Raymond Spruance

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Raymond Spruance
Raymond Spruance
Admiral Admiral
Data i miejsce urodzenia 3 lipca 1886
Baltimore
Data i miejsce śmierci 13 grudnia 1969
Pebble Beach (Kalifornia)
Przebieg służby
Lata służby 1907–1948
Siły zbrojne United States Navy United States Navy
Jednostki USS "Iowa"
USS "Minnesota"
USS "Cincinnati"
USS 'Bainbridge"
USS "Aaron Ward"
USS "Percival"
USS "Dale"
USS "Mississippi"
Stanowiska Dowódca
• 10. Okręgu Marynarki
w San Juan
• 5. Dywizjonu Krążowników
• Floty Środkowego Pacyfiku
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Bitwa o Midway
Bitwa na Morzu Filipińskim
Bitwa o Iwo Jimę
Bitwa o Okinawę
Późniejsza praca Komendant Naval War College
Ambasador USA
na Filipinach
Odznaczenia
Navy Cross
Award-star-gold-3d.png
Award-star-gold-3d.png
Navy Distinguished Service Medal (trzykrotnie) (Stany Zjednoczone)
Distinguished Service Medal  (Stany Zjednoczone) US Navy Presidential Unit Citation Medal Zwycięstwa I Wojny Światowej American Defense Service Medal Asiatic-Pacific Campaign Medal Medal Zwycięstwa II Wojny Światowej Navy Occupation Medal Krzyż Towarzyski Orderu Łaźni (Wielka Brytania) Krzyż Wielki Orderu Zbawiciela (Grecja) Wielki Oficer Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wojenny (Belgia) (1940-1945)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Raymond Ames Spruance (ur. 3 lipca 1886 w Baltimore, zm. 13 grudnia 1969 w Pebble Beach w Kalifornii)[1]admirał United States Navy, wsławiony zwycięstwem w bitwie o Midway.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Akademię Marynarki Wojennej ukończył w 1906. Posiadał ponadto wykształcenie techniczne. W US Navy dowodził najpierw kilkoma niszczycielami, a następnie pancernikiem USS "Mississippi". Przed wybuchem II wojny światowej pełnił funkcję dowódcy 10. Okręgu Marynarki w San Juan na Portoryko.

Podczas bitwy o Midway dowodził 16. Grupą Uderzeniową (ang. Task Force 16), w skład której wchodziły dwa lotniskowce[2]. Nie znający bliżej operacji morskich na dużą skalę i w dodatku z udziałem lotniskowców Spruance poradził sobie znakomicie, a jego decyzje podejmowane w trakcie bitwy przyczyniły się do zatopienia czterech lotniskowców nieprzyjaciela, a tym samym do przerwania pasma sukcesów Japonii na Pacyfiku.

Po bitwie o Midway mianowany został szefem sztabu dowódcy Floty Pacyfiku (CINCPAC), a następnie zastępcą dowódcy. W połowie 1943 mianowany został dowódcą Floty Środkowego Pacyfiku[3]. Z pokładu swego okrętu flagowego (USS "Indianapolis") dowodził operacjami morskimi związanymi z zajęciem Wysp Gilberta, Marshalla, Marianów, Iwo Jimy i Okinawy. W czerwcu 1944 pokonał flotę japońską w bitwie na Morzu Filipińskim. W końcu 1945 zastąpił adm. Nimitza na stanowisku dowódcy Floty Pacyfiku.

Nominacja Spruance'a na stopień admirała floty została zablokowana w Kongresie Stanów Zjednoczonych[4] przez Carla Vinsona, zagorzałego zwolennika adm. Halseya. Po przejściu na emeryturę w lipcu 1948 pełnił ważne funkcje – m.in. w latach 1952–1955 był ambasadorem USA na Filipinach.

Pochowany został z honorami wojskowymi na cmentarzu Golden Gate pod San Francisco, tuż obok adm. Nimitza i swego wieloletniego przyjaciela, adm. Kelly'ego Turnera.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

Jego imię otrzymały niszczyciele rakietowe: USS "Spruance" (DD-963) (pierwsza jednostka typu Spruance) oraz USS "Spruance" (DDG-111) (jednostka typu Arleigh Burke).

Film[edytuj | edytuj kod]

Postać kontradmirała Spruance'a, którą zagrał Glenn Ford, pojawia się w filmie fabularnym Bitwa o Midway (1976), wyreżyserowanym przez Jacka Smighta.

Przypisy

  1. NH&H Biographies in Naval History - Admiral Raymond Ames Spruance (ang.) [dostęp 2011-08-31]
  2. Funkcję dowódcy 16. Grupy Uderzeniowej sprawował zastępczo, gdy adm. Halsey trafił do szpitala na skutek tropikalnej choroby skóry.
  3. W kwietniu 1944 Flota Środkowego Pacyfiku została przekształcona w V Flotę US Navy.
  4. Zamiast nominacji na stopień admirała floty Kongres USA przyznał Spruance'owi dożywotnią gażę admiralską.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]