Razan Hayashi
Razan Hayashi (jap. 林羅山 Hayashi Razan?, ur. 1583, zm. 1657) – japoński filozof neokonfucjański.
Był uczniem Seiki Fujiwary. Podobnie jak on porzucił praktykowanie buddyzmu zen. Zarzucał tej religii destrukcyjny wpływ na relacje między ludźmi, twierdził również, że klasztory buddyjskie przyczyniają się do marnotrawienia środków finansowych. Zdecydowanie popierał naukę Zhu Xi, uznając ją za jedyną ortodoksyjną odmianę konfucjanizmu. Odegrał główną rolę w ugruntowaniu pozycji shushi-gaku (szkoły Zhu Xi) jako oficjalnej ideologii okresu Edo[1].
Został pierwszym urzędowym jusha (uczonym konfucjańskim) i od 1606 roku prowadził szkołę w Edo, gdzie propagował wśród samurajów nową filozofię. Otrzymał także funkcję oficjalnego doradcy sioguna[2]. Poprzez eksponowanie powinności poddanego wobec pana i syna wobec ojca akcentował istotność lojalności wobec państwa, tym samym wspierał podbudową ideologiczną rządy rodu Tokugawa[3]. Podejmował starania mające na celu złączenie idei konfucjańskich z kulturą i tradycją swojej ojczyzny[4].
Przypisy
- ↑ Encyklopedia historyczna świata. T. XI. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 2002, s. 45. ISBN 83-85909-75-3.
- ↑ Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii. Wrocław: Ossolineum, 1984, s. 299. ISBN 83-04-01486-6.
- ↑ Xinzhong Yao: Konfucjanizm. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 131. ISBN 978-83-233-2602-1.
- ↑ Xinzhong Yao: Konfucjanizm. Wprowadzenie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2009, s. 131-2. ISBN 978-83-233-2602-1.
