Ratramnus z Korbei

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ratramnus z Korbei
Kraj działania Imperium Karolińskie
Data śmierci ok. 868
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni

Ratramnus z Korbei (zm. ok. 868) – benedyktyn z opactwa Corbie, uczony z czasów renesansu karolińskiego.

Jego życie jest bardzo słabo znane. Jest znany głównie jako autor traktatu o eucharystii De corpore et sanguine Domini liber, w której zaprzecza doktrynie transsubstancjacji popieranej przez żyjącego mu współcześnie w tym samym opactwie Paschasiusa Radbertusa. Ratramnus starał się godzić religię z nauką, podczas gdy Radbertus kładł nacisk na mistycyzm. Poglądy Ratramnusa nie zostały przyjęte, ich autor został zapomniany, a jego książki potępiono w roku 1050 na synodzie w Vercelli jako herezję. Jego prace zostały opublikowane dopiero w okresie renesansu na podstawie ocalałych rękopisów. Wydano je w 1532 roku i przetłumaczono. Myśl Ratramusa stała się popularna w Anglii, gdzie reformator Kościoła Thomas Cranmer przypisał Ratramusowi zmianę swojego zdania w sprawie doktryny transsubstancjacji.

Na zlecenie Karola II Łysego Ratramnus napisał natomiast dwie księgi. W In De praedestinatione Dei wsparł on doktrynę predestynacji. Ratramnus był też znany z czterotomowej Contra Graecorum opposita (868), opisującej różnice między wschodnim i zachodnim chrześcijaństwem, która powstała pod wpływem prac Focjusza I Wielkiego.

Ratramnus jest także autorem Epistola de Cynocephalis, w której bierze w obronę Psiogłowych jako istoty ludzkie nadające się do ochrzczenia jako potomkowie biblijnego Adama[1].

Przypisy

  1. Monstrous.com: Cynocephali, wyd. 2011.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]