Raymond Goethals

Raymond Goethals
Imię i nazwisko	Raymond Goethals
Data i miejsce urodzenia	7 października 1921 Forest, Belgia
Data i miejsce śmierci	6 grudnia 2004
Pozycja	bramkarz
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1941–1949 1949–1952	Daring Club Bruksela Racing Bruksela
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1956–1957 1957–1959 1959–1966 1966–1976 1976–1979 1979–1980 1980–1981 1981–1984 1984–1985 1985–1987 1987–1989 1989–1990 1990–1993 1995–1996	RFC Hannutois FC Waremme Saint-Trond VV reprezentacja Belgii RSC Anderlecht Girondins Bordeaux São Paulo FC Standard Liège Vitoria Guimarães Racing Jet Bruksela RSC Anderlecht Girondins Bordeaux Olympique Marsylia RSC Anderlecht

Raymond Goethals (ur. 7 października 1921 - zm. 6 grudnia 2004) – belgijski piłkarz, występujący na pozycji bramkarza, oraz trener piłkarski. Był jednym z najwybitniejszych i najbardziej kontrowersyjnych szkoleniowców w historii futbolu belgijskiego. Dzięki efektywnej pracy w niezbyt silnym kadrowo Saint-Trond VV (wicemistrzostwo Belgii 1966) został w 1966 roku selekcjonerem reprezentacji. Prowadził ją przez dziesięć lat; jego podopieczni, wśród których znajdowali się m.in. Paul van Himst, Wilfried van Moer i Christian Piot, wywalczyli pierwszy od szesnastu lat awans do mistrzostw świata, ale na Mundialu 1970 nie wyszli z grupy. Dwa lata później zdobyli brązowy medal na Euro 1972. Goethals pożegnał się z kadrą po przegranych eliminacjach do kolejnych mistrzostw Europy.

Rozpoczął pracę w RSC Anderlecht, z którym w 1977 roku awansował do finału Pucharu Zdobywców Pucharów; był to pierwszy z pięciu finałów europejskich pucharów, do jakich dotarły drużyny prowadzone przez Goethalsa, i jeden z trzech przegranych (0:2 z Hamburger SV). Jednak w kolejnym sezonie Anderlecht ponownie zagrał na tym samym poziomie rozgrywek o PZP i tym razem zwyciężył (4:0 z Austrią Wiedeń). Po rozstaniu z Anderlechtem Goethals prowadził krótko francuski Girondins Bordeaux oraz brazylijskie São Paulo FC.

W 1981 roku został trenerem Standardu Liège i rozpoczął jeden z najświetniejszych okresów w historii tego klubu. Odzyskał po jedenastu latach tytuł mistrza kraju, który drużyna obroniła w dwu kolejnych sezonach, a w rozgrywkach 1981-1982 wprowadził klub do pierwszego finału europejskich pucharów. W decydującym meczu Pucharu Zdobywców Pucharów jego podopieczni ulegli 1:2 FC Barcelonie.

W 1987 roku po raz drugi w karierze zawitał do RSC Anderlechtu, a niecałe dwa lata spędzone w tym klubie okraszone zostały zdobyciem dwu Pucharów Belgii. Od 1989 datuje się francuski etap szkoleniowej kariery Goethelsa. Ponownie został szkoleniowcem Girondins Bordeaux, a po zakończeniu sezonu, w którym zdobył wicemistrzostwo kraju, otrzymał propozycję pracy w budowanym przez Bernarda Tapie Olympique Marsylia. W Marsylii pracował do 1993 roku; odszedł niedługo po tym jak drużyna, w której grali m.in. Fabien Barthez, Jocelyn Angloma, Marcel Desailly, Didier Deschamps, Basile Boli i Rudi Völler - jako pierwsza z Francji - sięgnęła po Puchar Mistrzów. 70-letni Goethals stał się tym samym najstarszym trenerem-zdobywcą europejskiego trofeum. Wcześniej z Olympique dwukrotnie wygrywał ligę oraz - w 1991 roku - przegrał w finale PM, z Crveną Zvezdą Belgrad.

Był uważany za postać kontrowersyjną. Kilkakrotnie jego nazwisko pojawiało się w kontekście przestępstw o charakterze korupcyjnym: w 1984 roku, kiedy prowadzony przez niego Standard Liège zdobył mistrzostwo kraju, został oskarżony o wręczenie dużej sumy pieniędzy jednemu z graczy rywali i z tego powodu musiał nie tylko zrezygnować z pracy w klubie, ale również wyjechać z kraju; dziewięć lat później był trenerem Olympique Marsylia, które z powodu manipulacji przy wynikach spotkań zostało przez francuski sąd zdegradowane do II ligi.

Zmarł w wieku 83 lat na raka jelit.

Sukcesy szkoleniowe

• wicemistrzostwo Belgii 1966 z Saint-Trond VV
• Puchar Zdobywców Pucharów 1977, Superpuchar Europy 1976 i finał Pucharu Zdobywców Pucharów 1976 oraz Puchar Belgii 1988 i 1989 z Anderlechtem
• mistrzostwo Belgii 1982, 1983 i 1984 oraz finał Pucharu Zdobywców Pucharów 1982 ze Standardem Liège
• wicemistrzostwo Francji 1990 z Girondins Bordeaux
• mistrzostwo Francji 1991 i 1992, Puchar Mistrzów 1993 oraz finał Pucharu Mistrzów 1991 z Olympique Marsylia

Linki zewnętrzne

Statystyki w bazie footballdatabase.eu

poprzednik: Arthur Ceuleers

Selekcjoner w latach 1966-1976

następca: Guy Thys