Ratownik medyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pierwsza pomoc

Ratownik medyczny – osoba wykonująca zawód medyczny, uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakładach opieki zdrowotnej, w szczególności do udzielania świadczeń zdrowotnych w sytuacji bezpośredniego, nagłego stanu zagrożenia życia lub zdrowia. Ratownik Medyczny podczas udzielania pomocy korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszowi publicznemu (sam jednak nie jest funkcjonariuszem publicznym) .

Kształcenie ratowników medycznych w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W Polsce tytuł zawodowy ratownika medycznego uzyskuje się po ukończeniu 2-letniej szkoły policealnej (od 2013 roku szkoły policealne nie mogą już prowadzić naboru na kierunku "ratownictwo medyczne", ostatnie egzaminy po szkole policealnej odbyły się w 2014 roku). Natomiast po ukończeniu wyższych studiów zawodowych uzyskuje się tytuł zawodowy licencjata na kierunku/specjalności ratownictwo medyczne. Zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności istnieje w Polsce zawód "ratownik medyczny", jednak ze względu na brak systemu państwowych egzaminów specjalizacyjnych dla ratowników w praktyce nie można zostać "ratownikiem medycznym specjalistą"[1]. Absolwenci obydwu ścieżek kształcenia wykonują, w myśl ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006 roku, zawód ratownika medycznego[2].

Niektórzy pracujący w zawodzie posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych lub są w trakcie kształcenia. Ratownicy medyczni pracują zwłaszcza w zespołach wyjazdowych ratownictwa medycznego (P – podstawowy, S – specjalistyczny), szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR), jednostkach GOPR, WOPR, prowadzą szkolenia z zakresu pierwszej pomocy.

Ratownicy medyczni za granicą[edytuj | edytuj kod]

Odpowiednikiem zawodu w krajach anglosaskich jest Paramedic lub EMT – Emergency Medical Technician, a w Niemczech Rettungsassistent (nie da się jednoznacznie określić odpowiedników ze względu na inny rodzaj szkolenia).

W większości krajów osoby posiadające polski tytuł licencjata ratownictwa medycznego mogą wykonywać swój zawód po zarejestrowaniu się w odpowiednich organizacjach (np. w Wielkiej Brytanii jest to Health Professions Council) bez konieczności odbywania dodatkowego szkolenia (w określonych przypadkach HPC może dopuścić do rejestracji pod warunkiem odbycia krótkiego szkolenia, zawyczaj chodzi o procedury w określonych sytuacjach i różnice wynikające z innego prawa w danym kraju) – oznacza to, że zdobyty w Polsce tytuł jest równoważny z jego ekwiwalentem w danym kraju[potrzebne źródło]. Nieprawne używanie tytułu paramedyka w Wielkiej Brytanii jest przestępstwem obarczonym karą pozbawienia wolności do 5 lat i ściganym z urzędu.

Zakres wykonywanych czynności[edytuj | edytuj kod]

Czynności, które mogą być podejmowane samodzielnie przez ratownika medycznego:[2]

Czynności, które ratownik medyczny może podjąć pod nadzorem lekarza[2]:

Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz jej stosowania (pol.). ISAP, Dz.U. 2010 nr 82 poz. 537. [dostęp 2012-02-25].
  2. 2,0 2,1 2,2 na podstawie: Dz.U. 2007 nr 4 poz. 33 - Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 grudnia 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu medycznych czynności ratunkowych, które mogą być podejmowane przez ratownika medycznego (Internetowy System Aktów Prawnych)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]