Raymond Aron

Raymond Aron (1966,z lewej)

Raymond Aron (ur. 14 marca 1905 r. w Paryżu, zm. 17 października 1983 r. tamże) – francuski filozof, socjolog, teoretyk polityki i publicysta polityczny.

1945-1947 profesor w École nationale d'administration; 1948-1954 w Institut d'études politiques; od 1955 do 1968 pracownik Wydziału Humanistycznego paryskiej Sorbony (jednym z jego asystentów był tam Pierre Bourdieu). Od 1960 do 1983 directeur d'études (profesor) w École pratique des hautes études w Paryżu ; w 1970 otrzymał katedrę Socjologii i Kultury współczesnej w Collège de France.

Był członkiem Akademii Nauk Moralnych i Politycznych (od 1963) oraz wieloletnim współpracownikiem dziennika Le Figaro (1947-1983).

Aron badał społeczeństwa współczesne, zajmował się też teorią i praktyką polityki oraz historią socjologii. Przyczynił się do odnowy współczesnego liberalizmu; krytykował marksizm i komunizm, krytyczny wobec wszystkich form totalitaryzmu.

W 2005 roku wydawnictwo "Sprawy Polityczne" wydało biografię Raymonda Arona pt. Pokój z widokiem na historię, autorstwa Jarosława Kurskiego.

Prace

• L’opium des intellectuels (1955, wyd. pol. 1956 pt. Koniec wieku ideologii, później Opium intelektualistów)
• Paix et guerre entre les nations (1962)
• Démocratie et totalitarisme (1965)
• La Révolution introuvable (1968)
• Le spectateur engagé (1981, wyd. pol. 1984 pt. Widz i uczestnik)
• Mémoires (1983)

Tłumaczenia prac na język polski

• Opium intelektualistów, 2000, Wydawnictwo Muza, ISBN: 83-7200-363-7
• Wspomnienia t. I, 2006, Wydawnictwo Sprawy Polityczne, ISBN 83-921906-5-3

Bibliografia

• Rafał Dobek, Raymond Aron – dialog z historia i polityką, Wydawnictwo Poznańskie 2006. ISBN: 8371772459

Linki zewnętrzne

• Raymond Aron jako teoretyk polityki