Rangatira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rangatira – dziedziczny tytuł maoryskich wodzów wywodzących się od legendarnych dowódców pierwszych siedmiu waka, wielkich żaglowych łodzi, którymi pierwsi Māori dotarli do "Aotearoa". Wodzowie ci cieszyli się ogromnym szacunkiem i zaufaniem, każdy z nich posiadał własny dwór złożony z najdzielniejszych w iwi Māori Toa. Jako właściciele ziemi mieli nieograniczoną władzę, a do ich obowiązków należało wytyczanie granic pomiędzy własnym terytorium, a tymi, które podlegały innym rangaritom.

Maorysi rzadko używali między sobą tytulatury swych wodzów, mówiąc o nich najczęściej 'nasz przyjaciel', a gdy chodziło o kogoś w podeszłym wieku 'nasz starszy'. Natomiast w rozmowach z Europejczykami często mawiali 'nasz Rangatira', z którego to powodu dla przybyszów słowo to stało się synonimem wodza plemienia, jakkolwiek mogło ono mieć wiele innych znaczeń.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Veronica M. H. Tawhai, Katarina Gray-Sharp: Always speaking: The Treaty of Waitangi and public policy. Wellington: Huia Publishers, 2011. ISBN 9781869694814. s. 191-212.