Raymond Hood

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tribune Tower w Chicago

Raymond M. Hood (ur. 29 marca 1881 w Pawtucket, zm. 14 lub 15 sierpnia 1934 w Stamford) – amerykański architekt Art deco i wczesnego modernizmu.

Hood studiował na Brown University, w 1903 ukończył Massachusetts Institute of Technology i w 1911 École des Beaux-Arts w Paryżu. Od 1914 prowadził biuro z Raynem Adamsem, w latach 1924-1931 z Frederickiem A. Godley'm i Jakiem André Fouilhoux, a potem tylko z ostatnim z wymienionych. Współpracował również z rzeźbiarzem Rene Paulem Chambellanem przy tworzeniu rzeźb dla swych budynków oraz przy pracy nad gipsowymi modelami. Zasłynął jako autor liczych wieżowców. Późne dzieła Hooda rezygnowały z wertykalizmu i stylizacji, przyjmując bardziej statyczny i abstrakcyjny charakter. Philip Johnson i Henry-Russell Hitchcock zaprezentowali jego twórczość na wystawie The International Style w 1932 jako rzadki przykład amerykańskiej architektury awangardowej.

Główne dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Tribune Tower w Chicago, 1924
  • American Radiator Company Building w Nowym Jorku, 1924
  • New York Daily News Building w Nowym Jorku, 1929
  • Rockefeller Center w Nowym Jorku, 1933-1937 (wraz z zespołem)
  • McGraw-Hill Building w Nowym Jorku, 1934