Rdestówka Auberta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Rdest Auberta)
| Rdestówka Auberta | |
|---|---|
 |
|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Rząd | goździkowce |
| Rodzina | rdestowate |
| Rodzaj | rdestówka |
| Gatunek | rdestówka Auberta |
| Nazwa systematyczna | |
| Fallopia aubertii (L. Henry) Holub Folia Geobot. Phytotax. 6:176. 1971 |
|
| Synonimy | |
|
Polygonum aubertii L. Henry |
|
 Zdjęcia i grafiki w Commons |
|
Rdestówka Auberta, rdest Auberta (Fallopia aubertii) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. W stanie naturalnym występuje w zachodnich Chinach[2]. W Polsce jest uprawiany i przejściowo dziczejący (efemerofit)[3]. Gatunek bywa uznawany za tożsamy z rdestówką bucharską[4].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pokrój
- Szybkorosnące pnącze (do 8 m rocznie).
- Łodyga
- Cienkie, elastyczne pędy wiją się lewoskrętnie wokół podpór do wysokości ok. 15 m.
- Liście
- Pojedyncze, sercowate, krótkoogonkowe.
- Kwiaty
- Delikatne, białe, drobne i niepozorne, zebrane w długie, luźne wiechy o długości do 30 cm, słabo pachnące. Kwitnie od lipca do późnej jesieni.
[edytuj] Zastosowanie i uprawa
- Jest uprawiany od 1899 roku jako roślina ozdobna. Jest najszybciej rosnącym pnączem w naszym klimacie. Szybki wzrost i wytwarzanie ogromnej masy zieleni są największą jego zaletą. Nadaje się szczególnie na obsadzanie nieładnych ogrodzeń oraz wszędzie tam, gdzie zależy nam na szybkim zasłonięciu terenu.
- Rozmnaża się go z odkładów. Ze względu na silny przyrost masy wymaga silnych podpór. Jest Odporny na zanieczyszczenia w miastach i rejonach przemysłowych. W surowe zimy może przemarzać, lecz na wiosnę szybko odrasta. Wymaga miejsc nasłonecznionych lub półcienistych. Wymaga żyznej gleby, w odróżnieniu od innych gatunków rdestówek toleruje glebę o odczynie zasadowym.
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Caryophyllales (ang.). Angiosperm Phylogeny Website, 2001–. [dostęp 2009-10-07].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-12].
- ↑ Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
- ↑ Fallopia baldschuanica (ang.). W: Flora of North America [on-line]. eFlora.org. [dostęp 2011-05-18].
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999.
- zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
