). Yahoo! Sports, 22 grudnia 2007. [dostęp 19 lutego 2011].
  2. Matt Calkins: Cameroonian Stars in MMA... But Don't Tell His Parents (ang.). pe.com, 26 stycznia 2008. [dostęp 19 lutego 2011].
  3. 3,0 3,1 Sam Caplan: Rameau Thierry Sokoudjou released by the UFC (ang.). fiveouncesofpain.com, 27 listopada 2008. [dostęp 19 lutego 2011].
  4. Stuart Tonkin: Masato Victorious at DYNAMITE!! (ang.). k-1.co.jp, 31 grudnia 2009. [dostęp 19 lutego 2011].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]