Ratko Perić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ratko Perić
Ratko Perić
Herb Ratko Perić Kroz nevolje u kraljevstvo Božje
Przez krzyż do Królestwa Bożego
Kraj działania  Bośnia i Hercegowina
Data i miejsce urodzenia 2 lutego 1944
Tuk
Biskup mostarsko-duvnijski
Okres sprawowania od 1993
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 29 czerwca 1969
Nominacja biskupia 29 maja 1992
Sakra biskupia 14 września 1992
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 14 września 1992
Konsekrator Franjo Kuharić
Współkonsekratorzy Josip Uhač
Pavao Žanić

Ratko Perić (ur. 2 lutego 1944 w Tuku) – bośniacki duchowny katolicki, biskup mostarsko-duvnijski od 1993, administrator apostolski diecezji trebinjsko-mrkanska[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Biskup Perić urodził się w wiosce Tuk w gminie Rovišće w pobliżu chorwackiego Bjelovaru. Po studiach odbytych w Zagrzebiu i Rzymie przyjął święcenia kapłańskie w Prisoje 29 czerwca 1969[1]. W 1971 doktoryzował się na Papieskim Urbanianum. Następnie wykładał w seminariach w Sarajewie i Zagrzebiu. Przez szereg lat był też wykładowcą na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W latach 1980-1992 Perić był rektorem Papieskiego Chorwackiego Kolegium Św. Hieronima w Rzymie[2].

Episkopat[edytuj | edytuj kod]

Papież Jan Paweł II mianował go biskupem koadiutorem diecezji mostarsko-duvnijskiej 29 maja 1992. Ponieważ katedra w Mostarze ucierpiała w czasie działań wojennych konsekracja biskupia miała miejsce w Neum 14 września 1992. Sakry biskupiej udzielił mu kard. Franjo Kuharić. Współkonsekratorami byli sekretarz Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów abp Josip Uhač oraz ówczesny ordynariusz diecezji Mostar-Duvno Pavao Žanić. Biskup Perić objął rządy w diecezji 24 lipca 1993 po przejściu na emeryturę poprzednika[1].

W szczytowym momencie konfliktu wewnątrz diecezji 2 kwietnia 1995 bp Perić został porwany przez chorwackiego milicjanta, pobity i uwięziony na dziesięć godzin w kaplicy franciszkanów związanych z wydarzeniami w Medziugorie. Uwolniono go z inicjatywy burmistrza Mostaru z pomocą żołnierzy UNPROFOR-u[3][4].

Biskup Perić, podobnie jak jego poprzednik Pavao Žanić, nie uznaje i nie wierzy w objawienia maryjne w Medziugorie. W oficjalnej deklaracji przedstawił swoją opinię, według której w Medziugorie nie występują żadne fakty nadprzyrodzone[5]. Kongregacja Nauki Wiary określiła opinię biskupa jako osobistą a nie wyrażającą ostatecznego zdania Kościoła katolickiego[6].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Smisao evangelizacije u perspektivi anominog krščanstra, Rzym 1976
  • Dekret o ekumenizmu. Unitatis redintegratio, Reihe: Komentari dokumenata Drugog Vatikanskog Sabora, Zagrzeb 1987
  • Chiesa Sistina, Collectanea croatico-hieronymiana de urbe, Rzym 1989, Pontificium Collegium Croaticum Sancti Hieronymi
  • Homo – imago et amicus dei. Miscellanea in honorem Ioannis Golub, Rzym 1991, Pontificium Collegium Croaticum Sancti Hieronymi
  • Crkva na Kamenu, Mostar 1995
  • Prijestolje Mudrosti, Mostar 1995

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Bishop Ratko Perić (ang.). www.catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-06-04].
  2. Mons. dr. Ratko Perić (chorw.). www.bkbih.ba. [dostęp 2013-06-04].
  3. René Laurentin: Medjugorje Testament. Toronto: Ave Maria Press, 1998. ISBN 0969738269.
  4. E. Michael Jones: Are the alleged apparitions of Mary in Medjugorje a visitation from heaven, or the sinister projection of a collective guilty conscience? (ang.). www.unitypublishing.com. [dostęp 2013-06-04].
  5. Ratko Perić: Medjugorje: segreti, messaggi, vocazioni, preghiere, confessioni, commissioni (wł.). www.cbismo.com, 2007-09-01. [dostęp 2013-06-04].
  6. Tarcisio Bertone: List z 26 maja 1998 sekretarza Kongregacji Nauki Wiary. Watykan: Kongregacja Nauki Wiary, 1998.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]