Ratko Perić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ratko Perić
Ratko Perić
Herb Ratko Perić Kroz nevolje u kraljevstvo Božje
Przez krzyż do Królestwa Bożego
Kraj działania  Bośnia i Hercegowina
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1944
Tuk
Biskup mostarsko-duvnijski
Okres sprawowania od 1993
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 czerwca 1969
Nominacja biskupia 29 maja 1992
Sakra biskupia 14 września 1992
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 września 1992
Konsekrator Franjo Kuharić
Współkonsekratorzy Josip Uhač
Pavao Žanić

Ratko Perić (ur. 2 lutego 1944 w Tuku) – bośniacki duchowny katolicki, biskup mostarsko-duvnijski od 1993, administrator apostolski diecezji trebinjsko-mrkanska[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Biskup Perić urodził się w wiosce Tuk w gminie Rovišće w pobliżu chorwackiego Bjelovaru. Po studiach odbytych w Zagrzebiu i Rzymie przyjął święcenia kapłańskie w Prisoje 29 czerwca 1969[1]. W 1971 doktoryzował się na Papieskim Urbanianum. Następnie wykładał w seminariach w Sarajewie i Zagrzebiu. Przez szereg lat był też wykładowcą na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W latach 1980-1992 Perić był rektorem Papieskiego Chorwackiego Kolegium Św. Hieronima w Rzymie[2].

Episkopat[edytuj | edytuj kod]

Papież Jan Paweł II mianował go biskupem koadiutorem diecezji mostarsko-duvnijskiej 29 maja 1992. Ponieważ katedra w Mostarze ucierpiała w czasie działań wojennych konsekracja biskupia miała miejsce w Neum 14 września 1992. Sakry biskupiej udzielił mu kard. Franjo Kuharić. Współkonsekratorami byli sekretarz Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów abp Josip Uhač oraz ówczesny ordynariusz diecezji Mostar-Duvno Pavao Žanić. Biskup Perić objął rządy w diecezji 24 lipca 1993 po przejściu na emeryturę poprzednika[1].

W szczytowym momencie konfliktu wewnątrz diecezji 2 kwietnia 1995 bp Perić został porwany przez chorwackiego milicjanta, pobity i uwięziony na dziesięć godzin w kaplicy franciszkanów związanych z wydarzeniami w Medziugorie. Uwolniono go z inicjatywy burmistrza Mostaru z pomocą żołnierzy UNPROFOR-u[3][4].

Biskup Perić, podobnie jak jego poprzednik Pavao Žanić, nie uznaje i nie wierzy w objawienia maryjne w Medziugorie. W oficjalnej deklaracji przedstawił swoją opinię, według której w Medziugorie nie występują żadne fakty nadprzyrodzone[5]. Kongregacja Nauki Wiary określiła opinię biskupa jako osobistą a nie wyrażającą ostatecznego zdania Kościoła katolickiego[6].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Smisao evangelizacije u perspektivi anominog krščanstra, Rzym 1976
  • Dekret o ekumenizmu. Unitatis redintegratio, Reihe: Komentari dokumenata Drugog Vatikanskog Sabora, Zagrzeb 1987
  • Chiesa Sistina, Collectanea croatico-hieronymiana de urbe, Rzym 1989, Pontificium Collegium Croaticum Sancti Hieronymi
  • Homo – imago et amicus dei. Miscellanea in honorem Ioannis Golub, Rzym 1991, Pontificium Collegium Croaticum Sancti Hieronymi
  • Crkva na Kamenu, Mostar 1995
  • Prijestolje Mudrosti, Mostar 1995

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Bishop Ratko Perić (ang.). www.catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-06-04].
  2. Mons. dr. Ratko Perić (chorw.). www.bkbih.ba. [dostęp 2013-06-04].
  3. René Laurentin: Medjugorje Testament. Toronto: Ave Maria Press, 1998. ISBN 0969738269.
  4. E. Michael Jones: Are the alleged apparitions of Mary in Medjugorje a visitation from heaven, or the sinister projection of a collective guilty conscience? (ang.). www.unitypublishing.com. [dostęp 2013-06-04].
  5. Ratko Perić: Medjugorje: segreti, messaggi, vocazioni, preghiere, confessioni, commissioni (wł.). www.cbismo.com, 2007-09-01. [dostęp 2013-06-04].
  6. Tarcisio Bertone: List z 26 maja 1998 sekretarza Kongregacji Nauki Wiary. Watykan: Kongregacja Nauki Wiary, 1998.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]