Ratownik medyczny
 |
Ten artykuł przedstawia sytuację tylko z polskiej perspektywy. Pomóż go poprawić. Na stronie dyskusji mogą znajdywać się pomocne komentarze. |
Ratownik medyczny – osoba wykonująca zawód medyczny, uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakładach opieki zdrowotnej, w szczególności do udzielania świadczeń zdrowotnych w sytuacji bezpośredniego, nagłego stanu zagrożenia życia lub zdrowia. Ratownik Medyczny podczas udzielania pomocy korzysta z ochrony prawnej przysługującej funkcjonariuszowi publicznemu (sam jednak nie jest funkcjonariuszem publicznym) .
Spis treści |
Kształcenie ratowników medycznych w Polsce [edytuj]
W Polsce tytuł zawodowy ratownika medycznego uzyskuje się po ukończeniu 2-letniej szkoły policealnej. Natomiast po ukończeniu wyższych studiów zawodowych uzyskuje się tytuł zawodowy licencjata na kierunku/specjalności ratownictwo medyczne. Zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności istnieje w Polsce zawód "ratownik medyczny", jednak ze względu na brak systemu państwowych egzaminów specjalizacyjnych dla ratowników w praktyce nie można zostać "ratownikiem medycznym specjalistą"[1]. Absolwenci obydwu ścieżek kształcenia wykonują, w myśl ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym z dnia 8 września 2006 roku, zawód ratownika medycznego[2].
Niektórzy pracujący w zawodzie posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych lub są w trakcie kształcenia. Ratownicy medyczni pracują zwłaszcza w zespołach wyjazdowych ratownictwa medycznego (P – podstawowy, S – specjalistyczny), szpitalnych oddziałach ratunkowych (SOR), jednostkach GOPR, WOPR, prowadzą szkolenia z zakresu pierwszej pomocy.
Ratownicy medyczni za granicą [edytuj]
Odpowiednikiem zawodu w krajach anglosaskich jest Paramedic lub EMT – Emergency Medical Technician, a w Niemczech Rettungsassistent (nie da się jednoznacznie określić odpowiedników ze względu na inny rodzaj szkolenia).
W większości krajów osoby posiadające polski tytuł licencjata ratownictwa medycznego mogą wykonywać swój zawód po zarejestrowaniu się w odpowiednich organizacjach (np. w Wielkiej Brytanii jest to Health Professions Council) bez konieczności odbywania dodatkowego szkolenia (w określonych przypadkach HPC może dopuścić do rejestracji pod warunkiem odbycia krótkiego szkolenia, zawyczaj chodzi o procedury w określonych sytuacjach i różnice wynikające z innego prawa w danym kraju) – oznacza to, że zdobyty w Polsce tytuł jest równoważny z jego ekwiwalentem w danym kraju[potrzebne źródło]. Nieprawne używanie tytułu paramedyka w Wielkiej Brytanii jest przestępstwem obarczonym karą pozbawienia wolności do 5 lat i ściganym z urzędu.
Zakres wykonywanych czynności [edytuj]
Czynności, które mogą być podejmowane samodzielnie przez ratownika medycznego:[2]
- ocena stanu zdrowia pacjenta w celu ustalenia postępowania i decyzji o podjęciu lub nie medycznych czynności ratunkowych
- układanie pacjenta we właściwej pozycji
- podjęcie i prowadzenie podstawowej i zaawansowanej resuscytacji krążeniowo-oddechowej
- bezprzyrządowe i przyrządowe przywracanie oraz zabezpieczanie drożności dróg oddechowych (w tym użycie rurki ustno-gardłowej, maski krtaniowej, rurki krtaniowej), odsysanie dróg oddechowych
- podjęcie tlenoterapii biernej, wspomagania oddechu, wentylacji mechanicznej
- intubacja dotchawicza w nagłym zatrzymaniu krążenia, bez użycia środków zwiotczających
- defibrylacja automatyczna lub ręczna na podstawie EKG
- wykonanie badania elektrokardiograficznego
- monitorowanie czynności układu oddechowego, czynności układu krążenia (metodami nieinwazyjnymi)
- kaniulacja żył obwodowych kończyn górnych i dolnych oraz żyły szyjnej zewnętrznej, wykonanie dojścia doszpikowego
- podawanie leków drogą dożylną, domięśniową, podskórną, dotchawiczą, doustną, doodbytniczną, wziewną oraz doszpikową przy użyciu gotowego zestawu
- odbarczenie odmy prężnej przez nakłucie opłucnej
- pobieranie krwi żylnej i włośniczkowej do badań laboratoryjnych
- oznaczenie poziomu parametrów krytycznych, w tym poziomów glukozy i elektrolitów oraz gazometrii krwi włośniczkowej
- opatrywanie ran, tamowanie krwotoków, unieruchamianie złamań, zwichnięć, skręceń, unieruchamianie kręgosłupa
- odebranie porodu nagłego poza szpitalem
- segregacja medyczna
- podejmowanie działań zabezpieczających w celu ograniczenia skutków zdrowotnych zdarzenia
- przygotowanie pacjenta i opieka nad pacjentem w czasie transportu
- podawanie leków wymienionych w załączniku do rozporządzenia
Czynności, które ratownik medyczny może podjąć pod nadzorem lekarza[2]:
- intubacja dotchawicza w innych przypadkach niż nagłe zatrzymanie krążenia, z użyciem środków zwiotczających
- wykonanie kardiowersji elektrycznej i elektrostymulacji zewnętrznej
- asystowanie przy drobnych zabiegach i innych procedurach
- Cewnikowanie pęcherza moczowego
- zakładanie sondy żołądkowej i płukanie żołądka
- podawanie na zlecenie lekarza leków innych niż wymienione w załączniku do rozporządzenia
Przypisy
- ↑ Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz jej stosowania (pol.). ISAP, Dz.U. 2010 nr 82 poz. 537. [dostęp 2012-02-25].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 na podstawie: Dz.U. 2007 nr 4 poz. 33 - Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 grudnia 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu medycznych czynności ratunkowych, które mogą być podejmowane przez ratownika medycznego (Internetowy System Aktów Prawnych)
Bibliografia [edytuj]
- Ratownik medyczny na stronie Ministerstwa Zdrowia
- USTAWA z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym na stronie Ministerstwa Zdrowia
- Ratownik medyczny w serwisie ratunek24.pl
|
|||||||||||
