Ramush Haradinaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ramush Haradinaj
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1968
Glodjane
Premier rządu Kosowa
Przynależność polityczna Sojusz dla Przyszłości Kosowa
Okres urzędowania od 3 grudnia 2004
do marzec 2005
Poprzednik Bajram Rexhepi
Następca Adem Salihaj

Ramush Haradinaj – (ur. 3 lipca 1968 roku w Glodjane w rejonie Dečani) – kosowski polityk.

Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Prisztinie. W roku 1989 wyemigrował z Kosowa do Szwajcarii. Tam pracował jako robotnik budowlany, ale też działał w Narodowym Ruchu na rzecz Kosowa. Według źródeł serbskich w roku 1996 przeszedł szkolenie w obozach UÇK w rejonie Tropoji, a w 1997 przeszedł nielegalnie granicę z Kosowem i rozpoczął organizowanie akcji zbrojnych w rejonie Dećan. Rok później został dowódcą UCK w strefie operacyjnej Dukagjini. W roku 1999 został zastępcą dowódcy Korpusu Ochrony KosowaAgima Ceku. W 2001 należał do założycieli partii o nazwie Sojusz dla Przyszłości Kosowa. W parlamencie Kosowa przewodniczył komisji spraw międzynarodowych.

3 grudnia 2004 r. wybrany premierem rządu Kosowa. Oskarżany przez Międzynarodowy Trybunał Karny dla byłej Jugosławii o popełnienie zbrodni wojennych R.Haradinaj w marcu 2005 roku zrezygnował z urzędu premiera. 26 lutego 2007 r. wyjechał do Hagi. 5 marca 2007 r. rozpoczął się proces. Był oskarżany o udział w zabójstwie 39 osób we wrześniu 1998 r. w rejonie Glodjane. Po kilku miesiącach pobytu w więzieniu został z niego zwolniony do czasu ponownego podjęcia jego sprawy przez Trybunał. 3 kwietnia 2008 r. został oczyszczony z zarzutów i uwolniony. Kilku świadków, powołanych przez prokuraturę (w tym gen. Božidar Delić, działacz Serbskiej Partii Radykalnej) odmówiło składania zeznań przed Trybunałem[1]. W 2010 Trybunał zdecydował się wznowić proces Haradinaja. Został on aresztowany 21 lipca 2010 i przewieziony do Hagi. W czasie trwania procesu 19 potencjalnych świadków oskarżenia straciło życie w niejasnych okolicznościach[2]. 29 listopada 2012 Haradinaj został ponownie uniewinniony z powodu braku dowodów na popełnienie przypisywanych mu czynów[3].

Był dwukrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa ma syna Shkëlzena. Druga żona Anita jest dziennikarką telewizyjną, ma z nią dwoje dzieci (syna i córkę). Dwaj jego bracia: Luan i Shkelzen walczyli w szeregach UÇK i zginęli w walce z Serbami. Trzeci z jego braci, Enver zginął w kwietniu 2005 w strzelaninie ulicznej.

Na podstawie rozmów o latach młodości, które przeprowadził z Haradinajem dziennikarz Bardh Hamzaj powstała książka – Opowieść o wojnie i wolności (wyd. Prisztina 2000).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy