Ranitydyna
| Ranitydyna | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | C13H22N4O3S | ||||||||||||||
| Masa molowa | 314,4 g/mol | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | 66357-35-5 | ||||||||||||||
| PubChem | 3001055[1] | ||||||||||||||
| DrugBank | APRD00254[2] | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||
| Klasyfikacja | |||||||||||||||
| ATC | A02BA02 | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Ranitydyna (ranitidine) – lek z grupy H2-blokerów, hamujący wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka. Jest stosowany głównie w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy.
Spis treści |
Mechanizm działania[edytuj]
Ranitydyna jest specyficznym antagonistą kompetycyjnym receptora histaminowego H2 w błonie śluzowej żołądka, hamującym wydzielanie kwasu solnego przez komórki okładzinowe; w mniejszym stopniu wpływa na zmniejszenie wydzielania pepsyny i soku żołądkowego.
Hamowanie wydzielania przebiega zarówno w fazie spoczynkowej (silnie hamuje wydzielanie nocne), jak i pobudzonej pokarmem, kofeiną, insuliną, histaminą, cholinomimetykami, pentagastryną i gastryną. Ranitydyna działa silniej od cymetydyny i w przeciwieństwie do niej nie hamuje enzymów mikrosomalnych w wątrobie. Nie wpływa również na wytwarzanie śluzu i wydzielanie enzymów trzustkowych.
Po podaniu doustnym dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Po 2 godzinach osiąga maksymalne stężenie we krwi, działanie utrzymuje się około 12 godzin. Po podaniu domięśniowym szybko wchłania się, a maksymalne stężenie we krwi występuje w ciągu 15 min. Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Ulega także eliminacji poprzez hemodializę.
Wskazania[edytuj]
- choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy
- choroba refluksowa przełyku
- zespół Zollingera-Ellisona
- łagodzenie objawów ze strony przewodu pokarmowego (zgaga, niestrawność)
- profilaktyka wrzodów stresowych i krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego
- zapobieganie zachłystowemu zapaleniu płuc w czasie znieczulenia ogólnego
Przeciwwskazania[edytuj]
- nadwrażliwość na lek
Działania niepożądane[edytuj]
- zaburzenia widzenia
- bóle i zawroty głowy
- senność lub zaburzenia snu
- zaburzenia rytmu serca
- nudności, wymioty
- zaparcie
- biegunka
- zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
Bardzo rzadko:
- małopłytkowość
- leukopenia
- granulocytopenia
- zaburzenia potencji
- ginekomastia
- reakcje uczuleniowe
Osoby zażywające preparaty zawierające ranitydynę nie powinny w okresie leczenia prowadzić pojazdów mechanicznych, ani obsługiwać maszyn.
Stosowanie w trakcie ciąży i karmienia[edytuj]
Kategoria B. Nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią.
Dawkowanie[edytuj]
Ściśle według zaleceń lekarza.
Preparaty[edytuj]
- Apo-Ranitidine
- Gastranin Zdrovit
- Histac
- Novo-Ranidine
- Raniberl
- Ranic
- Ranigast
- Ranigast Max
- Ranigast Pro
- Ranimax
- Ranisan
- Ranitin
- Ranitydyna
- Riflux
- Solvertyl
- Ultak
- Zantac
Przypisy
Bibliografia[edytuj]
- Indeks leków Medycyny Praktycznej 2006. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2006, s. 534-535. ISBN 83-7430-060-4.
