Ratowo (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ratowo
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat mławski
Gmina Radzanów
Liczba ludności (2006) 380
Strefa numeracyjna (+48) 23
Kod pocztowy 06-540
Tablice rejestracyjne WML
SIMC 0124334
Położenie na mapie gminy Radzanów
Mapa lokalizacyjna gminy Radzanów
Ratowo
Ratowo
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ratowo
Ratowo
Ziemia 52°57′20″N 20°04′58″E/52,955556 20,082778Na mapach: 52°57′20″N 20°04′58″E/52,955556 20,082778

Ratowowieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie mławskim, w gminie Radzanów, nad rzeką Mławką, nieopodal jej ujścia do Wkry.

Do 1954 roku istniała gmina Ratowo. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa ciechanowskiego.

W Ratowie zlokalizowany jest zabytkowy zespół klasztorny z XVIII wieku. W skład tego zespołu wchodzą: (pobernardyński) klasztor Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Rodziny oraz kościół św. Antoniego Padewskiego, w którym znajduje się otoczony czcią obraz tego świętego, a także zabytkowe organy z 1752 roku. Klasztor piętrowy, czteroskrzydłowy z wirydarzem został wzniesiony w latach 1750-1761, przez budowniczego Jana Narębskiego. Kościół barokowy - hala ścienno-filarowa z piętrowymi korytarzami biegnącymi wzdłuż bocznych elewacji, z parą kaplic bocznych od strony zachodniej - został wybudowany w latach 1735-1749. Zarówno kościół, jak i organy ufundował ówczesny dziedzic Ratowa - Antoni Karczewski. Zespół klasztorny został wzniesiony z materiałów budowlanych, przetransportowanych z odległego o ok. 20 km Niedzborza, a pochodzących z rozbiórki zamku, wybudowanego przez Narzymskich (herbu Dołęga) w I połowie XVI wieku. W skład zespołu klasztornego wchodzi również murowana plebania z końca XIX w.

W klasztorze funkcjonuje obecnie Dom Rekolekcyjno-Formacyjny im. św. Antoniego wraz z kościołem rektorskim. W krypcie kościoła zostały w 1946 złożone relikwie założycielki Zgromadzenia Sióstr Misjonarek św. Rodziny, błogosławionej Bolesławy Lament. W październiku 1991 relikwie błogosławionej przeniesiono do sanktuarium jej imienia w Białymstoku, przy ul. Stołecznej 5.

Zobacz też: Ratowo-Piotrowo

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]