Ramfis Trujillo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Paul Magloire (z lewej) i Rafael Leonidas Trujillo, pierwszy z lewej od Magloire;a stoi Ramfis Trujillo.

Rafael Leonidas Trujillo Martínez, znany jako Ramfis Trujillo (ur. 5 czerwca 1929, zm. 27 grudnia 1969 w Madrycie), generał armii dominikańskiej, syn Rafaela Leonidasa Trujillo Moliny.

Był znany z wystawnego trybu życia. Odbył wiele podróży za granicę w towarzystwie zaufanego dyplomaty ojca Porfirio Rubirosy.[1] Po śmierci ojca, skrytobójczo zamordowanego 30 maja 1961, Ramfis powrócił z Rubirosą do Dominikany, po czym przejął po denacie dyktatorskie rządy, które wykorzystał do rozprawienia się z jego zabójcami. Osobiście nadzorował torturowanie jednego z inicjatorów spisku - generała Pupo Romána, którego pod koniec kaźni zastrzelił.[2] Nie zdołał jednak długo utrzymać się u władzy: w tym samym roku musiał uciekać z kraju wraz z rodziną. Wyjechał do Francji, a w 1962 osiadł na stałe, dzięki azylowi Francisco Franco, w Hiszpanii, zabierając ze sobą 550 milionów dolarów[3]. Część spdadku po ojcu ukrył w jego trumnie, jednak marynarka Stanów Zjednoczonych przejęła trumnę i ograbiła ją z kosztowności.[4] Ramfis Trujillo zginął w wypadku samochodowym.

Przypisy

  1. Xavier de Marchis, Trujillo, Cezar tropików w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 67
  2. Xavier de Marchis, Trujillo, Cezar tropików w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 69
  3. Nigel Cawthorne, 100 tyranów, despotów i dyktatorów, Świat Książki, Warszawa, 2007, ISBN 978-83-7391-956-3, rozdz. Rafael Leonidas Trujillo, tłum. Anna Wiśniewska
  4. Xavier de Marchis, Trujillo, Cezar tropików w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 69