Raymond Boudon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raymond Boudon.jpg

Raymond Boudon (ur. 27 stycznia 1934 w Paryżu, zm. 10 kwietnia 2013 w Paryżu) – socjolog francuski.

Absolwent École normale supérieure, wykładał początkowo na Uniwersytecie w Bordeaux następnie na paryskiej Sorbonie (Paryż IV). W latach 60. w USA współpracuje z Paulem Lazarsfeldem. W 1967 broni doktorat: L’analyse mathématique des faits sociaux. We Francji jest głównym przedstawicielem indywidualizmu metodologicznego, wpisującego się w tradycje prac Emila Durkheima i Alexis de Tocqueville'a, ale jest też pod wpływem Maksa Webera, którego teoria stała się podstawą dla programu indywidualizmu metodologicznego. Boudon zmarł 10 kwietnia 2013.

Bibliographia[edytuj | edytuj kod]

  • L'Inégalité des chances, Paris, Armand Colin, 1973
  • Effets pervers et ordre social, Paris, PUF, 1977
  • La Logique du social, Paris, Hachette, 1979
  • Dictionnaire critique de la sociologie, (z F. Bourricaud), Paris, PUF, 1982.
  • La Place du désordre. Critique des théories du changement social, Paris, PUF, 1984
  • L'Idéologie, ou l'origine des idées reçues. Paris, Fayard, 1986
  • L'Art de se persuader, des idées douteuses, fragiles ou fausses, Paris, Fayard, 1990
  • Le Juste et le Vrai : études sur l'objectivité des valeurs et de la connaissance, Paris, Fayard, 1995.
  • Le Sens des valeurs, PUF, 1999.
  • L'Explication des normes sociales, (z P. Demeulenaere i R. Viale), Paris, PUF, 2001.
  • Y a-t-il encore une sociologie (z R. Leroux), Paris, Odile Jacob, 2003.
  • Tocqueville aujourd'hui, Odile Jacob, 2005
  • Renouveler la démocratie. Éloge du sens commun, Odile Jacob, 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]